การทำความดีและการเผชิญอุปสรรค : หน้า 106/108

หน้าสุดท้าย นวธรรม รสชาติของชีวิต วันเวลาที่ผ่านไปได้กลืนกินชีวิต และความแข็งแรงของเราไปด้วย เราจึงต้องชิงช่วงทำความดี ก่อนที่เวลาและพญามารจะช่วงชิงไป เมื่อคิดจะทำความดี จึงรีบลงมือกระทำทันที อย่ามัวผัดวันประกันพรุ่ง เพราะความคิดของเราเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ความคิดที่เกิดขึ้นเหมือนคลื่นกระทบฝั่ง ยิ่งช้าก็ยิ่งอ่อนแรง อย่ารอให้ทุกอย่างพร้อม จึงลงมือกระทำ เพราะอาจจะสายเกินไป หรืออาจต้องรอคอยทั้งชีวิต ความพร้อมนั้นขึ้นอยู่ที่ตัวของเรา เมื่อเจอปัญหาและอุปสรรคต้องทำหัวใจให้เหมือน “มด” คำว่า “อุปสรรค” ไม่มีในหัวใจ แม้ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง แดดจะออก เป้าหมายไม่เคยเปลี่ยนแปลง มุ่งสู่จุดหมายเดียวกันทั้งทีม “กำลังใจ” เท่านั้นที่จะนำเอาปัญญา และความสามารถ ออกมาใช้ได้อย่างไม่มีขีดจำกัด ปัญหาทุกอย่างไม่มีอะไรแปลกใหม่ ถ้ามีความตั้งใจจริงก็จะแก้ได้ ปัญหาและอุปสรรคจะเป็นเครื่องทดสอบกําลังใจเรา ถ้าเราผ่านอุปสรรคไปได้ เราจะมีความปีติ และความภาคภูมิใจ สิ่งนี้แหละ...คือรสชาติของชีวิต ที่เราจะจดจำไปตลอด แม้นกาลเวลาจะล่วงผ่านไป เปลี่ยนจากคนผมดำหน้าขาว เป็นคนผมขาวหน้าดำา ก็ยังคงจำรสชาตินี้ได้