บทกลอนสรรเสริญมหาราช : หน้า 3/108

สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ พัน โก โหตุ มหาราชา ดวงจิตน้อมศิรแนบ ณ เบื้องยุคลบาท เอกอัครมหาราช รุจี ครองรัฐเลิศจิรรุ่งประชานิกรปรีดิ์ ล้วนสุขเกษมศรี สวัสดิ์ ทรงธรรมเทิดทศพิธประดุจบุพกษัตริย์ นำไทยประเทศพัฒน์ พิศาล ทรงบำเพ็ญกรณียกิจนิตยกาล แดนใดจะกันดาร มิถอย ทรงเยี่ยมเยียนคณะราษฎร ณ คริดอย ลำาบากวิบากผลอย ทวี ทั้งหนาวเหน็บและจะร้อนมหลีกพระอุรปรีดิ์ มุ่งมั่นเสด็จ รกาล เหล่าตำรวจและทหารพลีชีวิตมาน ต่อสู้ริปพาล พิบัติ เกิดเจ็บป่วยขณะป้องประเทศอริขจัด บาดเจ็บและสาหัส มิหาย ทรงเยี่ยมมิมีคลาย ทรงทราบข่าวก็ผะผ่าวพระทัยอนุเคราะห์หมาย ทั้งด้านชลประทาน ธ ทรง แนะและเสนอ เสมอ ช่วยการเกษตรเลอ ลูเลิศ ทรงบำรุงวรศาสนากิจประเสริฐ ทานไทยธรรมเกิด ตระการ โอ้จอมไทยดุจไทรและโพธิ์วรวิศาล เย็นร่มภิรมย์นาน นิรันตร์ อำนาจบารมีบุญ ธ คุ้ม นครครัน ผองภัยก็พ่ายพลัน พิบูล เหล่าข้าฯศิษย์อนุศิษย์อุบาสิกอดุล จงรักและภักดิ์หนุน ทวี อ้างคุณไตรรัตนานุภาววรศรี ปกป้องพระภูมิ มิคลาย ขอทรงคงวรองค์พระชนมสดหมาย สําราญพระทัยกาย วิไล ทรงจำเริญจตุพิธพรบวรไกร มิ่งขวัญประชาไทย เสถียร ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า วารสารกัลยาณมิตร ()