การนึกถึงอดีตและอนาคต : หน้า 22/128

ละ นึกถึงรูปที่ล่วงไปแล้ว เสียงที่ ล่วงไปแล้ว กลิ่นที่ล่วงไปแล้ว รสที่ ล่วงไปแล้ว สัมผัสที่ล่วงไปแล้ว รูป ที่ล่วงไปแล้ว รูปที่ล่วงไปแล้วนะ เป็นอย่างไร ดึกร้านบ้านเรือน เรือก สวนไร่นา เรือแพนาวา ต้นไม้ต้นไร่ ของที่ตนเห็นด้วยตาของตน เป็น ของของตนอยู่ เป็นอันตรายไปเลีย ก็นึกถึงอ้ายเรื่องนั้นยังไม่หาย นั่น แหละนึกถึงอดีตละ รูปเป็นอย่าง นั้น เสียงเป็นอย่างนั้น กลิ่นก็เป็น อย่างนั้น รสก็เป็นอย่างนั้น สัมผัส ก็เป็นอย่างนั้น ลอกแลกไปเลียใน อดีตอีกแล้ว ลอกแลกในอนาคตก็ออกไป เอง ที่ยังเฒ่าไม่ถึงธรรมกาย ก็เพราะประมาท เลินเล่อเมลอตัวว่า ไม่จริง เข้าไม่จริง จรด ไม่จริง ตั้งไม่จริง ลอกแลก เช่นมีโกงต้า เอง เมื่อโกงต้าเองเสียแล้วเข้าถึงธรรมกาย ไม่ได้ พรหมละเอียด กายอรูปพรหม กาย อรูปพรหมละเอียด กายธรรม กาย ธรรมละเอียด จรดอยู่นั่นไม่โกงตัว ให้ความสุขแก่ตัวเองปัจจุบัน ทันตาเห็น แห้เป็นปุถุชนอยู่เรียกว่า ปุถุชนสาวก ถ้าจรดอยู่ใต้ ถ้าจรด อยู่ไม่ได้ ยังเป็นปุถุชนอยู่ เรียกว่า ลอกแลกอยู่นั่นเอง ไม่จัดเข้าใน ในปุถุชนสาวกละ ต้องเข้าถึงธรรม กายโคตรภูให้หนักขึ้นไป เข้าถึง พระโสดา อริยสาวกทีเดียว เป็น อริยสาวกทีเดียว นี่ความตั้งใจเป็น อย่างนี้นะ วางใจเป็นอย่างนี้ ให้ ถูกหลักฐานอย่างนี้ เมื่อถูกหลัก ฐานอย่างนี้แล้ว นี่ในข้อต้นเป็นเบื้อง ข้างจะได้รูปอย่างนั้น จะได้เสียง อย่างนั้น จะได้กลิ่นอย่างนั้น จะได้ รสอย่างนั้น จะได้สัมผัสอย่างนั้น นึกไปข้างหน้าอีกและวันพรุ่งนี้ออกไป ปุถุชนสาวก ถ้าจรดอยู่ละก็จัดเข้า นั่นเป็นข้างหน้าในอนาคต จิตมัน ลอกแลกในธรรม ๕ ประการนี้ ธรรม ๕ ประการนี้เรียกว่า ธรรมที่ทำให้สัตว์เนิ่นช้า ปปณฺจาฯ กรถา ปชา หมู่สัตว์เนิ่นนานใน รูปฯ กพ อรูปภพ ไม่จบไม่แล้ว นี่แหละ ผู้ที่เลินเล่อเผลอตัว โกงตัวเองก็รูป นี้ ปล่อยใจไปจรดรูป เลียง กลิ่น รส สัมผัส อดีตบ้าง ปัจจุบันบ้างอนาค บ้าง ไม่จรดอยู่ที่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำ ให้เป็นกายมนุษย์ ดวงธรรมที่ ทำ ให้เป็นกายมนุษย์ละเอียด ดวง ธรรมที่ทำ ให้เป็นกายทิพย์ กายทิพย์ ละเอียด กายรูปพรหม กายรูป น ตน ข้อที่สองรองลำดับลงไป สี ลญฺจ ยสฺส กลยาณ์ อริยกนฺตปสสิต นี้ศีลของบุคคลใดอันดีงาม กลยาณ์ อริยกนต์ อันพระอริยเจ้ารักใคร่ชอบ ใจ ปสสิต อันพระอริยเจ้าสรรเสริญ แล้ว ศีลอันดีงามนะศีลอะไร เขา อริยกันตศีล เรียกว่ากัลยาณศีล ปสังสิตศีล เรียกว่าศีลอันดีงามที่ พระอริยเจ้ารักใคร่ พระอริยเจ้า สรรเสริญแล้ว ศีลอันดีงาม เมื่อใจ หยุดจรดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ ทำ ให้เป็นกายมนุษย์พอดี กายมนุษย์ ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด ทั้งแปดกาย เจ้ากาย สิบกาย เป็น ลำดับขึ้นไป ถ้าว่าศีลของผู้มีใจหยุดเช่น นั้น ศีลของบุคคลผู้นั้นก็เป็นกัล- ยาณศีล เป็นอริยกันตศีล เป็นปสัง- สิตศีลทีเดียว ทำไมเป็นเช่นนั้น ศีล ก็แปลว่าปกติ ศีลเขาแปลว่าปกติ ปกติกาย ปกติวาจา ปกติใจ ใจเป็น อัพโพหาวิกศีลด้วย ปกติกาย ปกติ วาจา ปกติใจ ปกตินะเป็นอย่างไร ใจหยุดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำ ให้เป็นกายมนุษย์ ถูกเป้าหมายใจ ดำ ร่องรอยของพระพุทธเจ้า พระ อรหันต์ เมื่อใจหยุดแล้ว วาจาก็อยู่ ในกรอบของศีล กายก็อยู่ในกรอบ ของศีล ใจก็อยู่ในกรอบของศีล กัลยาณมิตร /3 สิงหาคม ๒๕๓๙