เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก : หน้า 87/112

ว ดีตกาลได้ร้อยเรียงเรื่อง ราวต่าง ๆ ของมนุษยชาติ ไว้มากมาย อันเป็นสิ่งที่น่าศึกษา ค้นคว้า ยิ่งศึกษาให้ละเอียดถ่องแท้ มากขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งพบกับความ มหัศจรรย์ของชีวิตมากขึ้นเท่านั้น ดังเช่นประวัติของพระพากุละเถระ พระผู้นับเนื่องอยู่ในหนึ่งของพระอริย สาวกผู้ทรงคุณอันประเสริฐ ท่านได้ รับยกย่องจากพระบรมศาสดาสัมมา สัมพุทธเจ้าว่าเป็นผู้เลิศทางมีอาพาธ น้อย วิถีชีวิตอันแปลกประหลาด เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก ผู้ทรงคุณอันประเสริฐในพระพุทธ ศาสนาเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพุทธควร จะได้เรียนรู้และจดจำเป็นแบบอย่าง ในการสร้างความดี นอกเหนือไปจาก พุทธประวัติ เพราะนอกจากจะได้ ทราบถึงประวัติความเป็นมาอันเป็น เครื่องสนับสนุนว่า ท่านเหล่านั้นมี ชีวิตปรากฏอยู่จริง เมื่อครั้งพุทธกาล แล้ว ยังได้ทราบถึงเกียรติคุณของ พระอริยสาวกผู้ทรงคุณความดีเป็น เอกในพระพุทธศาสนาว่า ท่านดำเนิน ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรคได้อย่างไร กว่า ที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ ประทับนั่งบนพุทธอาสน์ ตรัสกับ ฤๅษีนั้นว่า “ผู้ใดถวายเภสัชแก่เราตถา คต และให้อาพาธของเราสงบไป เราตถาคต กสรรเสริญผู้นั้น เมื่อ ตถาคตกล่าวอยู่ เธอจงฟังเถิด เขาผู้นั้นจักรื่นเริงในเทวโลกสิ้น เวลาแสนกัป จักบันเทิงใจทุกเมื่อ ในเทวโลกนั้น เพราะเสียงบรรเลง เสียงประโคมเขามาสู่โลกมนุษย์แล้ว ด้วยอานุภาพแห่งบุญกุศลที่เขาได้ สร้างสมไว้แล้ว จักอำนวยผลให้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิถึงพันชาติ ในกัปที่ ๕๕ จักได้เป็นกษัตริย์ พระนามว่า อโนมะ เป็นจักรพรรดิ หมดกิเลสเข้าสู่กระแสพระนิพพาน ในที่สุด สงฆ์ เป็นที่พึ่งอันสูงสุด แม้ท่านจะ ยังไม่ได้บรรลุธรรมวิเศษอย่างไร ผู้ยิ่งใหญ่เพียบพร้อมด้วยรัตนะทั้ง ๗ มีพลพยุหเสนามากมาย จะ ยังหมั่นไปฟังพระธรรมเทศนาของ ชนะดินแดนทั่วแคว้นชมพูทวีป ของท่านมหัศจรรย์เกินกว่าที่จะคิด ฝันได้ในโลกปัจจุบัน ดังมีเรื่องราว ปรากฏในพระสุตตันตปิฎก ขุททก นิกาย เถรคาถาว่า ในอดีตกาลนับถอยหลังไป จากภัทรกัปนี้เป็นเวลาหนึ่งอสงไขย พระอโนมทัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ กับอีกหนึ่งแสนกัป พระพากุละเถระ เสมอมิได้ขาด ได้เกิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อ มีอยู่คราวหนึ่ง พระศาสดา เจริญวัยแล้วก็ได้ศึกษาวิชาไตรเพท ประชวรพระนาภีขึ้น ฤาษีสังเกตเห็น จนจบ แต่ท่านกลับมองไม่เห็นคุณ จึงเข้าไปกราบทูลถามขึ้นว่า ประโยชน์ในไตรเพทนั้น จึงได้ออก บวชเป็นฤาษีด้วยความคิดว่า “เรา “พระองค์ทรงประชวรด้วย เสวยไอศวรรย์สมบัติ แม้เทวดา ชั้นดาวดึงส์ก็สะเทือน เป็นเทวดา และเป็นมนุษย์ที่มีอาพาธน้อย เว้น ความยึดมั่นถือมั่นแล้วจักข้ามพยาธิ ในโลกได้ตลอดกับนับไม่ถ้วน...” เมื่อเวลาที่ฤๅษีตายจากชาติ โรคอะไรพระเจ้าข้า” พระอโนมทัสสี นั้นแล้ว ก็ไปบังเกิดในพรหมโลก จักแสวงหาประโยชน์อย่างยิ่งใน ตรัสว่า “ดูก่อนฤาษี ตถาคตเกิด ภายหลังให้แก่ตัวเราเอง” อาพาธด้วยโรคลมในท้อง ครั้นกาลต่อมาเมื่อพระอโน เมื่อฤาษีได้ฟังพุทธดำรัสเช่น มทัสสีได้ตรัสรู้พระสัทธรรมอันประ นั้นจึงคิดว่า “เวลานี้เป็นเวลาที่ควร เสริฐแล้ว ฤาษีจึงเดินทางไปเฝ้า จะกระทำบุญกุศล” แล้วจึงเดินทาง เพื่อฟังพระธรรมเทศนา หลังจาก ไปยังเชิงเขา แสวงหายาสมุนไพร ฟังแล้วเกิดความเลื่อมใสศรัทธาจึง ต่างๆ มาถวายพระศาสดา ประกาศตนเป็นผู้ตั้งอยู่ในสรณะอัน พระศาสดาอโนมทัสสีเสวยยานั้นแล้ว เกษมคือ พระพุทธ พระธรรม พระ ด้วยอำนาจอภิญญาสมาบัติ ท่อง เที่ยวไปมาในเทวโลกและมนุษยโลก ในชาติที่กลับลงมาเกิดเป็นมนุษย์นั้น ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้สมบูรณ์ มั่งคั่งด้วยแก้ว ๓ ประการ มีอานุ ภาพและอภินิหารแผ่ไปทั่วโลกนาน เมอ ถึงหนึ่งพันชาติ ล่วงมาถึงสมัยพุทธกาลของ โรคลมในท้องก็หายไป พระองค์ พระปทุมุตตระพุทธเจ้า ก็ได้กลับ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๕