ข้อความต้นฉบับในหน้า
เหตุการณ์ทำนองนี้เกิดขึ้นเป็น
ประจำ พ่อกับแม่ทะเลาะกัน เกิดโทสะ
ด่าทอกันเสียๆ หายๆ ใช้คำหยาบคาย
บางครั้งถึงขั้นลงไม้ลงมือ เลือดตก
ยางออก ที่สุดแม่ทนไม่ได้ เธอขอแยก
ทาง เก็บกระเป๋าถึง ๒, ๓ ครั้ง แต่พ่อ
ก็อ้อนวอน บอกให้แม่เห็นแก่ลูกๆ
“ลูก” เนื้อเยื่อก้อนเล็กที่เกิดกับ
เธอและสามี สายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด
ของผู้เป็นแม่ได้รั้งให้เธอทนอยู่ต่อไป จนกว่าลูกน้อยเหล่านี้จะปีกกล้าพอ
แม้แม่จะขอเลิก กระนั้นพ่อก็ไม่ยอมเลิกรา บ่อยครั้งที่พ่อสังสรรค์กับพี่ๆ น้องๆ เพราะพี่
น้องพ่อทุกคนทั้งหญิงชาย กินดื่มกันทั้งตระกูล เป็นมาตั้งแต่ปู่ของพ่อ พ่อของพ่อ แม่ของพ่อ
สืบทอดกันเรื่อยมา พี่น้องรวมทั้งพ่อได้ลิ้มรสน้ำอมฤตนี้ตั้งแต่ ๑๓-๑๔ ขวบแล้ว แม้จะมีเหตุการณ์
การจากไปก่อนวัยอันควรของน้าชายคนเล็ก(สายสัมพันธ์ แตงทอง ในวัย ๒๓ ปี) ที่เกิดจากฤทธิ์
สุรา ก็ไม่ได้ทําให้ทุกคนฉุกใจคิดได้เลย
“วันนั้น มีงานวัดประจำปีของบ้านคลองด่าน สมุทรปราการ มีการแข่งรถและแข่งเรือ
ปกติงานฉลองอย่างนี้ก็ต้องมีการกินเหล้า รื่นเริงกัน ทีนี้น้องสายสัมพันธ์ เขาเมามาจากการฉลอง
ไปแข่งรถแล้ว ก็มาแข่งเรือต่อ แล้วเขาก็ไปเล่นน้ำกับเพื่อนๆ ที่ประตูระบายน้ำแข่งว่ายน้ำกัน
เพื่อนก็โผล่กันหมดแล้ว แต่ตัวเขาหายไปเป็น ๑๐ นาที เพื่อนๆ ก็เอ้ ทำไมสายสัมพันธ์ไม่ขึ้น เขา
เมาแล้วก็ดิ่งลง ไม่ดิ่งขึ้น พอเจอศพปรากฏว่า กินดินเต็มปากเลย” “น้าสายสมร” น้าสาวย้อนอดีตให้ฟัง
ยิ่งไปกว่านั้น ปู่ในวัย ๕๕ ปี ผู้สอนให้พ่อและผ้าได้รู้จักน้ำอำพันสีทองนี้ ก็เป็นโรคร้าย
ยากที่ใครจะรักษา มะเร็งในตับระยะที่ ๓ หมอบอกว่า ปู่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้อย่างช้า 5 เดือน
อย่างเร็วก็ ๓ เดือน ความหวังที่ลูกๆ หลานๆ เมื่อโตแล้วจะได้ทดแทนคุณพ่อ...คงไม่มี
ซ้ำร้าย ลุง พี่ชายคนโตของพ่อติดเหล้าหนัก มีปากเสียงกับภรรยาเป็นอาจิณ ถึงขั้นลงมือลงไม้
จนภรรยาเกลียดสกุล "แตงทอง” เป็นที่สุด
น้าสาว(สายสมร) ติดเหล้าอย่างหนักอีกเช่นกัน ตื่นเช้ามาเป็นดื่ม อย่างน้อยครึ่งแบน
เธอจะมีขวดเหล้าแดงซุกไว้ ดื่มไปเรื่อย จนกระทั่งสายๆ จึงเริ่มทำงาน เธอทำงานรับจ้างซักรีด
กว่าจะเริ่มงานก็สาย งานที่ทำแม้จะมีเข้ามาบ้าง แต่เพราะคนทำติดเหล้า งานไม่เสร็จไม่ทันส่ง
ตามที่กำหนด ลูกค้ารายแล้วรายเล่าจึงของดบริการ ตกบ่ายต้นๆ ประมาณ ๓ โมง เธอดื่มอีกครั้ง
จนกระทั่งตะวันคล้อย สักพักเพื่อนบ้านจึงมาร่วมวง เฮฮา ร้องรำทำเพลงและดื่ม ดื่ม และดื่ม ถึง
๒ ทุ่ม เป็นอย่างต่ำ เที่ยงคืนเป็นอย่างช้า
๓
เธอดื่มจนลูกสาวทนไม่ได้กับสภาพเช่นนี้ของแม่ ครั้งหนึ่งเด็กน้อยรวบรวมความกล้า ชั่ง
ใจคิดอยู่นานหลายครั้งหลายครา จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอตัดสินใจเข้าไปบอกมารดา ขณะยังเมา
อยู่ในห้องนอนว่า
๒๐ | พัดยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๕๗)