การสร้างบุญและความเคารพครูบาอาจารย์ : หน้า 27/108

จังหวัด พิษณุโลก เชียงใหม่ สงขลา ท่านไปมาหมดแล้ว ไปชวนทุกคนว่า ต้องมาร่วมบุญกฐินกับยายนะ ใจท่าน จรดจริงๆ ขนาดท่านอายุ ๘๐ แล้ว ขึ้นเหนือล่องใต้ ลุยตลอด ท่านบอก ว่าต้องชวนเขามาร่วมบุญกับยาย ยายจะได้รักษาสมบัติให้เขา เขาจะได้ ร่วมบุญกับยาย ยายจะได้ขนไปให้หมด เกิดภพหน้าชาติหน้าต่อไปจะได้มา สร้างบุญกับยายอีก ผลจากการที่คุณยายใจจรด ทุ่มไปขนาดนี้ กฐินปีนั้นถือว่าเป็น กฐินประวัติศาสตร์ของวัดพระธรรม กาย สาธุชนมาจากทั่วทุกสารทิศ ทุกคนทำอะไร ขอให้ทำแล้วจริงๆ อย่างคุณยายอาจารย์ของเราเถอะ ข้อที่ ๒. ทมะ ความหมายคือ การฝึกตัวเอง ข้อนี้มีนัย กว้างมาก จะขอยกคุณธรรมสัก ๒ ข้อ ที่นักฝึกตัวเองจะต้องมี คือ ข้อแรก ความเคารพครูบาอาจารย์ นักฝึกตัวเองทุกคนต้อง มี คนไหนไม่เคารพครูบาอาจารย์ คนนั้นเอาดีไม่ได้ แม้พระสัมมา สัมพุทธเจ้าของเรา เมื่อตรัสรู้ธรรมใหม่ๆ พระองค์ยังพิจารณาเลยว่า ใครหนอในภพนี้ในโลกนี้ ที่มีคุณธรรมยิ่งกว่าพระองค์ ควรที่ พระองค์จะได้ให้ความเคารพ ควรที่พระองค์จะได้ผูกใจเอาไว้ เพราะพระองค์ทราบดีว่าคนที่ขาดสิ่งซึ่งเป็นที่เคารพนั้น ไม่ดีเลย แต่เมื่อสำรวจตรวจดูทั้งหมดแล้ว หาบุคคลที่มีคุณธรรมยิ่งกว่าพระองค์หาไม่ได้ เพราะว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีคุณธรรมสูงสุด พระองค์ก็ถือเอาพระธรรมนี่เป็น สิ่งที่พระองค์ให้ความเคารพ ขนาดพระพุทธเจ้า ยังแสวงหาสิ่งอันควรแก่การเคารพ เพราะฉะนั้น เราทุกคน นักฝึกตัวเองทุกคน นักสร้างบารมีทุกคน ก็ จําเป็นจะต้องมีความเคารพครูบาอาจารย์เหมือนกัน คนไหนผูกใจไว้กับครูบา อาจารย์ ให้ความเคารพครูบาอาจารย์อย่างเต็มที่ คนนั้นก็จะมีแต่ความเจริญ รุ่งเรืองไม่ตกต่ำ โบราณท่านเรียกว่าเป็นศิษย์มีครู คุณยายอาจารย์ของเรา ท่าน ให้ความเคารพครูบาอาจารย์ คือพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ อย่างยอดเยี่ยม ความเคารพของท่านไม่ได้มีเฉพาะตอนที่พระเดชพระคุณ หลวงพ่อวัดปากน้ำมีชีวิตอยู่เท่านั้น แต่แม้ละโลกไปแล้วก็ตาม ดูตัวอย่างง่ายๆ ตอนหลวงพ่อวัดปากน้ำจะมรณภาพ ท่านสั่งคุณยาย อาจารย์ไว้ว่าให้รออยู่ที่วัดปากน้ำ อย่าไปไหน จะมีผู้ที่มีบุญ มารับช่วงวิชชา ให้ คุณยายสอนธรรมะ เดิมคุณยายอาจารย์ท่านคิดว่าสิ้นหลวงพ่อวัดปากน้ำ ก็คิดว่า คงจะไปปฏิบัติธรรมที่บ้านเกิด เพราะถือภารกิจท่านก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่เมื่อ ล้นหลามมากที่สุดตั้งแต่สร้างวัดมา มีคำสั่งของครูบาอาจารย์มาอย่างนี้ คุณยายท่านก็อยู่ แม้จะไม่ได้ฝึกมาในเรื่อง ของการเผยแผ่โดยตรง ทุ่มกับการทำวิชชามาตลอด แต่เมื่อหลวงพ่อวัดปากน้ำ สั่งให้สอนธรรมะ ท่านก็สอน จนกระทั่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยได้มา เรียนธรรมะกับคุณยาย พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวและหมู่คณะทั้งหมด ก็ตามเสริมขึ้นมา จนกระทั่งได้มาสร้างวัดพระธรรมกายอย่างปัจจุบัน ไม่เคยมีมากขนาดนั้นมาก่อน ทั้งที่ ความจริงเราอยู่ในท่ามกลางกระแส ข่าวในยุคนั้น ข่าวเรื่องชาวนาต่างๆ ขึ้นหน้า ๑ พาดหัวหนังสือพิมพ์ คล้ายๆ สมัยนี้ แต่ความที่คุณยายท่านใจจรด เอาจริง เริ่มจากคนเดียว ขยายไปถึง ลูกศิษย์ลูกหาหมดทุกคน ทุกอย่าง พลิกหน้ามือเป็นหลังมือ หนี้ในการ ซื้อที่สร้างวัด ๒ พันไร่หมดเลย กฐิน ยายครั้งเดียว พลิกสถานการณ์ทุกอย่าง จากความจริงของท่าน นี้เป็นความ จริงในวัย ๘๐ เพราะฉะนั้นลูกหลานยาย คำสั่งของครูบาอาจารย์ แม้ละโลกไปแล้ว ท่านถือว่าเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ที่ ต้องปฏิบัติตาม เทิดทูนไว้เหนือเกล้า แม้คุณยายอาจารย์ทองสุก คุณยายอาจารย์ เองก็ถือว่าท่านเป็นครูสอนธรรมะคนแรกให้ ภายหลังออกบวชพร้อมกัน แล้วอยู่ กันมาคล้ายๆ เพื่อน แต่คุณยายนึกเสมอ ระลึกถึงคุณของคุณยายทองสุกเสมอ ว่าเป็นผู้สอนธรรมะคนแรกให้ อะไรที่จะทำเพื่อทดแทนคุณคุณยายทองสุกได้ ท่านทำเต็มที่ตลอด รู้ว่าคุณยายทองสุกท่านอยากได้ธรรมะ อยากได้วิชชา แต่ว่า ต้องออกไปทำหน้าที่เผยแผ่ตามที่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านสั่ง เพราะฉะนั้นในช่วง ที่คุณยายทองสุกท่านไม่อยู่ วิชชาอะไรที่ค้นได้ในช่วงนั้น พอคุณยายทองสุกกลับ กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๒๕