การใส่บาตรและพิธีกรรม : หน้า 84/128

ซาก กับสุกทนแม่มากที่สุดไฟ ลา® พ.ค. ๓๙ วิลาขบูชาที่ วันนั้น เท่าที่จ่ายได้ นั่นก็ตื่นตี ๙ กว่าๆ แล้วก็ขอไปเป็นทัพหน้า จองที่ใส่บาตรให้พี่ๆ เพื่อนๆ ไปกับพี่เมทินีที่ลานธรรม หาทำเลแล้วก็เอาของวางจอง พิธีเริ่มประมาณ 5 โมงเช้า นั่นก็พยายามเอาใจจรดที่ศูนย์ กลางกายอย่างสบายๆ พร้อมกับกล่าวคำถวายภัตตาหาร สักพักพระท่านก็เดินแถวแยกเป็นหลายสายออกมารับบาตร นั่นก็ค่อยๆ ใส่บาตรทีละองค์ๆ จนของหมด แล้ว น.ร. อภิญญาก็เดินแถวกลับหมู่บ้านปฏิบัติธรรม จริงๆ แล้ว นุ่นขอบการใส่บาตรมากนะคะ เพราะมีความรู้สึกว่า การ ทั้ได้ทำสิ่งที่เป็นสิริมงคลแต่เช้านี่ดี ทำให้ใจผ่องใสได้เริ่ม ต้นท่าสิ่งดีแต่เข้า ทั้งวันก็จะดีหมด แล้วนั่นก็มีความรู้สึก อีกว่า การที่เราร้องไห้ถ้าร้องแต่เช้า ทั้งวันจะดูเลวร้าย ยังไงอยู่ คงเป็นเพราะมันเป็นการเริ่มต้นของวันใหม่ หาก อารมณ์ไม่ดีตอนเช้า อารมณ์คงค้างทั้งวัน ดังนั้น ตื่นเช้า มาต้องรีบตรึกนึกถึงองค์พระ ดวงแก้ว แล้วสวดมนต์ นั่ง สมาธิ หากรักษาใจให้สบายต่อเนื่องได้ทั้งวัน วันนั้นก็จะมี กัลยาณมิตร ค่า และเป็นวันที่ดี นุ่นเคยอ่านหนังสือในนั้นเขียนเอาไว้ว่า ความวิตกที่ปราศจากเหตุผลนั้น มักจะเกิดขึ้นเมื่อเวลา ตื่นเช้า แล้วยังบอกวิธีแก้อีกว่า ให้รีบหาอะไรทำ อย่า ปล่อยตัวปล่อยใจให้ว่าง มิฉะนั้นความวิตกนี้อาจเข้ามา ครอบตาได้ นุ่นว่าทฤษฎีนี้จริงเหมือนกันนะคะ นุ่นเชื่อว่า หากเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับองค์พระ ก็คงจะไม่มีสิ่งใด เข้ามาครอบงำ ใจหรือท่า ให้กระทบกระเทือนใจของเราได้ ในวันวิสาขบูขาปีนี้มีพิธีหล่อพระธรรมกายประจำตัว ที่จะประดิษฐานที่ธรรมกายเจดีย์ด้วยค่ะ พิธีเริ่มประมาณ ๙-๑๐ โมงเช้า ที่บริเวณพิธีก็มีคนมากมาย พื้นดินแฉะ หน่อยเพราะฝนตกหนักก่อนวันงาน แต่ก็ไม่นับว่าเป็น อุปสรรคสักเท่าไหร่ เป็นการทดสอบกำลังใจเพียงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง ที่นั่งของ น.ร.อภิญญาอยู่ข้างหลังที่นั่ง ของคุณยาย ทำให้มองเห็นพิธีขัดเจน สักพัก พระเดช พระคุณหลวงพ่อธัมมชโยก็มาถึงบริเวณพิธี เท่าที่นั่นว่า ได้ รู้สึกว่า ท่านบอกให้ลูกๆ ออกมานั่งข้างหน้าให้เต็ม อย่า สิงหาคม ๒๕๓๙