การบวชและความปรารถนาของบุตร : หน้า 103/128

ใครที่จะได้สร้างความดี ประพฤติ “มิได้พระเจ้าค่ะ ข้าพระ กุลลโกกฐิตะ พระธรรมเทศนา ปฏิบัติตนเพื่อไปสู่หนทางแห่งมรรค พุทธเจ้าเป็นผู้ที่มารดาบิดายังมิได้ ของพระองค์มีความไพเราะงดงาม ด้วยอราถและพยัญชนะ ทั้งเบื้องต้น ผล ความคิดค่านึงที่มีอยู่ในใจของ อนุญาตให้บวชเลยพระเจ้าค่ะ” เขาขณะนี้ จึงเป็นความปรารถนา "ล้าอย่างนั้นรัฐปาละ เธอ ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ท่าให้ อย่างแรงกล้าที่จะทูลขอบรรพชา ควรจะขออนุญาตจากบิดามารดา ลูกได้รู้ซึ้งว่าชีวิตของมนุษย์เกิดมา อุปสมบทในสำนักของพระผู้มีพระฯ เสียก่อน เพราะตถาคตทั้งหลาย เพื่อนักในตนไปสู่หนทางบริสุทธ์คือ ภาคเจ้าเพียงประการเดียวเท่านั้น ย่อมไม่บวชบุตรที่มารดาบิดายังมิได้ พระนิพาน ซึ่งจะท่าเช่นนี้ได้ต้อง หลังจากจบพระธรรมเทศนา อนุญาต” บุคคลทั้งหลายพากันลุกจากอาสนะ “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ หาก ประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริ- บูรณ์เหมือนสังข์ที่ขัคดีแล้ว แต่ใน ถวายบังคมพระบรมศาสดาด้วย มีสิ่งใดที่กระทำแล้ว มารดาบิดา ชีวิตของการครองเรือนเป็นข้อปฏิบัติ การท่าประทักษิณแล้วหลีกไปไม่ ซินยอมให้ข้าพระองค์ได้ออกบวช ที่ยากยิ่ง และไม่อาจจะบรรลุผลได้ นานนัก รัฐบาลกุลบุตรจึงได้เข้าไป ข้าพระองค์ก็จะกระทําสิ่งนั้น พระ เฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ เจ้าค่ะ” ปรารถนาของตน ของตน ลูกจึงอยากจะปลงผมและโกนหนวด พร้อมทั้งนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ออก ดวย ถวายบังคม ทูลให้ทรงทราบถึงความ เมื่อกราบทูลพระบรมศาสดา บรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุใน ด้วยใจมุ่งมั่นเช่นนั้นแล้ว รัฐบาล พระพุทธศาสนา ขอคุณพ่อคุณแม่ “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้า กุลบุตรก็กราบถวายบังคมลาพระผู้ ได้เมตตาอนุญาตให้ลูกได้บวชเป็น พระพุทธเจ้าปรารถนาอย่างยิ่งที่จะ มีพระภาคเจ้า แล้วกลับไปยังที่อยู่ บรรพชิตในครั้งนี้ด้วยเถิดครับ” ได้รู้เห็นให้ทั่วถึงธรรมที่พระองค์ได้ นารดาบิดาพอทั้งค่ากล่าวขอ ทรงแสดงแล้ว แต่เป็นการยาก ฝ่ายบิดามารดาของรัฐปาส- บวชจจักบุตรชายคนเดียว เหลือเกินที่ผู้ครองเรือนอย่างข้า กุลบุตร ได้จัดแจงสั่งให้บ่าวไพร่ ความรัก ความหวงแหน และความ พระองค์จะประพฤติพรหมจรรย์ให้ ประดับตกแต่งคฤหาสน์ให้สวยงาม อาลัยไม่อยากให้ลูกรักต้องจากไป บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้อย่างเดียวเหมือน และปรุงอาหารให้มีรสเลิศ เพื่อ จึงช่วยกันคัดค้าน และหาเหตุผล สังข์ที่ถูกขัดแล้ว ข้าพระองค์จะ สร้างความพอใจให้เกิดขึ้นแก่บุตร มาแนะนำเพื่อเหนี่ยวรั้งให้รัฐปาละ สละเพศฆราวาสปลงผมและหนวด ชายคนเดียวอันเป็นที่รักของตน รัฐ” อยู่กับต้นต่อไป นุ่งห่มผ้ากาสายะ ออกจากเรือน ปาลกุลบุตรซึ่งมีใบหน้ายิ้มแย้มผ่อง บวชเป็นบรรพชิต ขอพระองค์ทรง ใส ปีติร่าเริงใจอันเกิดจากการที่ได้ "รัฐปาละลูกรัก ลูกเป็นที่รัก ดังดวงใจคนเคียวของพ่อกับแม่ ตั้ง โปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์ได้บรรพ ทั้งพระธรรมเทศนาของพระพุทธองค์ แต่ลูกเกิดมาพ่อกับแม่ก็เลี้ยงดูให้ และด้วยความหวังที่จะได้บรรพชา ลูกเป็นสุขเสมอมา ความทุกข์แม้ ชา อุปสมบทในสำนักของพระองค์ เกิดพระเจ้าค่ะ” อุปสมบท เขาไม่รอช้ารีบเข้าไปหา เพียงปิดหนึ่งลูกก็ไม่เคยพานพบ ทรัพย์สมบัติของเรามีมากมาย มหาศาล รอให้ลูกจับจ่ายให้สอย “คุณพ่อคุณแม่ครับ พระผู้มี อย่างสนุกสบาย มาเถิดพ่อรัฐปาละ “ดูก่อนรัฐปาละ เธอเป็นผู้ที่ บิดามารดา เพื่อขอให้ท่านอนุญาต มารดาบิดาอนุญาตให้ออกจากเรือน ให้เขาได้บวชดังใจปรารถนา บวชเป็นบรรพชิตแล้วหรือ” พระ ดาสดาตรัสถาม พระภาคเจ้าเสด็จมาโปรดขาวเมือง ลูกจงบริโภค จงดื่ม จงแสวงหา สิงหาคม ๒๕๓๙ O กัลยาณมิตร