สงครามและมหันตภัย : หน้า 47/128

สงคราม...มหันถภัยของมนุขนขาฝั ...เช้าตรู่ของวันที่ 5 สิงหาคม ๒๕55: เป็นวันที่ อากาศในเมืองชิโรชิมาปลอดโปร่งแจ่มใส บนท้องฟ้าปราศ จากเมฆหมอกใดๆ ประชาชนชาวญี่ปุ่นในเมืองนี้ซึ่งมีอยู่ราว ๓๒๐,๐๐๐ คน ต่างก็พากันประกอบภารกิจของตนตามปกติ ไม่มีใครรู้ตัวเลยว่ามหันตภัยกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ ...เวลา 5.๑๕ น. เครื่องบิน 6 29 อันมีชื่อว่าอีโนลาเกย์ ของสหรัฐอเมริกา ได้บินมาอยู่เหนือน่านฟ้าเมืองฮิโรชิมา พร้อมกับปล่อยร่มชูชีพลงมา ที่ปลายร่มมีวัตถุก้อนด่า ๆ ห้อยอยู่ สิ่งนั้นก็คือระเบิดปรมาณู “ลิตเติ้ลบอย" ซึ่งมีอานุ ภาพการทำลายร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ ของมนุษยชาติ ...๕๑ วินาทีต่อมา เจ้าลิตเติ้ลบอยก็ลอยลงมาสู่พื้น ตรงกลางย่านชุมชน ผลก็คือเมืองชิโรชิมาถูกทำลายย่อย ยับลงในชั่วพริบตา พายุปรมาณูได้หอบเอาทุกสิ่งที่ถูกหลอม ละลายขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วโปรยตกลงมาครอบคลุมพื้นที่ อันกว้างใหญ่คล้ายดอกเห็ดยักษ์เหนือเมืองชิโรชิมา ทำให้ เมืองทั้งเมืองมีสภาพเหมือนเตาไฟ ผู้คนล้มตายไปทันที ประมาณ 50,000 คน และได้รับบาดเจ็บอีกราว ๑๓๐,000 คนซึ่งครึ่งหนึ่งของผู้คนเหล่านี้ก็ได้เสียชีวิตภายในครึ่งปีต่อมา วันที่ ๙ สิงหาคม ๒ธธเธ: หรืออีก วันกัดมา เมืองนางาซากิ ก็พังราบเรียบเป็นหน้ากลองด้วยอานุภาพ จากระเบิดปรมาณูลูกที่สองของสหรัฐอเมริกา โดยมีจํานวน ผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บพอๆ กับที่เมืองชิโรชิมา ทำให้ ฝ่ายญี่ปุ่นตัดสินใจยอมจำนน เป็นผลให้สงครามโลกครั้งที่ ๒ ยุติลงได้โดยสิ้นเชิง สงครามโลกครั้งที่ ๒ นี้เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ.๒๕๒๒- ธ.ธ.5: เป็นสงครามระหว่างฝ่ายอักษะกับฝ่ายสัมพันธมิตร โดยมีประเทศต่างๆทั่วโลกกว่า ๖๐ ประเทศรวมทั้งประเทศ ไทยได้ถูกดึงเข้าร่วมสงครามด้วย ทำให้ชาวโลกพลอยได้ รับความกระทบกระเทือนเดือดร้อนไปทั่วทุกหย่อมหญ้า ความ เสียหายที่เกิดขึ้นก็รุนแรงยิ่งกว่าสงครามหรืออุบัติภัยครั้งใดๆ ที่เคยมีมา ประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตจากสงครามโลกครั้งที่ ๒ นี้ถึง ธ.๕ ล้านคน ส่วนความเสียหายทางด้านทรัพย์สินนั้น ก็มากมายสุดคณานับ ฉะนั้นน่าจะกล่าวได้ว่า ภัยที่ร้ายแรงที่สุดของมนุษย ชาติก็คือสงคราม สงครามที่มนุษย์เป็นผู้ก่อกันขึ้นมาเอง และตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลกนี้ก็ยังไม่เคยมียุค ใดว่างเว้นจากสงครามอย่างเด็ดขาดได้เลย คำว่า “สันติ ภาพ” จึงเป็นสิ่งที่ชาวโลกพากันแสวงหามาโดยตลอด การแสวงหาสันสกาผของขาวโลก บทเรียนอันเจ็บปวดจากสงครามโลกครั้งที่ ๒ ทำให้ ชาวโลกตระหนักถึงภัยอันใหญ่หลวงของสงคราม จึงได้ พยายามร่วมมือกันจัดตั้งองค์การกลางขึ้นมาเพื่อรักษาสันติ ภาพให้แก่ประชาคมโลก เรียกว่า “องค์การสหประชาชาติ” กัลยาณมิตร ๔๕ สิงหาคม ๒๕๓๙