ความเชื่อและความหมายของดอกบัว : หน้า 33/108

ส่งดอกบัวให้แก่กันต่างการมอบ “ใจ” ให้ไว้ในครอบครอง ความเชื่อเรื่อง “ยื่นดอกบัวให้หมายถึงความรัก” นี้มีอยู่ในวัฒนธรรมอินเดียโบราณแต่กาลก่อนยุคของ พระพุทธศาสนา ก่อนเกิดการนำ “บัว” มาเปรียบกับพุทธะ ในพุทธปรัชญาว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งการทะยานดวงจิตของ ตนให้พ้นความสกปรกทั้งปวง ยิ่งกว่านั้นกวีโบราณของอินเดียมักเปรียบดอกบัว ว่าเป็นประหนึ่งดวงตาแห่งสวรรค์เพราะบัวเมื่อบานย่อม หมายถึงโลกได้ถูกปูลาดแล้วด้วยความสดชื่นของใจที่เต็มไป ด้วยความรัก หรืออีกนัยหนึ่งมีความหมายว่า “บัวที่เบ่งบาน คือภูมิธรรมแห่งพุทธปัญญาพาพ้นทุกข์ บัวจึงเป็นดวงตา แห่งสวรรค์ผู้รังสรรค์ความรักและความสุขให้แก่มวลมนุษย์ ทั้งหลาย คนไทยโบราณจึงนิยมปลูกบัวไว้ในบ้าน ทั้ง บัวหลวงและบัวสาย เพื่อให้บ้านอันเป็นที่รักอยู่ในโอบไอ ของพุทธปัญญาและ ความรักอันสุนทรี และที่นิยมปลูกทั้ง บัวหลวงหรือบัวสาย นั้นเป็นเพราะคนไทย ไม่อาจเอื้อมที่จะนำ บัวหลวงมาเปรียบ แสงจันทร์มาเคลือบทา เชื่อหรือไม่ว่า บัวกุมุท นี้ให้ได้ทั้งความรู้สึกสงบ นิ่งนุ่มงามเมื่อทอดตามองขณะสวดมนต์ ให้ความยิ่งนุ่มลุ่ม ลึกที่เชื่อมประสานระหว่างภายในกับภายนอกเมื่อลืมตาขึ้น จากการทำสมาธิภาวนา และสามารถให้ความรู้สึก อ่อนหวานสุนทรียิ่งนักหากชื่นชมไปพร้อมๆ กับเสียงดนตรี คลอเบาๆ ไม่ว่าจะเป็นเสียงดนตรีของชาติไหน ส่วน “บัวหลวง” นั้นเล่าก็ดูประหนึ่งเป็นความ ศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธศาสนา ดังคำสวดของ Tibetan Bud- dhism หรือพุทธฝ่ายทิเบต ที่มีทำนองขึ้นๆ ลงๆ ว่า “โอม...มณีปัทเม ฮุม” ที่ผู้เขียนได้ยินในค่ำคืนวันหนึ่งที่พระ ผู้ใหญ่ของทิเบตได้มาเยี่ยมที่บ้านในยามเพิ่งพลบขณะกลีบ อันแข็งแรงของบัวหลวงสีชมพู คือ “ปัทมา” ที่หน้าบ้านยัง ปิดกลีบไม่สนิทดี สีและกลิ่นจึงเชิญชวนให้พระท่านอดไม่ ได้ที่จะเอื้อนเอ่ยบท โอม...มณีปัทเม ฮุม ให้ได้ยิน บทสวดที่แปลได้ว่า “โอ้...ดวงแก้ว...เจ้าบังเกิดขึ้นอย่าง งดงามแล้ว... ในดอกบัว" ฉะนั้น “บัว” จึงเป็นดอกไม้ที่หุ้ม ห่อเอาไว้ทั้งความคารวะในพระพุทธ เป็นเช่นเรื่องราวของ ความรักโดยนัยอื่นๆ ได้ บัวหลวงในเรือน จึงมีความหมาย เป็นความสง่างามแห่งพุทธปัญญาให้ ความอบอุ่นด้วยไอแห่งพุทธะแต่เพียง อย่างเดียว จึงจำเป็นต้องปลูกบัวสายไว้ ด้วย เพื่ออาศัยความสดใสแช่มชื่นของ กลิ่นที่มีสุคันธ์อันแตกต่างและสีสันอัน หลากหลายที่ล้วนให้ความหฤหรรษ์บันเทิง โดยเฉพาะบัวสายแสนสวยชื่อว่า “กุมุท” หรือ “โกมล” นั้นมีเสน่ห์ยิ่งนักเพราะเป็น บัวบานยามค่ำคืน งามนักหนาเมื่อ กระทบแสงพระจันทร์วันเพ็ญเพราะผิว กลีบจะเรืองรองคล้ายเก็บเอาละอองของ ธรรมและความงามในนิยามของความ รักอันเอื้ออาทร ดูช่างสมที่จะเป็น “ราชา” แห่งมวลบุปผาเสียจริงๆ นะคะ....น่าที่ เราจะพากันหันมาเลี้ยงบัวไว้ในบ้าน อย่างน้อยก็ให้บัวช่วยเตือนใจเรานำใจ ไปไว้กับพระได้ทุกเช้าค่ำ ทุกยามที่เรา มองบัว กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๓๑