ความผูกพันและการทำบุญ : หน้า 115/128

ความผูกพันนั้น พ่อนุญก่อนั้นเอง คู่ได้ก่อคู่นั้นต้องสาน พ่อนุญอย่าให้ใครต้องมาเป็นผู้พิพัทย์แทนเลย เมื่อมีทุกข์ เพราะรัก เพราะห่าง ไม่ว่าจะอยู่ในภพใด ชาติใดก็ย่อมมีค่า เท่าเดิม แม้จะมีทรัพย์คนุงคารก็เหมือนยาจก เพราะนั้อหาสิ่งที่ต้องการไม่ได้ตัดใจเลียเถิด บุกับคนแก่” เล่าจบคุณลุงก็ขอตัวลา กลับไป “พรุ่งนี้เป็นวันวิสาขบูชา ที่วัด พระธรรมกายจะมีพิธีหล่อพระธรรมกาย ประจำๆตัว” หญิงสาวคิดพลางนั่งมอง ดูวัตถุในมือ มันคืออะไรนะ ทำไมเธอ จึงมีความรู้สึกคุ้นเคยเหมือนจับต้องของ ใช้ประจำตัว แสงสะท้อนจากวัตถุก่อ นั่งมองวัตถุในมืออย่าง มีประมาณ 60-40ชิ้น พลางเล่าว่า สนใจ วัตถุรูปวงแหวน มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑.๕ นิ้ว มีรอยสลักรอบๆ วงแหวนนั้น แต่ ลวดลายเลือนลางเต็มที่ เนื่องจากมี สนิมจับอยู่เกรอะกรัง น่าจะทำมาจาก สัมฤทธิ์ ซึ่งจะใช้ประโยชน์อะไร ใช้ เป็นสัญลักษณ์อะไร อายุสักกี่พันปี เออไม่สามารถเดาได้ หญิงสาวนึกถึง เหตุการณ์เมื่อตอนสายที่ผ่านมา ชาย วัยกลางคนมาขอพบเออ และบอกว่ามี ธุระสำคัญ ให้เกิดความทรงจำอันสลัวอย่างประ หลาด แต่ดูพร่ามัวจนต่อไม่ติด ท่า ให้เธอต้องหลับตาอย่างงุนงง “ฉันจะเอาไปสร้างพระให้คุณลุง และอุทิศส่วนกุศลให้เขาผู้นั้น....เขาผู้ อยถูกสร้างกุศล” “เรื่องมันมีอยู่ว่า ลุงมีที่มาอยู่ แปลงหนึ่ง ก็ท่าไร่ไถนามาหลายชั่วคน ตั้งแต่รุ่นปูทวด จนเป็นมรดกตกทอดมา ถึงรุ่นของลุง ก็ไม่เคยมีเหตุการณ์อะไร ท่ามกลางสายฝนพร่างพราว มอง จนกระทั่งสัปดาห์ที่แล้ว ลุงจ้างรถไถ ดูราวกับมีหมอกควันขาวๆ ปกคลุมไป มาไถนาเตรียมดินหว่านข้าว ปรากฎ ทั่วบริเวณ มีเสียงดนตรีโบราณคลอ ว่ารถไถไปขุดถูกในดินลูกหนี่งแตกกระ- แผ่วเบาราวกับเสียงนั้นส่องลอยมาแต่ จาย และข้างในก็มีของเหล่านี้เต็มไป ไกล เสียงพูดคุยแว่วๆ ราวเสียงลม หมด ตั้งแต่นั้นมาลุงก็ไม่สบาย ปวด หัวตัวร้อนเป็นไข้ เบื่ออาหาร ฝันแปลกๆ ไปรักษากินยาที่โรงพยาบาล ก็ไม่หาย ลุงเลยไปหาพ่อทองดีที่เป็นหมอขวัญ แก “ลุงทราบว่าหนูจันทราจะไปวัด พระธรรมกาย ไปงานหล่อพระธรรม บอกว่าถูกเจ้าที่เขาทำ เพราะไปเอาของ กายประจำตัว ในวันวิสาขบูชานี้ใช่ไหม เขามา ต้องทำบุญไปให้และต้องเป็น ครับ" ขายผู้นั้นถาม บุญใหญ่ เพราะเจ้าของอยากไปยุดไป “ใช่ค่ะคุณลุงมีอุระอะไรหรือคะ” เกิด ต้องสร้างพระพุทธรูปอุทิศให้เขา คุณลุงแกะห่อผ้าขาวที่ถือมาอย่างระ พอลุงทราบว่าหนูจันทราจะไปวัดพระ มัดมะวัง ภายในบรรจุวัตถุรูปวงแหวน ธรรมกายไปหล่อพระ ลุงเลยนำของ บางชิ้นเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ทุกชิ้น เหล่านี้มาฝาก ให้หนูไปสร้างพระให้ ด้วย ถ้าลุงหายป่วยคงไปเองได้ แต่ เปื้อนดินในบางส่วน ดูราวเพิ่งขุดพบ ตอบนี้ช่วยลุงด้วยก็แล้วกัน นึกว่าเอา สนิมจับเกรอะกรังมี สีเขียวอมเทา “สมบัติแก้วแหวนเงินทองเหล่านี้ ฉันจะเอาไว้ให้แม่จันทร์เพียงคนเดียว เสร็จศึกสงคราม ฉันจะกลับมาเอา... ให้แม่จันทร์ไว้ใช้ประดับกาย” เสียงห้าว ทีมกล่าวอย่างอ่อนโยน “มีสมบัติ มีทรัพย์ ก็มีห่วง ฉัน ไม่อยากมีห่วงใดๆ เอาไปทำบุญอุทิศ ส่วนกุศล ท่าทาน จะดีกว่ากระมัง ยามละจากโลกจะได้ไปสู่สุคติ มีอริย ทรัพย์ติดคัวไปในภพหน้า เอาไปท่า ทานให้หมดเถิดพ่อบุญ” เสียงกังวาน ใจของฝ่ายหญิงโต้ตอบ “อย่าเลยแม่จันทร์ ฉันเสียดาย กัลยาณมิตร ธงหาคม ๒๕๓๗ เอ 01