การเลิกเหล้าและการทำบุญ : หน้า 24/132

ผักที่มีอยู่ ๒ ร้าน ตอนนั้นยุบ เหลือร้านเดียว ที่สำคัญที่สุด พ่อเริ่มอดเหล้าอย่างจริงจัง “ช่วงแรกๆ หยุดเหล้า เลยจะหงุดหงิด ขึ้นเหล่าเต็ง จะเปิดแอร์เย็น ในห้องมีตู้เย็น พร้อม จะซื้ออาหารไว้เลย หลังจากกินข้าวอิ่มแล้ว ก็ทำ วัตรเย็นเปิดเทปหลวงพ่อธัมม ชโยนั่งสมาธิ คือว่าถ้าตัวเอง ต้องการหาอะไรดื่ม มีนมก็ดื่ม นม มีเป๊ปซี่ ก็ดื่มเป๊ปซี่ กินอะไรให้มันชื่นใจ กินอิ่มก็นอน ตื่นมา 5 โมงเช้า ก็ทำวัตรเช้ากับเทป หลวงพ่อทัตตชีโว หลังจากนั้นก็เปิดร้าน ขังตัวเองเป็นเดือนเลย มีอะไรก็กดออดให้ลูกเอาขึ้นมา” แต่ถึงกระนั้น ช่วงเลิกใหม่ๆ เกือบ ๑ เดือน เพื่อนสนิทก็โทรมา ชวนพ่อไปงานเลี้ยง แห่งหนึ่งที่มีผู้ใหญ่ที่นับถือด้วย จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไปงาน ก็ไปเจอเพื่อน เพื่อนเป็นผู้ใหญ่บ้านก็ชวน เอ้า สมเดชเอาหน่อย ตอนนั้นทำใจ ลำบากน่าดู อธิษฐานแล้ว ว่าเราจะหยุด พอรินเหล้า เราก็เททิ้งนิดนึง พอเขาเห็นว่า ของเราพร่องไปเยอะก็ผสมอีก เอ นี่ยังไม่เลิกรานี่หว่า ไอ้ครั้นจะเทอีก แขกผู้ใหญ่ก็อยู่หน้าเรา ข้างๆ เราก็รู้จัก ก็ขออนุญาตเข้าห้องน้ำ ถุย ชู้ น้ำลายมันไหลเลยนะ คือมันเคยสัมผัสบ่อย เหล้าดี อาหารอร่อย ดนตรีเพราะ โอ้โห เข้าล็อคพอดี เกิดฟลุ๊ค หน้าตาแดงก่ำ เลยขอตัวเข้าห้องน้ำ กลับบ้านขึ้นชั้นบนเลย มาคุยกับรูปปั้นหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ “หลวงพ่อเกือบไปแล้วไหมล่ะ” ในที่สุด ด้วยการสวดมนต์ นั่งสมาธิทุกวัน เป็นการใช้ธรรมะเข้าข่มกิเลสที่เกิดขึ้นในใจ หากจะว่าไป ก็เป็นคล้ายๆ การเปิดบ้านกัลยาณมิตรน่ะแหละ พ่อก็สามาถสอบผ่านเหตุการณ์นั้นไปได้ หลังจากนั้น พ่อมาวัดกับแม่ทุกอาทิตย์ต้นเดือน ด้วยรถปิกอัพ ชาวบ้านแถวนั้นเริ่มแปลกใจใน พฤติกรรมของพ่อที่เปลี่ยนแปลงไป เพราะมาวัดพระธรรมกาย พวกเขาอยากมาด้วย แต่ติดปัญหาที่พ่อต้องจัดรถบัสมาเอง เกิดปัญหายุ่งยากในหลายๆ อย่าง พ่อจึงเริ่มอยากมีรถบัส เป็นของตัวเอง พ่อเล่าว่า “ก็อธิษฐานว่า สักวันนึง จะต้องมีรถบัสมาช่วยงานหลวงพ่อให้ได้ ขึ้นไปสวดมนต์ทีก็เอา ตังค์ไปหยอดกระปุกที่ ๑๐๐, ๒๐๐ บาททุกวัน" พ่อบอกว่า มันเป็นการช่วยในด้านจิตใจมากกว่า จนที่สุดพ่อก็มีรถบัสของตัวเองจริงๆ โดยการผ่อนส่งรถบัสมือ ๒ กับเพื่อนของเขา พ่อเริ่มมีความมั่นใจที่จะชวนคนมาวัดทุกอาทิตย์ ใครมาซื้อของ พ่อก็มักจะชวน พ่อเล่าให้ฟังว่า คนเขาเห็นเราหยุดเหล้าแล้ว อ้วนลงพุง หน้าตาผ่องใส เมื่อก่อนผอมกะหร่องอย่างกับกุ้งแห้ง คนเขาก็แปลกใจ เอ๋ สมเดชมาวัดแล้วดีขึ้น อัธยาศัยก็ดีขึ้น หน้าตาก็ยิ้มแย้ม พ่อมักจะเรียกลูกค้า ด้วยวิธีที่นิ่มนวลเป็นกลอนไปเลยว่า “ปลาทูของผม สวยหรู ๒๒ กัลยาณมิตร มิ ยน ๒๕๕๓