ความอดทนและการเสียสละ : หน้า 30/108

• อดทนต่อทุกขเวทนา ความไม่สบายกายไม่สบายใจต่างๆ • อดทนต่อการกระทบกระทั่งกัน ความเจ็บใจ • อดทนต่อสิ่งที่ยั่วยวนใจ อำนาจกิเลสต่างๆ ทั้ง ๓ ประการต้นนี้ คือความลำบากตรากตรำทุกขเวทนา แล้วการ กระทบกระทั่งกัน คุณยายท่านผ่านมาหมดแล้ว แม้ข้อที่ยากที่สุด อดทนได้ยากที่สุด คืออดทนต่อความเย้ายวนใจ คุณยายอาจารย์ของเราเป็นแบบอย่างได้อย่างดีเยี่ยม ท่านไม่ติดอะไรบางคนปฏิบัติธรรมได้ดี ทำวิชชาได้รู้เห็นด้วยตัวเองแล้วว่าทำวิชชาดี แม้กระนั้นจะให้ทำวิชชา ยังกลัวว่าเดี๋ยวจะไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้ไปสนุก ไม่ได้ไป หาประสบการณ์ชีวิต ขอไปเที่ยวก่อน ไปสนุกก่อน สักพักหนึ่ง แล้วค่อยมาทำ วิชชากับหลวงพ่อ ยังติดในสิ่งเย้ายวนอย่างนี้ ยังมีอยู่ เลยบั่นทอนไปอย่างน่าเสียดาย คุณยาย แต่คุณยายอาจารย์ของเราท่านไม่ติด ทำวิชชากับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ตั้งแต่พบหลวงพ่อวันแรกเรื่อยมา จนถึงวันสุดท้าย ทำวิชชามาเรื่อย ไม่หยุด ไม่ เคยไปเที่ยวที่ไหน ไปสนุกที่ไหนไม่มี ใจท่านมีแต่วิชชาอย่างเดียว แล้วทำวิชชา กลางวัน 5 ชั่วโมง กลางคืน 5 ชั่วโมง ไม่ใช่แค่นั้น ท่านเองจะจัดการภารกิจ ส่วนตัวทุกอย่างให้เรียบร้อยหมด ถึงคราวนั่งธรรมะคราวละ 5 ชั่วโมง ท่านนั่งแล้วจะลุกไปเข้าห้องน้ำต่างๆ ไม่มี ท่านจะดื่มน้ำ เตรียมทำภารกิจทุกอย่าง โดยกะเวลาให้พอดี เข้าห้องน้ำห้องท่าทุกอย่างให้เสร็จหมด พอลงมือนั่ง 5 ชั่วโมง ท่านไม่ลุกเลย ปักใจมั่นดิ่งเข้ากลาง ไม่ถอนถอย นี่คือความจริงของท่าน ความที่ ท่านไม่ติดอะไรข้างนอกทั้งหมดใจมุ่งธรรมะอย่างเดียว อดทนได้ ทุกขเวทนาทางกาย ทุกอย่าง มีการเตรียมการที่ดี ใจดึงเอาธรรมะอย่างเดียว สิ่งเย้ายวนใจอะไร ไม่ สนใจทั้งนั้นเลย เพราะฉะนั้น เราเองลูกหลานยายทุกคน ขอให้ฝึก ให้มีความอดทนอย่าง คุณยาย สร้างบารมีแล้ว ไม่มีอุปสรรคไม่มีหรอก ถ้าเป็นอย่างนั้นทุกคนไป นิพพานหมดแล้ว บอกอุปสรรคไม่มี บารมีไม่เกิด ดังนั้นเจออุปสรรคอย่าท้อถอย จะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ เราเดินหน้าเรื่อยไป ซึ่งจริงๆ ที่ผ่านมา ถือว่ากัลยาณมิตรทุกคน ลูกหลานยายทุกคนทำได้ค่อนข้าง ดีทีเดียว ใครมาเห็นก็ทิ้ง กลางวันแดดจะเปรี้ยง เราไป ประกอบพิธีกรรมกลางแจ้ง เราก็สู้ ยืนกันนิ่งเฉยไม่สะทก สะท้าน อยู่ในระเบียบวินัยตลอด ไม่เฉพาะคนไทย แขกบ้านแขกเมืองมาเห็นเข้าก็ทิ้ง ฝนจะตก เราก็เฉย ฝนตกแดดออก สู้ตลอด หนทางจะ เฉอะแฉะมีโคลน เราเฉย ๒๘ | กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ ในแง่ความอดทนต่อการกระทบ กระทั่งกัน ๒ ปีมานี้ โอ้โฮ เรียกว่า สถานการณ์ได้ช่วยฝึกให้เราอย่างดีเยี่ยม เรียกว่า สอบผ่านกันทุกคน สื่อจะโหมกระหน่ำมาอย่างไร เราเฉย ไม่ไปตอบโต้กับใคร ไป สู้รบตบมือกับใครก็ไม่เอา ใช้ความ รุนแรงตอบ เราก็ไม่เอา ยึดหลักไม่รู้ แต่ก็ไม่หนีไปไหน จะทำความดีเรื่อยไป ซึ่งยากที่สุด คนมาล่วงเกินก็แล้ว ๑ มา ๒ ไป ซ้ายมา ขวาไป ไม่ยากเท่าไหร่ แต่ล่วงเกินมาแล้ว เฉยๆ นิ่งๆ แต่ไม่ หยุดยั้งในการทำความดี ไม่ย่อหย่อน ไม่ท้อถอยในการทำความดี ทำไป อย่างเต็มที่ นี้คือสิ่งที่ยากที่สุด แต่ พวกเรากัลยาณมิตร วัดพระธรรมกาย ลูกหลานยายทุกคนได้พิสูจน์ว่าเราทำได้ สิ่งนี้หลวงพี่ขออนุโมทนากับพวกเรา ทุกคนด้วย ข้อที่ ๔. จาคะ แปลว่า ความ เสียสละ มีความหมาย ๒ นัย คือ - สละวัตถุสิ่งของ - แล้วก็สละอารมณ์ สละวัตถุสิ่งของ คือไม่ติด ในวัตถุ อารมณ์ต่างๆ ก็ไม่ติด คุณ ยายอาจารย์ของเรา วัตถุอะไรต่างๆ ท่านไม่ติด อยู่อย่างเรียบง่าย ให้อะไร มา พอใจอย่างนั้น ให้เตียงขาหัก ท่านก็พอใจ ดูแลทุกอย่างซ่อมแซมให้ดี ให้มุ่งเก่าๆ ขาดๆ จนหาผ้ามุ้งเดิม แทบไม่เจอ ท่านก็พอใจ ซักให้สะอาด ดูให้ดีก็แล้วกัน มีอยู่คราวหนึ่ง มีคนเอาพัด ขนนกยูงมาถวายหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านก็เอามาแจกให้กับผู้ทำวิชชา แต่ เนื่องจากพัดมีอยู่แค่อันเดียว ท่านก็ เลยให้ทำฉลากจับกัน แล้วหลวงพ่อ ท่านก็อธิษฐานว่าใครที่มีธรรมะดีเด่น ขอให้ได้ คนอื่นเขาสนุกสนานจับกัน คุณยายท่านก็นิ่งๆ พอใจนิ่งๆ เข้ากลาง อธิษฐานขอให้ได้ แล้วท่านก็จับสลาก