ผลการปฏิบัติธรรม : หน้า 72/112

ค ว า ม พระ จ lunis มมสระ อยู่บ้าง ช่วงเย็น พวกเราเข้าห้องปฏิบัติธรรมตามปกติ ถึงตอนนี้ผมจึงได้คำตอบว่า ทุกครั้งที่ผมนั่ง ทุกคนดูสนุกสนาน และพูดคุยถึงพายุตอนบ่ายที่ สมาธิ ความสว่างที่ปรากฏก็คือดวงวงกลมขาวนี่เอง พัดสนล้มไป เจ้าหน้าที่โรงอาหารต้องออกไปเรียก เพียงแต่ไม่สามารถเห็นได้เต็มดวงทุกครั้ง เมื่อ สมาชิกหญิงให้รีบออกจากเรือนพัก เพราะกลัว จิตละเอียดได้เป็นสมาธิถึงระดับหนึ่งจะมีแสงสว่าง ต้นสนโค่นลงทับ เปียกปอนไปตาม กัน ทีด้าน ปรากฏขึ้น แต่พอใจหยาบลงก็มีลักษณะคล้ายมี หลังห้องปฏิบัติธรรม ลูกนก ๔ ตัวตกลงมาตาย เมฆผ่านไปมาจึงมองเห็นไม่เต็มดวง นาน ๆ จะ แวบเห็นส่วนบนหรือส่วนล่าง ที่เป็นเส้นโค้งของ ดวงกลมเท่านั้น เพราะแรงลม และทนความหนาวไม่ได้ การปฏิบัติธรรมไม่ดีเลย เพราะอาการปวด กล้ามเนื้อที่เริ่มจะออกฤทธิ์ในตอนนี้ ๑-๒ วันแรก ช่วงบ่ายผมกับดร.นิคมชวนกันไปเดินเล่นที่ พวกเราก็ดีใจว่าปืนภูกระดึงคราวนี้ คงรอดตัวจาก หาดซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด เป็นหาดที่ไม่มีชื่อปรากฏ ความปวดเมื่อยแน่ แท้ที่จริงแล้วพวกเราก็หนี พวกเราเดินไปเรื่อย ๆ ตามทางเดินที่มองเห็น กฎธรรมชาติไม่พ้น เหมือนทางเกวียนในชนบท เดินไปได้สัก ๑๐ ๆ นาทีก็แวะเข้าริมทางตรงโขดหินเลือกทำเลที่เหมาะ แล้วต่างคนก็ต่างนั่งปฏิบัติธรรม ๑๑ เมยายน ๒๕๑๔ วันนี้เป็นวันที่ ๒ ของการปฏิบัติธรรม ตื่นขึ้น เมื่อผมนั่งหลับตาได้สักครึ่งชั่วโมง ขณะนั้น ตอนเช้าอากาศเย็นลงเพราะฝนที่ตกเมื่อวาน พวก เป็นเวลาประมาณบ่ายโมงกว่าแล้ว ร่มที่ให้เงาตรง เรายังคงปรับตัวอยู่หลายอย่างกับเพื่อนสมาชิก ซึ่ง ที่นั่งสมาธิก็เคลื่อนหนี พื้นหินก็ขรุขระนั่งอยู่ได้ มีทั้งผู้สูงอายุและคนหนุ่มสาว ไม่นานจึงคิดว่าน่าจะออกมาเดินจงกรมตรงทางเดิน การปฏิบัติธรรมในแต่ละวันจะมีการประเมิน ผมกำหนดกว้างๆว่า ซ้ายขึ้นย่างลง ขวาขึ้นย่างลง ความก้าวหน้า โดยให้กรอกผลและประสบการณ์ เดินอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง พยายามรักษานิมิต ภายในเพื่อที่เจ้าหน้าที่จะได้นำไปบันทึกลงในทะ องค์พระไว้กลางกาย ขณะนั้นมีเสียงฟ้าร้องครืนๆ เบียน ใบกรอกให้ระบุชื่อ-สกุล หมายเลข นิมิต เป็นระยะ ผมเงยดูเห็นเมฆฝนก้อนใหญ่ จึงชวน ความชัด ใส สว่าง ความมั่นคงและประสบการณ์ ดร.นิคมกลับเป็นที่น่าประหลาดที่พวกเราไม่รอรีเลย ภายในที่เกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบัติธรรม เมื่อมาถึงเรือนพักฝนก็ตกลงมาลืมหูลืมตาไม่ขึ้น ลมพายุพัดแรง ต้นสนล้มไป ๕ ต้น เรือนพักวูบ ผลการปฏิบัติธรรม ไปมายังกะเครื่องบินที่เตรียมจะบิน ลูกเห็บตกลง ช่วงเช้าตรู่ (๑๕.๐๐-๐๖.๐๐) การปฏิบัติธรรม มาเกลื่อนพื้น ผมรู้สึกสนุกมาก เปิดประตูออกไป ยังอยู่ในระหว่างการทบทวนวิธีการเพราะทิ้งมานาน เก็บลูกเห็บขึ้นมาเคี้ยวเพลินดี มีความรู้สึกเหมือน หลัง ๆ นี้ก็ปฏิบัติบ้างไม่เต็มที่ เด็กชาย ๗ ขวบ ช่วงสาย (๐๘.๓๐-๑๑.๐๐) ได้พยายามกำหนด คนอื่นๆ ก็ไปนั่งติดฝนอยู่ในห้องปฏิบัติธรรม นิมิตเป็นองค์พระอยู่ในลูกแก้วทำได้เลื่อนราง เมื่อ ๗๐ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖