กฎแห่งกรรม : หน้า 33/128

กรรม ซึ่งอุปมาว่า หว่านพืชเช่นไร ตรงกับที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง ได้ผลเช่นนั้น ตราบใดที่เรายังไม่ หมดกิเลส หรือหมดแล้วแต่ยังอา ลอนก็แล้วกัน เราท่า บุญเราก็ได้ ของเรา เราตักบาตรจะอุทิศส่วน ศัยกายเนื้ออยู่เป็นชาติสุดท้าย บาป บุญกุศลให้ใครหรือไม่อุทิศให้ใครก็ ที่ท่าไว้ก็ยังส่งผลท่า ร้ายเราได้ แม้ ตามทีเถอะ เราได้บุญแน่นอน ส่วน แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนปรินิพ- คนที่เราอุทิศให้นั้น ถ้าเขาไม่ตก พานไม่กี่วัน ยังต้องทนทรมานเพราะ กระหายน้ำ ทรงเล่าว่าเพราะพระ ชาติหนึ่งที่เป็นพ่อค้า ไม่ยอมให้วัว นรกลึกนัก พอจะอนุโมทนาบุญได้ เขาก็ได้บุญ อย่าไปกังวลในเรื่องนี้ นักเลย ตักบาตรทุกวันด้วยอารมณ์ เต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่ช้าคุณอาจ ค้นพบด้วยตนเองว่า เคราะห์กรรม ที่เทียมเกวียนดื่มน้ำในแอ่งน้ำน้อย ผ่องใสที่สุดจะดีกว่า จะได้บุญอย่าง ขณะที่มันกระหายน้ำจัด โดยหวัง จะให้ได้ดื่มกินในสระน้ำที่กว้างใหญ่ ที่จะไปถึงในไม่ช้า วัวมันทุกข์ทรมาน อย่างไร ก็ต้องทรงทุกข์ทรมานอย่าง นั้น ตามกฎแห่งกรรม บาปที่เราเคยท่า ไว้ไม่มีหมด เพราะถูกยกเลิกการจองเวร เหมือน ขับรถชนคนจนเขาได้รับบาดเจ็บแม้ เจ้าทุกข์ไม่เอาเรื่อง เมื่อถึงตำรวจ ตำรวจก็ยังเอาผิดเราตามกฎหมาย กฎแห่งกรรมนั้นตรงเผงยิ่งกว่ากฎ หมายบ้านเมืองเสียอีก และไม่มีวัน หมดอายุความเสียด้วย ผลแห่ง ความชั่วติดตามเจ้าของไม่ลดละ แต่ ล้าหมั่นทำ บุญมากๆ อย่างสม่ำเสมอ นั้นเกิดขึ้นเพราะใจกังวลขุ่นมัว หรือ เพราะความประมาทสะเพร่าของคุณ เอง ไม่ใช่เพราะเจ้ากรรมนายเวรที่ ไหนหรอก ขังสีแ จแด!ข •ฯ/อในษนะ ไมไดคงน่า ให้ตาย แต่ลืมจริงๆ” สุนัขที่บ้านดุมาก จนต้อง ขังไว้ในกรง ลืมให้อาหาร บ่อยๆ เพราะติดถ่ายภาพฯ ยนตร์กลับบ้านดึก คราว หนึ่งไปถ่ายภาพยนตร์ต่างจังหวัดนาน บาปก็เล่นงานได้ไม่เต็มที่ มันอ่อน ถึง 90 วัน ฝากคนข้างบ้านให้อา- ฤทธิ์ได้ เหมือนเกลือเม็ดเดียวใน หารสุนัขด้วย เขาลืมให้อาหารมัน แทงค์น้ำจืดนั่นแหละ หมอดูบอกให้ตักบาตรสะเดาะ เคราะหก็ตักเถอะ แต่อย่าไปเชื่อ หมอดูเสียทั้งหมดนะ เชื่อในส่วนที่ Me หลายวัน จนมันหมดแรง ลุกไม่ขึ้น ต่อมาก็ตาย บอกราบเรียนถามหลวง ตาย บาปแน่ แต่ไม่ใช่บาปโดยตรง แบบเจตนาฆา ถ้าตัดสินด้วยกฎ แห่งกรรม ไม่ชาติใดชาติหนึ่ง หรือ อาจจะเป็นชาตินี้ตอนนั้นปลายชีวิต อาจจะถูกขังลืมเข้าบ้าง หลวงพ่อ เคยเห็นยิ้มแก่ๆ ถูกขังอยู่ในบ้าน ไม่ รู้ว่าลูกหลานออกไปไหนหมด คล้อง กุญแจประตูเสียด้วย บางคนคร่ำ ครวญเขย่าประตูเหล็กจนหมดแรง น่าสงสาร แต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไรได้ ถามคนบ้านข้างเคียงเขาบอกว่า ชิม ชอบออกมาเดินกลางถนน ลูกหลาน กลัวถูกรถชน จึงขังไว้ ค่ำ ๆ ถึงจะ กลับเข้าบ้านกัน คุณโยมที่ขังสุนัข จนอดตาย ก็คงถูกกรรมตามสนอง ทำนองนั้นละนะ นี่ก็ต้องว่า ยัง เพราะรัก และเป็นห่วงว่าจะออกไป ได้รับอันตราย แต่คนถูกรักจะตาย เอานะ ความจริง ผู้เฒ่าเหล่านี้ท่าน เลี้ยงดูลูกหลานมาตั้งมากมายกัน ทั้งนั้น หลายคนสร้างฐานะให้จน ตั้งตัวได้ด้วยซ้ำ ใจคอจะหาจ้างเด็ก รับใช้มาคอยดูแลท่านสักคน จะสิ้น เปลืองมากนักหรือ แต่อย่างว่าละ นะ แต่ละคนก็มีเหตุผล อ้างกันไป ต่างๆ นานา บางที่บาปกรรมแต่ พ่อว่าลูกบาปหรือไม่ และผิดศีลหรือ หนหลังของเราเองก็ไปบังปัญญาคน เปล่าที่เอามันมาเลี้ยงแล้ว ทำให้อด อื่น ทำ ให้มาก่อกรรมท่า เข็ญกับเรา สิงหาคม ๒๕๓๙ ม กัลยาณมิตร