การมุ่งเน้นอบรมคนในพระพุทธศาสนา : หน้า 54/112

โอวาทปาฏิโมกข์ ซึ่งพระสัมมาสัม พุทธเจ้าประทานให้แก่พระอรหันต์ ๑๒๕๐ รูป ที่มาประชุมกันโดยมิได้ นัดหมาย ในวันมาฆบูชาเมื่อ ๔๕ ปี ก่อนพุทธศักราช เพื่อให้พระอรหันต์ นำไปสั่งสอนประชาชน ให้เขามี ความสะอาดกาย วาจา ใจ ในระดับ ลึกให้ได้ เพื่อให้เป็นคน พระธรรมเทศนาบทนี้ จึงเป็น การมุ่งเน้นอบรมคน เพื่อให้เป็ ที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ ใครมีปัญญา บารมีมากฟังแล้วก็อาจจะตรองตาม ทัน เข้าถึงธรรมในระดับลึกสุด กระทั่งใจสะอาดบริสุทธิ์หมดจดได้ - ส่วนใครที่บารมียังอ่อน ฟัง แล้วไม่สามารถทำความเข้าใจได้อย่าง ทะลุปรุโปร่ง แต่การได้ฟังธรรมใน พระพุทธศาสนา ได้มีโอกาสฝึกฝน อบรมตน เพื่อสั่งสมบ่มบารมีให้ แก่กล้าไปเรื่อย ๆ เช่นตัวกระผมเอง เมื่อเกิดปัญหาอย่างนี้กระผมจะใช้วิธีวางใจนิ่ง ๆ เป็นต้น ถือว่าเกิดมาไม่เสียชาติเกิด เข่ากลางไปเรื่อย ๆ เมื่อใจสงบและสว่าง จะได้ เพราะนอกจากจะเกิดมาเพื่อปรับปรุง คําตอบออกมาเอง ผู้มีกาย วาจา ใจ ที่สะอาดบริสุทธิ์ ใจให้กับตัวเอง ดังนั้นพุทธพจน์นี้ โดยท่านได้ยกพุทธพจน์เป็นหัวข้อ จึงมีความหมายว่า บุคคลที่ตั้งใจ ธรรมบรรยายว่า สร้างความสะอาดกาย วาจา ใจให้ “บุคคลผู้มีความเพียรตั้งมั่น กับตัวเอง แม้มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่า บุคคลผู้เกียจคร้าน มีความเพียรเลว ตัวเองให้ดีขึ้นแล้ว ยังมีส่วนได้ช่วย ปรับปรุงหรือพัฒนาสังคมให้ดีขึ้นด้วย มาเข้าวัดอบรมตนให้เป็นคน ที่มีความรู้คู่คุณธรรม เพื่อจะได้เป็น กำลังในการพัฒนาประเทศชาติของ เราให้เจริญก้าวหน้า ให้เป็นแบบ อย่างที่ดีของชาวโลกกันนะครับ เริ่มวันนี้ก็ยังไม่สาย เพราะ “บุคคลผู้มีความเพียรตั้งมั่นมีชีวิตอยู่ ยังประเสริฐกว่าคนเกียจคร้านจาก เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่าบุคคล การทําความสะอาดกาย วาจา ใจ ผู้เกียจคร้านมีความเพียรเลวที่มีชีวิต ในระดับลึกให้เกิดขึ้นกับตัวเอง ซึ่ง อยู่ตั้งร้อยปี" เมื่อท่านขยายความหมายว่า แม้จะมีชีวิตอยู่ตั้งร้อยปี มีชีวิตอยู่ตั้งร้อยปี" ความเพียรในที่นี้ เป็นความเพียร เพื่อที่จะสร้างความสะอาดกาย วาจา ๕๒ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖ หลักธรรมที่ท่านนำมาบรรยาย เป็นพระธรรมเทศนาส่วนหนึ่งใน