ข้อความต้นฉบับในหน้า
กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร
กัลยาณมิตรจงรักษ์ เชื้อแก้ว
เด็กชาวเกาะ
ดิฉันเป็นเด็กชาวเกาะ เกิดที่เกาะ
ล้านใกล้ ๆ พัทยานั่นแหละค่ะ เป็นลูก
เรมงาน
หลังจากเรียนจบ ดิฉันก็ไปเป็น
ครูที่โรงเรียนเซนต์ฟรังซิสซาเวียร์คอน
ชาวประมง แต่ไม่ชอบการตกปลา บาง แวนต์แถวสามเสน สอนเด็กโตซึ่งมีอยู่ถึง
ครั้งนึกก็ลองไปนั่งตกปลาที่สะพาน ๔ แผนกและต้องสอนทั้งหมด ๗ วิชา
แต่แล้วก็ได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้ปลา ที่นี่เขาถือคติว่าครูใหญ่ก็ต้องรับภาระ
มาติดเบ็ดเลย เพราะถ้าติดขึ้นมาแล้ว หนักหน่อย อยากจะลาออกเสียตั้ง
ไม่รู้จะเอาเบ็ดออกจากปากมันได้ยังไง หลายหน พอสอนครบปีตามสัญญาก็
แล้วก็สมใจนึก คือไม่เคยตกปลาได้เลย
ในชีวิต
ลาออก มาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่บริหาร
งานทั่วไป และเป็นเลขานุการคณบดี
ดิฉันไม่อยากให้พ่อกับแม่ทำอาชีพ ที่คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ ๒ ปี แล้ว
นี้นัก แต่ท่านถนัดของท่านอย่างนั้น ย้ายมาเป็นนักวิชาการอยู่ที่คณะแพทย
จะด้วยเวรปาณาติบาตนี่หรือเปล่าก็ ศาสตร์ จุฬาฯ อีกเกือบ 5 ปี
ไม่รู้ ที่ทำให้พี่ชายและคุณพ่อของดิฉัน กัลยาณมิตรคนแรก
อายุสั้น ดิฉันได้แต่แผ่บุญไปให้ พร้อม
กับนึกถึงกฎแห่งกรรมว่า ท่านคงจะต้อง
เกิดเป็นปลาให้คนเราตกไปอีกกี่ชาติ
หนอ !?
ดาวดวงเด่น
ชีวิตของดิฉันเริ่มเบนสู่เส้นทาง
บุญได้ปีเศษ ๆ ขณะที่ดิฉันทำงานเป็น
อาจารย์ผู้ปกครอง ผู้ช่วยอนุสาสก)
หอพักนิสิตหญิงจุฬาลงกรณ์มหาวิท
ยาลัย ดิฉันได้พบกัลยาณมิตรคนแรก
ดิฉันจบจากโรงเรียนสตรีศรียา คือ คุณอรุณลักษณ์ ไชยนันทน์ หรือ
นุสรณ์ จันทบุรี พร้อมกับทิ้งทวนอย่าง “ครูจี๊ด” ซึ่งทำงานเป็นผู้ช่วยอาจารย์
ไม่ตั้งใจ เพราะดิฉันเป็นคนเดียวที่สอบ ผู้ปกครองอยู่ที่หอพัก พร้อม ๆ กับเรียน
ติดบอร์ดของกระทรวงศึกษาธิการ ทั้ง ๆ ปริญญาโทไปด้วย ครูจัดมีจิตใจเหมือน
ที่ถ้าสอบข้อสอบของโรงเรียนแล้วดิฉัน แม่พระและสร้างบุญไม่หยุดหย่อน แม้
ไม่เคยได้ที่ ๑ เลย เหตุการณ์นี้ทำให้
ดิฉันเป็นดาวดวงเด่นของจังหวัดไปโดย
ปริยาย
ดิฉันออกจะขลาดกลัว เพราะถูกขู่
เรื่องสังคมกรุงเทพฯ ไว้มาก จะไปกวด
วิชาก็ไม่กล้า ดิฉันเรียนสายศิลป์มา รู้
แต่ว่าต้องเลือกคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ
เป็นอันดับหนึ่ง ดิฉันสอบติดคณะอักษร
ศาสตร์ จุฬาฯได้ คงจะเป็นด้วยบุญ
ที่สั่งสมมา และบังเอิญโชคดีได้เข้าเรียน
รุ่นเดียวกับ สมเด็จพระเทพรัตนราช
สุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ครูจัดจะอายุเท่าดิฉัน แต่ให้เกียรติดิฉัน
มาก เพราะถือว่าเป็นรุ่นน้องอักษร
แต่ดิฉันถือว่าครูจัดเป็นผู้อาวุโสในทาง
ธรรมและเป็นปูชนียบุคคลสำหรับดิฉัน
เสมอ ถ้าไม่ได้เจอครูจัด ชีวิตของดิฉัน
คงจะเลื่อนลอยไปตามเวรตามกรรมอย่าง
ไร้จุดหมาย
ครูจัดถือศีล ๘ และนั่งดูดิฉันกิน
ข้าวเย็นได้โดยไม่รู้สึกอะไร ครูจัดถ่าย
ทอดธรรมะและเล่าเรื่องเกี่ยวกับวัด
พระธรรมกาย หลวงพ่อ และสำนักงาน
กัลยาณมิตรให้ดิฉันฟังเสมอ ๆ
๕๔
Kalyanamitra.org