การแก้ปัญหาด้วยธรรมะ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 6 หน้า 85
หน้าที่ 85 / 132

สรุปเนื้อหา

เอาไม้ไผ่มาตีกบาลกันเอง ตกน้ำตกท่าตาย แทบจะหมด แล้วก็เลยแบ่งแพกันออกไป แทนที่จะได้แพก็เลยได้แต่ไม้ไผ่คนละลำ แล้วก็ประคองว่ายข้ามฟากไป วัดพระธรรมกายพระในวัดนี้ก็เป็น เหมือนกับคนที่ขึ้นไปอยู่บนแพนั่นแหละ ขึ้นแล้วก็ตั้งใจพายไปค้ำไปถ่อไปจะข้ามฟาก ไม่ได้ไปเถียงกับใครเลย ตั้งใจถ่อตั้งใจ จะให้ข้ามฟาก แต่ว่าทั้งๆ ที่ไม่ได้ไป ข้องแวะกับใคร ยังไม่วายถูกเอาด้ามถ่อ ด้ามแจวตีหัวเอา โดนตีโครมๆ อยู่นี่ ยังพอ ทนก็จะทนกันต่อไป @ คาถาแก้ปัญหา ถาม : พระภิกษุสามเณรเวลามีปัญหากับ ญาติโยม เพื่อนสหธรรมิก หรือกับสังคม จะมีอะไรเป็นเครื่องอยู่เครื่องยึด ตอบ : พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ ชัด ก่อนจะดับขันธปรินิพพาน ไม่ว่าเราจะ บางพวกเข้าใจ ไม่ใช่ไม่เข้าใจ แต่อิจฉา เขาไม่ได้โกรธแต่เขา อิจฉา พวกนี้ก็อธิบาย ยากไปอีก ก็ไ

หัวข้อประเด็น

- การแก้ปัญหาด้วยธรรมะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เอาไม้ไผ่มาตีกบาลกันเอง ตกน้ำตกท่าตาย แทบจะหมด แล้วก็เลยแบ่งแพกันออกไป แทนที่จะได้แพก็เลยได้แต่ไม้ไผ่คนละลำ แล้วก็ประคองว่ายข้ามฟากไป วัดพระธรรมกายพระในวัดนี้ก็เป็น เหมือนกับคนที่ขึ้นไปอยู่บนแพนั่นแหละ ขึ้นแล้วก็ตั้งใจพายไปค้ำไปถ่อไปจะข้ามฟาก ไม่ได้ไปเถียงกับใครเลย ตั้งใจถ่อตั้งใจ จะให้ข้ามฟาก แต่ว่าทั้งๆ ที่ไม่ได้ไป ข้องแวะกับใคร ยังไม่วายถูกเอาด้ามถ่อ ด้ามแจวตีหัวเอา โดนตีโครมๆ อยู่นี่ ยังพอ ทนก็จะทนกันต่อไป @ คาถาแก้ปัญหา ถาม : พระภิกษุสามเณรเวลามีปัญหากับ ญาติโยม เพื่อนสหธรรมิก หรือกับสังคม จะมีอะไรเป็นเครื่องอยู่เครื่องยึด ตอบ : พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ ชัด ก่อนจะดับขันธปรินิพพาน ไม่ว่าเราจะ บางพวกเข้าใจ ไม่ใช่ไม่เข้าใจ แต่อิจฉา เขาไม่ได้โกรธแต่เขา อิจฉา พวกนี้ก็อธิบาย ยากไปอีก ก็ได้แต่ทนๆ กันไป ทนจนกว่า มีปัญหาในส่วนตัว มีปัญหากับเพื่อนภิกษุ กระทั่ง หนึ่ง เขาหมด สามเณรด้วยกัน หรือมีปัญหากับประชาชน แรงด่า สอง คนอื่นที่ ก็ตาม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ชัดเจนว่า เธอจงเอาธรรมะและวินัยนั่นแหละที่เรา เขารู้ว่าเราทำดีและเขา ก็ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันจนกว่าเขาจะหาย โกรธ อย่าไปด่าเขากลับ บางพวกเข้าใจ ไม่ใช่ไม่เข้าใจ แต่อิจฉา เขาไม่ได้โกรธแต่ เขาอิจฉา พวกนี้ก็อธิบายยากไปอีก ก็ได้ แต่ทนๆ กันไป ทนจนกว่ากระทั่ง หนึ่ง เขาหมดแรงค่า สอง คนอื่นที่เขารู้ว่าเรา ทำดีและเขาก็รู้ว่าเราถูกด่าเพราะคนอิจฉา เขาก็เลยไปช่วยปรามพวกนั้นกันเอง ก็พอ เบาแรง หรือไม่อย่างนั้นความดีของเรา ตรัสไว้ดีแล้วเป็นที่พึ่ง คืออย่างไร ก็คือ ก็รู้ว่าเราถูกด่าเพราะคน ปรากฏมากจนกระทั่ง เกินกว่าที่ใครจะไป ตั้งใจศึกษาธรรมะ ให้เข้าอกเข้าใจ ตั้งใจ อิจฉา เขาก็เลยไปช่วย ประพฤติปฏิบัติไปตามนั้น แล้วไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ก็ใช้ สติปัญญาของเราแก้ไขไปเป็นเปราะๆ แต่ ในการแก้ไขนั้นก็มีข้อแม้ว่า ๑. ขณะที่แก้ไขอยู่นั้นก็อย่าทำผิด พระวินัย จำไว้ว่าอย่าไปทำผิดพระวินัย เด็ดขาด ถ้าเขาด่าแม่เรามา แล้วเราด่าแม่ เขาตอบ ก็ผิดพระวินัย ต้องมาดูว่าที่เขาด่า เรานั้นเพราะอะไร พวกที่หนึ่งด่าเพราะไม่ เข้าใจ ก็หาทางค่อยๆ อธิบายให้เขาเข้าใจ เขาก็จะเลิกด่า พวกที่สองเข้าใจ แต่ว่าโกรธ เชื่อคำด่า เข้าทำนองถ่มน้ำลายรดท้องฟ้า ปรามพวกนั้นกันเอง เดี๋ยวน้ำลายก็ตกลงบนหน้าเขาเองนั่นแหละ ถ้าทำได้อย่างนั้นก็จะดี แต่ขณะที่ทำไปถึงตรงนี้นั้นยังโดนด่า อยู่อีก แล้วมันจะเกิดความเสียหายมากไป กรณีอย่างนี้ บางครั้งก็คงจะต้องพึ่ง กฎหมายบ้านเมืองเข้าไปด้วย แต่เราจะไป อาละวาดกับเขาให้เสียศีลนั้นทำไม่ได้ คง ได้แค่นี้ ถ้าได้อ่านในโอวาทปาฏิโมกข์ ซึ่ง เป็นหลักปฏิบัติที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ทรงให้ไว้สำหรับแก้ปัญหา ให้ในวันมาฆบูชา กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๔๓ | ๔๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More