การสร้างความสัมพันธ์และการติดต่อ : หน้า 101/112

ถนนในช่วงที่การจราจรกำลังติดขัด ทานเสร็จเขาอาสาจะขับรถ ไปส่ง แต่ฉันปฏิเสธโดยให้เหตุผล ไปตามจริงว่า “ถนนสายนี้รถติดมาก อย่าลำบากเพราะดิฉันเลยค่ะ ขอบ คุณสำหรับอาหารเย็นมื้อนี้ ฝาก ความระลึกถึงหมวยด้วยค่ะ” “ถ้าอย่างนั้นไว้เป็นโอกาส หน้าก็แล้วกัน ขอขอบคุณอีกครั้ง นะครับ หากมีอะไรให้ผมรับใช้กรุณา บอกได้เลยนะครับ” แล้วเขาก็ยื่น นามบัตรให้ฉัน บัตรนั้นบอกว่าเขามีตำแหน่ง เป็นรองประธานของบริษัทธุรกิจนำ เข้าและส่งออกสินค้าหลายประเภท สถานที่ตั้งของบริษัทอยู่ถนนย่านธุร กิจชั้นนำของประเทศเชียวล่ะ เมื่อฉันละสายตาจากนามบัตร เงยหน้าขึ้น จึงสบตากับเขาที่มอง อยู่ก่อนแล้ว เขาได้บอกให้ฉันทราบ ความจริงว่า “ส่วนใหญ่ผมทำงานและพัก อยู่ในกรุงเทพฯ วันหยุดบางครั้งก็ กลับไปเยี่ยมบ้าน บังเอิญอาทิตย์ นั้น พี่ชายกับพี่สะใภ้ไปเที่ยวไต้หวัน พ่อกับแม่เสียดายรายได้ไม่ยอมปิด ร้าน ผมกับหมวยก็เลยไปช่วยขาย ของ ช่วงก่อนที่จะเกิดเหตุ มีคน มารับพ่อกับแม่ไปร่วมงานหมั้นลูก สาวเขา ในร้านก็เลยเหลือเราแค่ สองคน” ฉันก้มศีรษะลงเล็กน้อยแสดง การรับทราบ จากนั้นจึงขอตัวกลับ ที่พักไป เวลาต่อมาอีกไม่นาน เขา โทรศัพท์ชวนฉันไปร่วมงานฉลอง อายุครบหกสิบปีของคุณพ่อเขา “ผมอยากให้คุณตึกมารู้จัก กับพ่อแม่และญาติ ๆ ของผม วันนี้ มาชุมนุมกันครบ ให้ผมไปรับสักกี่ โมงดีครับ” ครั้งนี้เขาถือวิสาสะเรียก ชื่อเล่นของฉัน “เรื่องของวงญาติ อย่าให้ฉัน ไปยุ่งด้วยเลยค่ะ” 66 ทําไมพวกผู้ชายจึง ชอบดื่มเหล้ากันนัก ไม่รู้หรือว่า มันทั้งน่า เกลียดและน่าเบื่อมาก เพียงไร “ผมหวังจะให้คุณตกเข้ามา เป็นสมาชิกในครอบครัวเราด้วย อนุญาตให้ผมไปรับนะครับ” ในเมื่อเขาพูดตรงไปตรงมา ฉันจึงถือโอกาสบอกเขาไปตามตรง “ขอบคุณที่กรุณาให้เกียรติค่ะ บังเอิญฉันมีโครงการจะแต่งงาน ราวๆ ปลายปีนี้ กับคนที่ได้คบหากัน มาสองปีกว่าแล้ว ฉันกับเขาทำงาน ที่ตึกเดียวกันแต่อยู่คนละบริษัท เสียงจากปลายสายด้านเขา เงียบไปครู่หนึ่ง ต่อมาเขาจึงพูดเสียง แหบ ๆ ออกมาว่า “ขอบคุณที่บอก ขอแสดง ความยินดีด้วยล่วงหน้านะครับ หวัง ว่าเราคงเป็นเพื่อนกันต่อไปได้” คงพูดไปตามมารยาทเพราะ หลังจากนั้นเขาไม่เคยติดต่อมาหาฉัน อีกเลย... อ่านต่อฉบับหน้า กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๙