การเลี้ยงดูทารกในท้องปลา : หน้า 89/112

ท่านเศรษฐีผู้เป็นสามี ท่านเศรษฐีมีจิตใจที่บริสุทธิ์ ยุติธรรม แม้จะเกิดความรักในทารก และอยากได้เป็นลูกตั้งแต่แรกเห็น ก็ยังไม่ยอมยึดถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์ เพื่อให้สิทธิแก่ผู้ที่เป็นมารดาบิดาที่ แท้จริง เศรษฐีจึงได้ให้ป่าวประกาศ ว่าทารกนี้เป็นบุตรของใครให้มารับ ตัวกลับไป เศรษฐีและภรรยารออยู่จน แน่ใจแล้วว่าไม่มีใครมารับไป นำทารกนั้นไปเฝ้าพระเจ้าพาราณสี พร้อมทั้งกราบบังคมทูลให้ทรงทราบ เรื่องทุกประการ พระเจ้าพาราณสี 66 ตรัสให้เศรษฐีและภรรยาเป็นผู้รับ ภรรยาดีใจมาก ได้ช่วยกันประคบ ผิดชอบดูแลทารกนั้น ทั้งสองสามี ประหงมบำรุงเลี้ยงดูทารกนั้น ด้วย ความรักความเอ็นดูเสมือนเป็นบุตร แท้ ๆ ของตน ครั้นต่อมาตระกูลเศรษฐีที่ เป็นมารดาบิดาที่อยู่ในเมืองโกสัมพี ในขณะนั้นมีปลาใหญ่ ตัวหนั่งแหวกว่ายมาตาม กระแสนํ้า เห็นทารก นเช่า สําคัญว่าเป็นอาหาร จึงได้ ชุบทารก นกลีบเข้าไปใน ท้อง แต่ด้วยอานาจบุญ- ญานุภาพ แม้จะเข้าไปนอน รู้เรื่องลูกของตนอยู่ในความดูแล อยู่ในท้องปลาก็ตาม การก ของตระกูลเศรษฐีเมืองพาราณสี ก็ รีบพากันมาตามที่อยู่เพื่อขอบุตรของ ตนคืน ฝ่ายภรรยาของเศรษฐีชาว เมืองพาราณสีไม่ยอมคืนให้ โดย อ้างหลักฐานการที่ได้ทารกนั้นมาจาก ท้องปลา ซึ่งนับเป็นเหตุอัศจรรย์ อย่างยิ่ง เศรษฐีผู้เป็นมารดาบิดาแท้ จริง เห็นว่าจะกระทำความตกลง กันไม่ได้ จึงพากันเข้าเฝ้าถวายฎีกา ต่อพระเจ้าพาราณสี เพื่อให้พระ นั้นก็ไม่ได้รับอันตรายใดๆ เลย ความลำบากเพียงเล็ก น้อยก็ไม่บังเกิดขึ้น แต่ กลับนอนหลับสบายเหมือน อยู่บนเตียงนอนตามปกติ องค์ทรงวินิจฉัยชี้ขาดลงไป พระเจ้าพาราณสีทรงวินิจฉัย ว่า “ใคร ๆ ก็ไม่อาจตัดสินได้ว่า มิใช่ มารดาของทารก เพราะได้ทารกมา จากท้องปลา เพราะฉะนั้นให้ทารกนี้ เป็นทายาทของตระกูลทั้งสอง และ ให้ตระกูลทั้งสองจงช่วยกันอภิบาล เลี้ยงดูทารกนี้” ตั้งแต่นั้นมา ตระกูลเศรษฐี ทั้งสองนั้นมีแต่เจริญรุ่งเรืองขึ้นด้วย ลาภยศและร่วมกันตั้งชื่อกุมารนั้นว่า “พากุละ” หรือ “พักกุละ” เพราะ เป็นผู้อยู่ในอุปการะของตระกูลทั้ง สอง เศรษฐีทั้ง ๒ ตระกูลได้ผลัด เปลี่ยนกันรับกุมารไปบำารุงเลี้ยงใน * ตระกูลของตน ๆ มีกำหนดเวลา ตระกูลละ 5 เดือน ครั้นเจริญวัย ขึ้นตระกูลทั้งสองก็ได้สร้างปราสาท ขึ้น ๓ หลังไว้ในเมืองของตน ๆ เพื่อให้พากุละได้พักอาศัยอย่างมี ความสุข จนพากุละมีอายุล่วงมาได้ ๘๐ ปีบริบูรณ์ เป็นเวลาเดียวกับที่พระสมณ โคดมโพธิสัตว์เจ้าของพวกเราทั้ง หลายได้บรรลุพระโพธิญาณตรัสรู้ เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงประ กาศพระธรรมจักรอันประเสริฐไปสู่ ดวงใจของชาวโลก จนกระทั่งเสด็จ มาถึงเมืองโกสัมพี มาของพระพุทธองค์ จึงพร้อมด้วย และของหอมออกไปบ้าง เมื่อได้ฟัง พระธรรมเทศนาแล้วก็เกิดศรัทธา กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๗ พากุละได้ทราบข่าวการเสด็จ บริวารเป็นจำนวนมากต่างถือดอกไม้