การฟังธรรมและการบรรลุธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 12 หน้า 44
หน้าที่ 44 / 108

สรุปเนื้อหา

เคยมีผู้ใดได้ทำนายเอาไว้บ้างไหม พระมารดาจึงได้เล่าถึง การทำนายของท่านชรสาณาชีวกให้ฟัง พระเจ้าอโศกเกิด ความปีติโสมนัส จึงรับสั่งให้อำมาตย์นำวอทองไปรับท่าน อาชีวกมาพักอยู่ในพระราชวัง ท่านอาชีวกพร้อมกับลูกศิษย์ มากมาย ได้เดินทางมาเพื่อเข้าเฝ้าพระราชา ในระหว่างทาง ท่านเห็นวัดป่าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของพระอัสคุตเถระ จึง ลงจากวอทอง แล้วเข้าไปเยี่ยมเยือนตามธรรมเนียมของ บรรพชิต ขณะที่เดินเข้าไปในเขตวัดป่าแห่งนั้น ท่านอาชีวก สังเกตเห็นสัตว์ป่าอยู่รวมกันโดยไม่มีการเบียดเบียนทำร้าย กันเลย ก็เกิดความอัศจรรย์ใจ สัตว์บางพวกท่านก็ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้จัก จึงถามพระมหาเถระว่า “สัตว์พวกนี้ มีชื่อว่าอะไร” พระมหาเถระซึ่งเป็นพระอรหันต์ จึงระลึกชาติหนหลังของ อาชีวก ก็รู้ว่าอาชีวกนี้เคยเกิดเป็นงูเหลือม ได้ยินได

หัวข้อประเด็น

- การฟังธรรมและการบรรลุธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เคยมีผู้ใดได้ทำนายเอาไว้บ้างไหม พระมารดาจึงได้เล่าถึง การทำนายของท่านชรสาณาชีวกให้ฟัง พระเจ้าอโศกเกิด ความปีติโสมนัส จึงรับสั่งให้อำมาตย์นำวอทองไปรับท่าน อาชีวกมาพักอยู่ในพระราชวัง ท่านอาชีวกพร้อมกับลูกศิษย์ มากมาย ได้เดินทางมาเพื่อเข้าเฝ้าพระราชา ในระหว่างทาง ท่านเห็นวัดป่าแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของพระอัสคุตเถระ จึง ลงจากวอทอง แล้วเข้าไปเยี่ยมเยือนตามธรรมเนียมของ บรรพชิต ขณะที่เดินเข้าไปในเขตวัดป่าแห่งนั้น ท่านอาชีวก สังเกตเห็นสัตว์ป่าอยู่รวมกันโดยไม่มีการเบียดเบียนทำร้าย กันเลย ก็เกิดความอัศจรรย์ใจ สัตว์บางพวกท่านก็ไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้จัก จึงถามพระมหาเถระว่า “สัตว์พวกนี้ มีชื่อว่าอะไร” พระมหาเถระซึ่งเป็นพระอรหันต์ จึงระลึกชาติหนหลังของ อาชีวก ก็รู้ว่าอาชีวกนี้เคยเกิดเป็นงูเหลือม ได้ยินได้ฟังอาย ตนวิภังค์มามาก คิดจะสงเคราะห์อาชีวกให้ได้สติระลึกถึง ธรรมสัญญาที่เคยสั่งสมมา จึงตอบไปว่า “สัตว์จำพวกนี้ชื่อ ว่า อายตนะ” ท่านอาชีวกเมื่อได้ฟังคำตอบเช่นนั้น จึง เกิดความแจ่มแจ้ง มีดวงปัญญาสว่างไสวขึ้นมา ทันที เมื่อมองดูร่างกายตนเองที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้า ก็รู้สึกละอายและเริ่มเข้าใจว่าลัทธิที่ตนเอง ปฏิบัติมานั้นไม่ถูกต้อง จึงตัดสินใจขอบวชกับ พระเถระ โดยได้บอกเหล่าบริวารให้กราบทูล พระเจ้าอโศกว่า ตนเองไม่อาจจะไปเข้าเฝ้าได้ เพราะกำลังบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ แม้บริวารจะอ้อนวอนอย่างไร ก็ไม่ สามารถเปลี่ยนแปลงความตั้งใจของท่านได้ จึง พากันไปทูลเรื่องนั้นต่อพระเจ้าอโศกมหาราช พระราชาทรงเห็นความตั้งใจดีของท่านอาจารย์ ก็มิได้กริ้ว แต่อย่างใด ส่วนท่านอาชีวกเมื่ออุปสมบทเป็นภิกษุแล้ว ก็ ตั้งใจปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ ไม่นานนักก็สามารถบรรลุ ธรรมเป็นพระอรหันต์ เราจะเห็นว่า การฟังธรรมซึ่งเป็นความรู้อันบริสุทธิ์ เกิดจากใจที่หยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์แล้ว คือเกิดจากการตรัสรู้ ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อได้ยินได้ฟังแล้ว แม้ว่า สติปัญญาของเราจะไตร่ตรองตามไม่ทัน แต่ก็จะสามารถ ขัดเกลาจิตใจให้บริสุทธิ์ผ่องใสได้ และจะเป็นพลวปัจจัย ส่งเสริมให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพานอีกด้วย โดยเฉพาะการมาฟังพระสวดพระอภิธรรมเป็น ประจำ เราจะได้บุญหลายๆ อย่าง ตั้งแต่เป็นการสั่งสม ปัญญาบารมีไปในตัว และได้มาฟังธรรมะจากพระอาจารย์ที่ ท่านเมตตา หมุนเวียนกันมาแสดงธรรม อีกทั้งเล่า คุณธรรมของคุณยายให้เราได้ยินได้ฟังกันอีกด้วย ทำให้เรา ได้บุญใหญ่กับคุณยายอาจารย์ขณะที่สังขารร่างกายของ ท่านยังอยู่ จะได้เป็นพลวปัจจัยส่งผลให้เราได้สร้างบารมี อาชีวกจึงถามว่า “ท่านผู้เจริญ อะไรชื่อว่า ติดตามคุณยายไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่ง อายตนะ” พระเถระกล่าวว่า “ชาวโลกต่างพากันเรียกสัตว์ เหล่านี้ โดยสมมติให้ชื่อว่าช้าง ม้า ราชสีห์ หรืออื่นๆ อีก มากมาย” แต่พระบรมศาสดาตรัสว่า “สัตว์เหล่านี้ ประกอบด้วยขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ อันเป็นที่เกิด ทั้งกุศลและอกุศล ทำให้สรรพสัตว์เหล่านี้ต้องเวียนว่ายใน สังสารวัฏฏ์อันยาวนาน เพราะฉะนั้นสัตว์เหล่านี้จึงชื่อว่า อายตนะ" ธรรม ๔๒ | กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More