วัดเนียตะโปลาและการค้าขาย : หน้า 22/108

ไม่ออกจริงๆ ว่าไหนวัดไหนวัง แถมวัดนี้ก็สูงถึง ๕ ชั้น ถ้า ปีเท่านั้น หลังจากนั้นทหารกูรข่าก็ออกรบในทุกสนามทั่ว ไม่บอกก็ต้องคิดว่าเป็นวังอยู่แล้ว วัดนี้มีชื่อว่าวัดเนียตะโปลา (Nyatapola) คุณวิลัยเล่าให้ฟังว่าเป็นวัดที่แข็งแรงมาก เมื่อคราวเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ก็เสียหายเพียงเล็กน้อย เท่านั้น ตามขั้นบันไดมีรูปปั้นวางไว้เป็นคู่ มีทั้งหมด ๕ คู่ นัยว่าเป็นผู้ดูแลรักษาวัดนี้ เลยจากวัดมาเล็กน้อย เราเห็น ร้านอาหารค่อนข้างหรูและคลาสสิก มีระเบียงให้นั่งชมวิวด้วย ลูกค้าส่วนใหญ่ที่เห็นดูจะอิ่มเอมกับบรรยากาศมากกว่า รสชาติของอาหารเสียอีก ในจัตุรัสแห่งนี้มีร้านขายของที่ระลึกวางเรียงราย ให้เลือกซื้อ เลือกชม กันจนจุใจ ของที่น่าสนใจก็มีตั้งแต่ ผ้าพันคอ ผ้าห่ม หน้ากาก รูปปั้น พระพุทธรูป และมีด ดาบที่หลายท่านในคณะของเราสนใจเป็นพิเศษ เป็นดาบที่ ใช้เหน็บเอว ความยาวประมาณหนึ่งศอก มีลักษณะคล้าย กับดาบของทหารกูรข่า เขาเรียกดาบอย่างนี้ว่า “ดาบขุกุรี (Khukuri) ไม่ทราบว่าคมสักแค่ไหน เชื่อว่าที่ทหารกูรข่าใช้ กันน่าจะต้องคมกริบทีเดียวเคยได้ยินผู้รู้ท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า ศัตรูของทหารกูรข่ายังไม่ทันรู้ตัวก็ไปเกิดใหม่เสียแล้ว เพราะคมดาบขุกุรีที่ปาดคอนี่เอง ทหารกุรข่าเป็นทหารที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ ในเรื่อง ความจงรักภักดีและสู้ไม่ถอย ในช่วงปี พ.ศ. ๒๔๒๙ อังกฤษได้ว่าจ้างทหารกูรข่าจำนวน ๑๒,๐๐๐ คน เพื่อช่วย ปราบผู้ที่แข็งข้อในประเทศอินเดีย ให้ราบคาบใช้เวลาเพียง ๕ เอเชียใต้ ตั้งแต่อัฟกานิสถานไปจนถึงมาลายา มีอีก เหตุการณ์หนึ่งที่ช่วยกระพือชื่อเสียงของทหารกูรข่าให้ เลื่องลือมากยิ่งขึ้น คือ กรณีพิพาทระหว่างอังกฤษกับ อาร์เจนตินา เกี่ยวกับน่านน้ำแอตแลนติกใต้ อังกฤษส่ง ทหารกูรข่าไปช่วยทำการรบ สำนักข่าวอาร์เจนตินาได้ กล่าวเย้ยทหารกูรข่าว่า “เป็นลูกผสมระหว่างคนแคระกับ แพะภูเขา” บางทีอาจจะเพราะคำเย้ยหยันนี้ก็ได้ ที่เป็นแรง ผลักดันทำให้ทหารกูรข่าเผด็จศึกอาร์เจนตินาได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าทหารกูรข่าจะเก่งกาจสักแค่ไหนก็ตาม แต่ก็เป็น ทหารเรือที่ใช้ไม่ได้เลยเพราะเมาเรือ ต้องอาศัยยาแก้เมา กันไปตลอดการเดินทาง การคัดเลือกทหารกูรข่า จะคัด จากชายฉกรรจ์ที่มีอายุ ๑๗ หรือ ๑๘ ปี จากหมู่บ้านต่างๆ ทั่วประเทศเนปาล มีการตรวจสุขภาพอย่างละเอียด ผู้ที่ ผ่านการคัดเลือกจะได้รับสวัสดิการอย่างดีและถูกส่งไป อบรมเบื้องต้นที่ฮ่องกง เมื่อทหารใหม่กลับไปเยี่ยมบ้านจะ ได้รับการต้อนรับในเยี่ยงวีรบุรุษ มีเฉลิมฉลองกันทั้ง หมู่บ้านอย่างเอิกเกริก ขณะที่เดินออกจากจัตุรัสดูระบาร์ เด็กชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งเดินตามเรามา พยายามส่งภาษาขออะไรเราสัก อย่างหนึ่ง ก็เดาว่าคงจะมาขอสตางค์ เราพยายามบอกว่า เราไม่มีเงินรูปี เด็กคนนี้ก็ยังเซ้าซี้อยู่นาน ในที่สุดก็ชี้มือมา ที่ขวดน้ำดื่มของเรา ก็เลยยกให้เขาไป เขารับไปดื่มและยิ้ม วัดเนียตะโปลา (Nyatapola) ร้านขายของที่ระลึกบริเวณโพธินาถเจดีย์ ผู้รักษาวัดเนียตะโปลาทั้ง ๕ ลำดับ มองจากเจดีย์จะเห็นบ้านเรือนที่รายล้อมอยู่ ร้านอาหารยอดนิยมบริเวณจัตุรัสดูระบาร์ ส่วนใหญ่เป็นร้านขายของที่ระลึก bo กัลยาณมิตร ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ Coca-Co