ความอยากและความขัดแย้ง : หน้า 113/128

นายปีงอดร ส่วนนางขายา เห็นเมื่อสุทุมพร อยูร่มมรรคา ได้ฟังวาจา โกรธาหุนหัน ผลนั้นสุกห่าม เหลืองอร่ามตา มานะขี้แไป บนต้นไม้พลัน เดินทางอดมา ปรารถนาจะกิน เก็บผลสุกนั้น กินเป็นอาหาร นายบึงสุดร ขายคนนั้นไซร้ ขึ้นเดื่อสุทุมพร อาวรณ์ถวิล ลงจากคนไม่ มิได้ลงสาร ปีนห้วยขึ้นได้ ตั้งใจเก็บกิน ตัดหนามละไว้ ใต้ต้นมินาน ทิ้งเบียด ตน เก็บกินลบายใจ มิให้นงคราญ เจ้าลง สุกษา ส่วนนางกัลยา ร้องไปหันที ความอยากนักหนา รองว่าขึ้นไป หญิงกาลกิณี ติดตามเรามา ข้าแต่ลามี เปียนี้ร้อนใจ หญิงชั่วจัญไร ไม่ปรารถนา ทิ้งลงมาให้ กินห้างเกิดรา หญิงอย่าง มา ตามมาทำไม ชายกาลกิณี ส่วนนางกัลยา ปีได้ใยดิ รองว่าลงมา อยู่บนพสุกษา ร้องว่าลงไป ดินปีอ ไม่ปิ ฤๅว่าไรนา เราไม่รู้กล ว่าคนจัญไร จจี้ขอขา ใครจะมาให้กิน นางลงไม่ได้ ร้องไห้โศกา อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร CO® สิงหาคม ๒๕๓๙