ข้อความต้นฉบับในหน้า
เป็นคนที่อยู่ยาก กินยาก เข้ากับผู้อื่น
(โดยเฉพาะคนแก่) ยากมาก แต่เมื่อได้
ฟังเสียงของหลวงพ่อธัมมชโยจากเทป
ที่เปิดบนรถแล้ว ข้าพเจ้าก็ตัดสินใจ
ได้ทันทีว่า เราจะต้องไม่ย่อท้อ ไม่คิด
มาก ก็นี่หลวงพ่อท่านได้มารับเรา
แล้วไง
ท่านมาโดยใช้เสียงของท่าน
ข้าพเจ้าจึงนั่งหลับตาทำสมาธิตาม
คำสอนของหลวงพ่อไปจนถึงวัด
เมื่อถึงวัดแล้ว ต่างคนต่างก็ขน
ของลงจากรถนำไปกองรวมกันไว้และ
เข้าแถว แบ่งกลุ่ม และหาพี่เลี้ยงกลุ่ม
ข้าพเจ้าอยู่กลุ่ม ๑๐ ได้พี่พยศรีหรือ
พี่เอียด เป็นพี่เลี้ยงกลุ่ม นำกลุ่มเข้า
ประจำที่ที่เราจะต้องปักกลดอยู่กัน
ข้าพเจ้าได้อยู่มุ่งหลังสุดท้าย ให้เวลา
นิดเดียวสำหรับการล้างหน้าล้างตา
เสร็จแล้วตั้งแถวเดินทางไปที่ธรรมสภา
(ปัจจุบันเรียกว่า สภาธรรมกาย) เพื่อ
สวดมนต์ทำวัตรเย็น กล่าวคำอยู่ธุดงค์
ถือศีล ๘ และเจริญสมาธิภาวนา กว่าจะ
เสร็จจากกิจกรรมที่ธรรมสภาก็สี่ทุ่ม
ครึ่ง กลับถึงที่พักแล้ว ต้องไปกางกลด
อาบน้ำ และเข้านอน เมื่อตอนเข้านอน
ข้าพเจ้าต้องเข้าไปนอนในมุ่งที่เล็ก ๆ
แคบ ๆ พอดีตัว ลมก็พัดมุ่งปลิวไปปลิว
มา ข้าพเจ้าเริ่มรู้สึกกลัวและในใจก็
คิดว่า เอ...เราตั้งใจมาแล้ว เราจะไม่
ยอมย่อท้อต่ออุปสรรคเป็นเด็ดขาด
คิดได้ดังนั้นข้าพเจ้าก็นึกถึงหลวงพ่อ
ธัมมชโยให้ปกป้องคุ้มครองและไม่ให้
คิดฟุ้งซ่าน จนข้าพเจ้าหลับไปโดย
ไม่รู้สึกหวาดกลัว
ตีสี่ครึ่ง เป็นเวลาที่ต้องตื่น ลุกขึ้น
เก็บกลดม้วนเสื่อให้เรียบร้อย ให้เวลา
เตรียมตัวเพียงเล็กน้อยเช่นเคย ตั้ง
แถวเดินตามพี่เลี้ยงไปปฏิบัติธรรม
นั่งสมาธิ เมื่อทำพิธีเสร็จเวลา 5 โมงเช้า
ก็เตรียมตัวไปตักบาตรพระสงฆ์ ซึ่งใน
การตักบาตรครั้งนั้นก็ยังมีความปีติใจ
แก่ข้าพเจ้าสุดจะกล่าวได้ ขณะที่
ข้าพเจ้าตักบาตรอยู่นั้น
ตรงข้ามกับที่ข้าพเจ้า
ยืนอยู่ พระอาทิตย์
กำลัง ทอแสงขึ้นมา
อย่างช้า ๆ แสงแดด
อ่อน ๆ กระทบตัว ตาได้มองเห็น
พระอาทิตย์ขึ้นอย่างชัดเจน เป็น
ภาพที่ข้าพเจ้ายากจะลืมเลือนได้
เมื่อตักบาตรเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ก็ถึงคราวของเราบ้างละ ที่จะต้องรับ
ประทานอาหารกัน เช้าวันนั้น อาหาร
คือข้าวต้ม ขณะที่ตักข้าวต้มมานั้น ข้าว
กำลังร้อน ๆ ควันขึ้นเลย แต่กว่าจะ
รับประทานได้นั้นข้าวต้มที่ร้อน ๆ ก็
เย็นชืดอึดขึ้นมาเต็มชามเพราะต้อง
บูชาข้าวพระก่อน ซึ่งการทำพิธีต่าง ๆ
เหล่านี้ ทำให้ข้าพเจ้าสุขใจและได้ข้อคิด
ว่า อย่าหลงในรูป รส และอย่า
เห็นแก่กิน จงเป็นคนอยู่ง่ายกิน
ง่าย เมื่อรับประทานอาหารเสร็จก็
แบ่งกลุ่มกันทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย
กลุ่มข้าพเจ้าได้หน้าที่ล้างวิมาน (ห้องน้ำ)
ซึ่งเมื่ออยู่ที่บ้านแล้ว น้อยครั้งมากที่
ข้าพเจ้าจะล้างห้องน้ำ ล้างไปพลาง
ข้าพเจ้าก็ท่องว่า “ใสในใส ใสในใส
มีนิมิตดีปรากฏแก่ข้าพเจ้า
อีกอย่างคือ เมื่อตอนบ่ายที่จะ
เดินทางไปธรรมสภานั้น ระหว่าง
ทางได้เห็นพระอาทิตย์ทรงกลดอยู่
เหนือศีรษะเราพอดี เหมือนกับ
จะแผ่รัศมีบารมีปกป้องเรา นี่ฟ้า
ต้องบูชา
ข้าวพระก่อน
ซึ่งการทำพิธี
ต่าง ๆ เหล่านี้
ทําให้ข้าพเจ้า
สุขใจและ
ได้ข้อคิด
ดินคงจะโมทนาสาธุในการทำบุญ
บารมีของข้าพเจ้าเป็นแน่
สิ่งประทับใจข้าพเจ้าอีกสิ่งหนึ่ง
ซึ่งข้าพเจ้ามิอาจลืมได้เช่นกันคือ พิธี
สัตยาธิษฐาน จากแสงเทียนเพียงเล่ม
เดียว ได้ต่อไปยังเทียนเล่มเล็ก ๆ ต่อไป
ที่ละเล่ม ๆ จนแสงเทียนสว่างทั่วรอบ
วง เป็นภาพที่สวยงาม จนไม่อาจจะ
บรรยายได้ แล้วเราทุกคนก็ได้เปล่งวาจา
เป็นสัตยาธิษฐานต่อหน้าแสงเทียน ซึ่ง
เปรียบเสมือนแสงแห่งธรรม ซึ่งข้าพเจ้า
ได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า ขอให้ข้าพเจ้า
มีดวงตาเห็นธรรม เข้าถึงธรรม
กาย
Kalyanamitra.org
๑๐๕