การทำงานและชีวิตประจำวัน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 2 หน้า 97
หน้าที่ 97 / 112

สรุปเนื้อหา

6 ถูกใจใช่ไหมคุณติ๊ก” “ค่ะ” “กลับเลยนะ ขึ้นรถเถอะ ผมจะพาไปส่ง” “คุณวาทิตน่าจะขอวางมัดจำ ไว้ก่อนนะคะ บ้านสภาพดีในราคา ขนาดนี้เราหาไม่ได้อีกแล้วนะคะ” “เชื่อมือผมเถอะ หมูในอวย เห็น ๆ อยู่แล้ว ยังไง ๆ เราต้องได้ บ้านหลังนี้เป็นเรือนหอแน่นอน เมื่อ ตกลงซื้อขายกันเรียบร้อยแล้ว ผมกับ หอพักที่ฉันเช่านั้นอยู่ในซอย ที่แยกไปจากถนน ที่เป็นเส้นทางไป ทำงานของฉัน เป็นซอยที่ไม่ลึก แม้ ระยะทางจากซอยนี้ไปทำงานจะ ค่อนข้างไกล แต่ก็ไม่ลำบากเพราะ นั่งรถเมล์ทอดเดียวก็ถึง โดยปกติสัปดาห์หนึ่งฉันมี วันหยุดแค่วันอาทิตย์วันเดียวเท่านั้น ซึ่งหยุดแล้วก็ไม่ได้พักผ่อนเพราะ ต้องตะลุยซักเสื้อผ้า ล้างห้องน้ำ กวาดเช็ดถูทำความสะอาดห้องพัก ที่หมักหมมมาตลอดสัปดาห์ จบ แม่จะย้ายจากบ้านเช่าเข้ามาอยู่เลย ใกล้วันแต่งงานของเรา ผมจึงจะจ้

หัวข้อประเด็น

- การทำงานและชีวิตประจำวัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

6 ถูกใจใช่ไหมคุณติ๊ก” “ค่ะ” “กลับเลยนะ ขึ้นรถเถอะ ผมจะพาไปส่ง” “คุณวาทิตน่าจะขอวางมัดจำ ไว้ก่อนนะคะ บ้านสภาพดีในราคา ขนาดนี้เราหาไม่ได้อีกแล้วนะคะ” “เชื่อมือผมเถอะ หมูในอวย เห็น ๆ อยู่แล้ว ยังไง ๆ เราต้องได้ บ้านหลังนี้เป็นเรือนหอแน่นอน เมื่อ ตกลงซื้อขายกันเรียบร้อยแล้ว ผมกับ หอพักที่ฉันเช่านั้นอยู่ในซอย ที่แยกไปจากถนน ที่เป็นเส้นทางไป ทำงานของฉัน เป็นซอยที่ไม่ลึก แม้ ระยะทางจากซอยนี้ไปทำงานจะ ค่อนข้างไกล แต่ก็ไม่ลำบากเพราะ นั่งรถเมล์ทอดเดียวก็ถึง โดยปกติสัปดาห์หนึ่งฉันมี วันหยุดแค่วันอาทิตย์วันเดียวเท่านั้น ซึ่งหยุดแล้วก็ไม่ได้พักผ่อนเพราะ ต้องตะลุยซักเสื้อผ้า ล้างห้องน้ำ 66 กวาดเช็ดถูทำความสะอาดห้องพัก ที่หมักหมมมาตลอดสัปดาห์ จบ แม่จะย้ายจากบ้านเช่าเข้ามาอยู่เลย ใกล้วันแต่งงานของเรา ผมจึงจะจ้าง ช่างมาทาสีให้ใหม่” “ญาติที่เป็นใบ้ของคุณวาทิต จะมาอยู่ไหมคะ” “นวลเหรอ...มาด้วย...คงไป ไหนไม่รอดหรอกเพราะมันเพิ่งคลอด ลูก เป็นเด็กผู้ชายด้วยนะ คุณตึก คงไม่ว่าถ้าผมจะอุปการะแม่ลูกคู่นี้ ไว้ในบ้าน” “ค่ะ แล้วสามีของเขาละคะ” “อูย...คนใบ้ใครจะยอมรับมัน เป็นเมียออกนอกหน้าละครับ” “โถ น่าสงสารจริง ลูกชาย ไม่ได้เป็นใบ้เหมือนแม่ใช่ไหมคะ” “ครับ แกแข็งแรงและน่ารักดี คุณตึกเห็นคงชอบ” เขาพูดถึงเด็กเพียงแค่นี้ จาก นั้นก็เปลี่ยนไปคุยด้วยเรื่องอื่น จน กระทั่งมาถึงหอพักเขาจึงจอดให้ฉัน ลง "พอดีหนูรับปาก คูณวาทิตไว้แล้วค่ะ พรุ่งนี่เราจะไปเทียว บ้านเพื่อนที่ชลบุรีกับ เพื่อน ๆ อีกสี่ กur ฉันรู้สีกดีใจที่มีค่า ตอบปฏิเสธท่านได้ ฉันไม่อยากไปวัด เพราะว่า เมื่อย่างเข้า มาอยู่หอพัก ใหม่ ๆ ได้ไปวัดในวันอาทิตย์ สามครั้งติดต่อกัน ลงด้วยการรีดผ้าทั้งหมดเก็บเข้าตู้ งานของบริษัทที่ฉันทำอยู่ กำลังขยาย แต่ละวันมีงานเข้ามา ขณะที่จำนวนพนักงาน มากมาย ขณะท ยังคงเดิม บริษัทใช้วิธีแก้ปัญหา โดยขอร้องแกมบังคับ ให้พนักงาน อยู่ทำงานล่วงเวลาวันละสามชั่วโมง จากวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ส่วนวันเสาร์ ซึ่งปกติเคยทำงานเพียงครึ่งวันก็ให้ ทําเต็มวัน การที่ต้องทำงานหนักติดต่อ กันเป็นเวลานาน ๆ ทําให้พนักงาน ต่างก็เบื่อ ถึงแม้ค่าล่วงเวลาที่ได้นั้น รวมกันแล้วจะมากกว่าเงินเดือนประ จ๋าของเราก็ตาม ยิ่งบางคนที่มี ครอบครัวมีลูกเล็ก ๆ รออยู่ ช่วง ทำงานล่วงเวลาพวกเขาจะเครียด มาก เพราะอยากจะกลับบ้านไปหา ลูกเร็ว ๆ “บริษัทน่าจะรับพนักงานใหม่ เพิ่มนะ” บางครั้งก็มีการแอบปรับ ทุกข์กัน กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More