พญาวานรและพญาจระเข้ : หน้า 95/128

โดย กรฬ สุาะในดนากาญฟ NIS QUAN SS SU พอตกเย็นพญาวานรเที่ยวเก็บผลไม้บนเกาะกินจนอิ่มหนำสำราญ ดีแล้ว ก็มุ่งหน้ากลับที่อยู่ของตน ทำไมหนอวันนี้แผ่นหินจึงโผล่พ้นน้ำมากนัก และดูคล้ายกับว่ามีขนาดใหญ่กว่าเดิม ทั้งที่ น้ำก็ไม่ได้ลดลงสักนิด ชะรอยจะมีจระเข้ขึ้น มารอดักจับเราอยู่แน่ๆ เอ๊ะ! พญาวานรจึงแสร้งตะโกนด้วยสำเนียง อันคุ้นเคยว่า แผ่นหิน เอ๊ยๆๆ เอ๋! ก้อนหินที่ไหน มันพูดได้ด้วยหรือ เท่านี้เอง พญาจระเข้ก็หลงกลเพราะความรู้และความช่างสังเกต มีน้อย หลงคิดว่าพญาวานรกับแผ่นหินนี้ คงเคยพูดเล่นกัน ทุกวัน สงสัย เรามานอน (ทบมันอยู่ เจ้าแผ่นหินจึงพูดไม่ได เห็นทีตองขานรับแทนแผ่นหิน เสียแล้ว แผ่นหินเอ๊ย วันนี้เป็นอะไรไป เรียกแล้วจึงไม่ขานรับเหมือนทุกวัน พญ.51 นรกับจระเข้ 1 1 ถ้วย ปฏิภาณ ไข การ รักษา 0 3 3 0 0 Kต่อจากฉบับที่แápa.org ว่าไงหรือ พ่อวานร นึกแล้วเชียว