การพิจารณาศีลข้อฆ่าสัตว์ : หน้า 34/128

โดยไม่ตั้งใจ คิดได้อย่างนี้จะได้หมั่น เพราะเราไม่รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต แต่ เตือนตนเองเสมอว่า อย่าประมาท เลินเล่อ หลงๆ ลืมๆ เพราะอาจ ทำ อันตรายคนอื่น สัตว์อื่นถึงเสีย ชีวิตได้ ส่วนที่ถามว่า ผิดศีลหรือเปล่า ก็ต้องพิจารณาองค์ประกอบของการ ผิดศีลข้อฆ่าสัตว์เลียก่อนว่า เราได้ ทํา สำเร็จครบองค์ ๕ ของการฆ่า สัตว์หรือไม่ ได้แก่ ๑.สัตว์นั้นมีชีวิต ถ้าสุนัขนอน ตายอยู่กลางถนน แล้วเราขับรถไป ทับซ้ำมันจนแบนติดถนน ก็ไม่ถือ ว่าเป็นการฆ่า ไม่ผิดศีล ๒.รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต ถ้าเรา นึกว่าสุนัขที่นอนข้างกองขยะมันตาย แล้ว จึงเผาไปพร้อมกับขยะเสียเลย มันเลยตายสนิท อย่างนี้ศีลไม่ขาด บาปเพราะเลินเล่อ ๓.มีจิตคิดจะฆ่า ถ้าเราขับรถ มาเรื่อยๆ สุนัขวิ่งตัดหน้า เบรคไม่ ทัน เลยขนมันตาย อย่างนี้ศีลก็ไม่ ขาด เพราะไม่มีจิตคิดจะฆ่า แต่ บาปเพราะประมาท ท่า ให้สัตว์ตาย เหมือนกัน ๔.ลงมือฆ่า หรือสั่งฆ่า หรือ พยายามฆ่า สุนัขขี้เรื้อนผอมโซจะ ตายมิตายแหล่ คิดสงเคราะห์ให้ มันตายเร็วขึ้นจะได้ไม่ต้องทนทรมาน ใช้ปืนยิง แต่พลาด สุนัขไม่ตาย กรณีนี้ศีลไม่ขาด แต่บาปเพราะมี จตคดจะฆ่า ๕.สัตว์นั้นได้ตายสมใจนึก ถ้า (× ขอบางตน เหตุการณ์เป็นไปตาม แล้ว แต่สัตว์นั้นไม่ตาย ก็ยังไม่ผิด ศีล หรือศีลยังไม่ขาด ๑ ดูๆ ไปศีลข้อที่ เว้นจาก การฆ่าสัตว์นี้ กว่าจะทำ ให้ศีลขาด ได้ก็ยากเหมือนกัน เพราะต้องสำเร็จ ครบทั้ง 4 ข้อ แต่ถึงศีลไม่ขาดก็มี บาปเกิดขึ้นในใจ ถ้าเรารู้ หรือคิด ว่าเป็นต้นเหตุว่า ให้สัตว์นั้นตาย ผลแห่งบาปที่เกิดขึ้นทันทีคือความ ร้อนอกร้อนใจ พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าจึงตรัส าไว้เป้นบทสุดท้ายก่อน ปรินิพพานว่า “อย่าประมาท” คุณโยมเลี้ยงสัตว์ไว้ในบ้าน ต้องหมั่นดูแลอย่าให้มันอดอยากทน ทุกข์ทรมาน หรือให้เด็กเล็กไปรังแก สัตว์ เพราะสัตว์โลกทุกชนิดต่างรัก ชีวิต รักความสุขสบายของตนเอง ทั้งนั้น ถ้าถูกรังแกหนักเข้า มัน โกรธขึ้นมา ก็จะหันมาสู้แบบสุนัข จนตรอก เด็กเล็กแม้ผู้ใหญ่เองก็ เถอะมีสิทธิ์ถูกมันทำ ร้ายบาดเจ็บได้ ถ้ามันทำ ร้ายตอบไม่ได้มันก็อาฆาต จองเวร ดวงตามันจ้องเขม็งเชียว ปัด เคยเห็นบ้างไหมล่ะ ถ้าไม่มีเวลา ไม่มีคนช่วยดูแล ไม่รักสัตว์จริงๆ อย่าเอามันมาเลี้ยงเลยนะ กอเวร เปล่าๆ กัลยาณมิตร/ไ'\ "e". - สิงหาคม ๒๕๓๙