การปฏิบัติธรรมและความตั้งใจ : หน้า 83/133

50 ๒ เมษายน ๒๕๒๘ “ทน....จนกว่าจะสมหวัง" หลังจากผ่านการทดสอบความ แข็งแกร่งของร่างกายที่แก่งกระจานแล้ว ก็เดินทางเข้าวัด รู้สึกว่าสภาพร่างกาย ยังไม่ค่อยพร้อมที่จะปฏิบัติธรรมเท่าที่ควร เพราะปวดเมื่อย อ่อนเพลีย แต่มีความ ตั้งใจแน่แน่วที่จะอยู่ปฏิบัติธรรมตลอด ระยะเวลาที่กำหนด จะไม่ยอมออกก่อน เด็ดขาด เป็นหรือตายก็จะขออยู่ ถ้าพี่ เลี้ยงไม่ไล่ออกเสียก่อน แต่สภาพ อากาศในตอนกลางวันของข้างนอกวัด ร้อนพอสมควรและอบอ้าวด้วย เพราะ หลังคาศาลาเป็นผ้าใบ แต่ยังดีหน่อยที่ มีลมพัดเกือบทั้งวัน ผมมีความคิดว่าน่า จะหาผ้ามาซึ่งเป็นฝ้าเพดานเพื่อลดความ ๓.๔ ร้อนลงจะดีมาก เพราะตอนนั่งสมาธิ ช่วงบ่ายจะได้เป็นสมาธิดียิ่งขึ้น ถ้าร้อน ก็ทำให้จิตใจฟุ้งซ่าน ส่วนตอน ๐๓.๔๕ น. นั้นอากาศค่อนข้างหนาว รู้สึกว่าไม่ ค่อยดีเท่าไรนัก การนั่งสมาธิของผมใน ช่วง วันที่ผ่านมายังไม่ได้ผลอะไร จิตใจยังฟุ้งซ่านและความปวดเมื่อยเป็น อุปสรรคตัวสำคัญ ผมนั่งยังไม่ทันถึง ครึ่งชั่วโมงก็รู้สึกเมื่อยแล้ว ต่างกับที่ผม อยู่ที่บ้าน นั่งสมาธิได้ดีกว่ามาก นั่งเกือบ ชั่วโมงก็ยังรู้สึกว่าปวดเมื่อยน้อยกว่า มากทีเดียว ผมคิดว่าพื้นที่ของวัดนั้นไม่ เรียบ ต่างกับพื้นกระดานที่บ้าน อาจจะ เป็นเหตุทำให้เมื่อยเร็วก็ได้ แต่ผมคิดว่า จะทนต่อไป สักวันหนึ่งคงจะได้พบกับ สิ่งที่ผมหวังคือ “ธรรมกาย” ๘ เมษายน ๒๕๒๘ “น้อมนิมิต” ตื่นขึ้นมานั่งธรรมะ รู้สึกอากาศเย็น ไม่เป็นสมาธิเท่าไร ส่วนตอนบ่ายนั้น ความง่วงนอนหายไปแต่ใจเป็นสมาธิยัง ไม่ดีเท่าที่ควร ตอนนั่งมีความรู้สึกว่า กำหนดดวงใสได้แต่อยู่นอกตัว แต่พอ น้อมเข้าศูนย์กลางกายดวงใสก็หายไป ๑๑ เมษายน ๒๕๒๘ “ถึงอย่างไรก็ไม่ถอย” การปฏิบัติธรรมของผมยังไม่ก้าว หน้าเท่าไร ตอนนี้ไม่รู้สึกปวดหน้าผาก และระหว่างคิ้วแล้ว เพราะเพื่อนที่นั่ง ข้าง ๆ บอกให้ใช้ใจนึกภาวนาแทนที่จะ ใช้สมอง ถ้าใช้สมองคิดจะมีความรู้สึก เครียด ตอนนี้เวลานั่งไม่ค่อยปวดเมื่อย เท่าไร จิตใจจะสงบเป็นบางครั้งบาง คราวเท่านั้น ทำให้รู้สึกเบื่ออยากจะ กลับบ้านเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะผมเป็น คนอ่อนแอนะครับ แต่ผมคิดว่าการปฏิบัติ นั้นไม่ค่อยก้าวหน้าทำให้เสียเวลา ซึ่ง เหตุที่ทำให้เบื่อก็เพราะตอนที่ผมนั่งฝึก สมาธิที่บ้านนั้นรู้สึกมีความสงบและมี สมาธิดีมาก มีเหตุแปลก ๆ คือบางครั้งมี อาการคล้ายตัวลอย หรือมีความรู้สึกว่า ตัวหมุนและมีความสว่างในขณะหลับตา แต่ที่มาฝึกสมาธิที่นี่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ก็เลยรู้สึกเบื่อ แต่ผมตั้งใจมาแล้วก็จะขอ อยู่ให้ครบกำหนด จะไม่ออกเด็ดขาด ๑๘ เมษายน ๒๕๒๘ “จะทนต่อไป” วันนี้รู้สึกว่าง่วงนอนจัง เพราะผล สืบเนื่องมาจากพายุและฝนที่ตกอย่างไม่ ลืมหูลืมตาของเมื่อวานตอนบ่าย กลด วันนี้การปฏิบัติธรรมยังไม่ค่อยมี ผลก้าวหน้าเท่าใดนักแต่ตอน ๐๓.๔๕ น. ของผมเปียกไปหมด น้ำท่วมกลดด้วย เมื่อวานนั้นผมมีความรู้สึกว่าจะมีฝนตก Kalyanamitra.org