จากพันธนาการไปสู่ที่สูงส่ง : หน้า 117/128

จากพันธนาการไปสู่ที่สูงส่ง โลกเอย เคยพึ่งโลก เมื่อหมดโศก โชคนาวพา หมดกรรม พี่จ๋าเวลา โอ้จันทรา เจ้าคนดี ภาราทานัง ทุกขัง โลเก การแบกถือของหนักเป็นทุกข์ ในโลก ภาระนิกเขปะนัง สุขัง การสลัดของหนักทิ้งลงเสีย เป็น ความสุข ล่า แสงสว่างส่องไปที่วัตถุโบราณ ซึ่ง บรรจุเครื่องประคับโบราณ เธอนั่งพนม วางไว้บนหัวเตียงที่เรืองแสงอย่างประ- มือพร้อมกับจบวัตถุขึ้นเหนือศีรษะ ริม หลาด “พรุ่งนี้ฉันจะน่าไปร่วมพิธีหล่อ พระธรรมกายประจำ ตัวในงานวันวิสาข บูชา” เธอย้ำกับตัวเองอย่างหนักแน่น ในบริเวณงานที่คลาคล่ำไปด้วย ผู้คนนับแสน ถ้าใครสังเกตดูจะเห็น สตรีรุ่นสาวหน้าตาแจ่มใส แต่งกายชุด ขาวเรียบร้อย ในมือถือห่อผ้าขาวที่ ปีปากขมุบขมิบอธิษฐาน แล้วค่อยๆ วางห่อผ้าขาวลงในพานทองเหลืองใบ ใหญ่ของวัด ที่รับบริจาคโลหะที่จะสร้าง องคพระ สายฝนพรมพร่าเบาๆ ทำให้ ทั่วบริเวณตูสงบเย็น ฟ้าคำรามอยู่ไกลๆ กลิ่นดอกไม้หอมหวาน เลียงเพลง กังวานใสแทรกไปทั่วบริเวณ ไกลออก ไปสุดขอบฟ้า มีแสงสว่างรุ่งโรจน์รัศมี สีขาวพร่างพราว จิตหนึ่งได้หลุดพ้น ลิงหาคม ๒๕๓๗ ๑๑๔ วิ, กัลยาณมิตร ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หริอโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือน่าส่งด้วยดนเอง โดยจ่าหน้าของ ถึง กองบรรณาธิการ วารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมของด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับตีนไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้