ผลกรรมของพ่อค้า : หน้า 78/112

อย่างบ้าคลั่งให้คนแจวเรือรับจ้าง ขาดใจตายอยู่ตรงริมฝั่งนั่นเอง ด้วย ย้อนกลับมารับตน แต่พ่อค้าใจซื่อ จิตที่ผูกเวรและตายด้วยความโกรธนี้ รู้ทัน จึงสั่งเร่งฝีพายให้เร็วขึ้นอีก เมื่อละโลกไปแล้ว ก็ดำดิ่งสู่นรก พ่อค้าใจคด เมื่อทำอะไร ทนทุกข์ทรมานอยู่เป็นเวลานานแสน ไม่ได้ ก็ยิ่งคุมแค้นหนักขึ้น มือทั้ง นาน สองกำเม็ดทรายชูขึ้น พร้อมกับ กล่าวอาฆาตว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง จบพระธรรมเทศนาแล้ว ทรงแสดง อริยสัจสี่โดยอเนกปริยาย ภิกษุนั้นสามารถประคับประคองใจ ให้สงบนิ่ง ตั้งมั่นไม่หวั่นไหวที่ พระ- ส่วนพ่อค้าใจซื่อได้กลับบ้าน ศูนย์กลางกาย ได้เข้าถึงกายธรรม อรหัต บรรลุอรหัตผล ณ ที่นั่นเอง ตน นำถาดทองคำไปขายตั้งตัว “หากจำนวนเม็ดทรายใน ทำการค้า ร่ำรวยเป็นเศรษฐีและ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง พ่อค้าใจคด ได้มาเป็นพระ เทวทัต พ่อค้าใจซื่อ ได้มาเป็นพระ องค์เอง กำมือนี้ คือภพชาติที่เจ้าและข้า ได้ทำบุญทำทานอยู่จนตลอดชีวิต ประชุมชาดกว่า จะต้องเกิดอีก ข้าก็จะขอติดตาม ของเขา จองล้างจองผลาญเจ้าไปจนถึงที่ นับตั้งแต่นั้นมาพ่อค้าทั้งสอง สุด จนกว่าจะเข้านิพพานกันไป หากเกิดมาพบกันชาติใด ไม่ว่าจะ เกิดเป็นสัตว์ เป็นมนุษย์ หรือแม้ ด้วยจิตที่เร่าร้อนแผดเผาด้วย แต่เกิดมาเป็นญาติกันก็ตาม พ่อค้า เพลิงโทสะอันรุนแรง บีบคั้นจน ใจคดก็จะตามล้างตามผลาญจอง หัวใจนายวาณิชใจคดผู้นี้แตกสลาย เวรกับพ่อค้าใจชื่อตลอดมาทุก ๆ กระอักเลือดทะลักออกมาแดงฉาน ชาติ ข้างหนึ่ง" ๗๖ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖