เสี่ยวเหลียงจ๋อ : หน้า 102/132

ส านวนจีน เสี่ยวเหลียงจ๋อ จิ้งจอกอิงบารมีเสือ ในสมัยจ้านกว๋อ ประเทศจีนได้แบ่งออกเป็นรัฐที่ เข้มแข็งอยู่ ๗ รัฐ หนึ่งในนั้นคือ รัฐฉู่ ปกครองโดยกษัตริย์ อ๋อง พระองค์ทรงออกว่าราชการกับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ถึง เรื่องความสงบสุขของไพร่ฟ้าประชาชนอยู่เป็นประจำ แต่อยู่มาวันหนึ่งพระองค์ทรงแปลกพระทัยกับ เรื่องที่ได้ยินมายิ่งนัก จึงตรัสถามขุนนางผู้ใหญ่ทั้งซ้ายขวาว่า “เราได้ฟังมาว่าราษฎรทางตอนเหนือของรัฐ ต่างมีความ หวาดกลัวขุนพลเจาซีซี่อย่างมาก ใช่ไหม ?” จะเป็นการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และหากขุนพลเจ้าซีซี ทราบเรื่องเข้า จะเป็นอันตรายต่อตัวเอง ขณะนั้นมีขุนนางผู้ใหญ่ท่านหนึ่งชื่อเจียง ออก มากราบทูลกษัตริย์ โดยอาศัยนิทานเรื่องหนึ่งเล่าถวาย พระองค์ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าทึบแห่งหนึ่ง มี เสือโคร่งอยู่ตัวหนึ่ง กำลังเดินตระเวนล่าเหยื่อ เพื่อจับสัตว์ มากินเป็นอาหาร ขณะกำลังเดินเลาะไปตามริมน้ำอย่างช้าๆ บรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างฝ่ายต่างหันมองหน้ากัน ไม่ทันไรก็เห็นสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งอยู่ในระยะที่จะจับกินได้ ไม่กล้ากราบทูลความจริง เพราะเกรงว่าถ้ากราบทูลไม่ดีก็ ๑๐๐ กัลยา มิตร มิถุนายน boun เสือโคร่งจึงกระโจนจับได้อย่างทันควัน