การรักษายศและการเจริญยศ : หน้า 33/108

ยศ หมายถึง การยกย่องนับถือเกียรติของคน เป็น เครี่อง าหนดหมายฐานะหรือชั้นของบุคคลว่าอยู่ในระดับใด ท่านแบ่งยศออกเป็น ๓ อย่างคือ อิสริยยศ คือความเป็น ใหญ่ ยศที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ เกียรติยศ คือชื่อเสียง ความยกย่องนับถือ ความมีหน้ามีตา และบริวารยศ คือ พวกพ้อง คนที่แวดล้อม คนที่คอยช่วยเหลือ ยศทั้ง ๓ อย่างนี้เป็นที่ต้องการของคนทั่วไป เพราะผู้มียศอย่างใด อย่างหนึ่งหรือหลายๆ อย่าง ย่อมจะได้รับความสะดวก สบายได้รับความสำเร็จในสิ่งที่ปรารถนามากกว่าคนที่ไม่มียศ แต่การที่จะได้มาซึ่งยศ หรือเมื่อได้มาแล้วจะรักษายศไว้ได้ หรือยศจะเจริญก้าวหน้าขึ้นไปเรื่อยๆ นั้น ท่านว่าจะต้องทำตนให้เป็นคนมีธรรม ๗ ประการด้วยกัน คือ ๑. ต้องมีความหมั่นเพียร คือ เมื่อได้ยศมาโดยลักษณะนี้ ยศจะอยู่ได้นาน เป็นที่ยอมรับ ของคนทั่วไป แต่ยศที่ได้มาโดยไม่ชอบธรรม ไม่เป็นไปตาม หลักธรรม ย่อมไม่ยั่งยืนถาวร และคนเขาไม่ยอมรับกัน ถ้า หมดยศลงเมื่อไร ก็จะตกอับลงทันที ตอนนี้แหละจึงจะรู้ว่า ยุคที่ได้มาโดยไม่ถูกธรรมนั้นก่อทุกข์ให้อย่างไร เพราะยศ นั้นไม่เข้าใครออกใคร อยู่กับคนดี ก็ทำให้ดียิ่งๆ ขึ้น อยู่กับ คนพาล ก็ทำให้เสื่อมลง น่าความหายนะมาให้ จึงไม่ควร ชะล่าใจไป จะตั้งใครให้มียศให้เป็นใหญ่ จะนับถือยกย่องใคร จะยอมตนเป็นพรรคพวกของใคร หรือจะยินยอมให้ใครเข้า เพราะยศนั้นไม่เข้าใครออกใคร อยู่กับคนดี ก็ เป็นคนขยัน มีความรับผิดชอบในกิจ ( 4 ทำให้ดียิ่งๆ นั้น ต่างๆ ที่ตนพึงทำ ๒. ต้องมีสดี คือรักษาสติ ระวังตัวอยู่ตลอดเวลา ควบคุมสติ อารมณ์ได้ ๓. ต้องมีการงานสะอาด คือ งานที่ทำต้องเป็นงานสุจริต ไม่ก่อทุกข์ ก่อโทษให้ใคร ๔. ต้องคิดให้รอบคอบก่อน ทำงาน คือเป็นคนรอบคอบถี่ถ้วน พิจารณาก่อนทำกิจเสมอ ๕. ต้องสำรวมระวัง คือเป็นคน มีศีล มีกิริยามารยาทดี สงบเสงี่ยม เรียบร้อย อยู่กับคนพาล ก็ท่าวให้เสื่อมลง 99 น่าความหายนะมาให้ จึงไม่ควรชะล่าโาไป 5. ต้องเป็นอยู่โดยธรรม คือเป็นคนมั่นคงอยู่ในศีล ในธรรม ยึดธรรมเป็นหลักดำเนินชีวิต ๗. ต้องไม่ประมาท คือไม่มัวเมา ไม่ปล่อยวางสติ ไม่ทำงานให้เกิดผิดพลาดเสียหาย ถ้าต้องการมียศ เช่นต้องการเป็นใหญ่ ต้องการให้ เขายกย่องนับถือ ต้องการมีพวกมากๆ ก็ต้องปฏิบัติตน ตามหลักธรรมข้างต้นให้ได้ เมื่อทำได้ ยศที่ยังไม่มีก็จะมี เมื่อมีแล้วก็จะรักษาไว้ได้และจะเจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นโดยลำดับ มาเป็นพวก จะต้องเลือกให้ดี จะได้ไม่ผิดหวังในภายหลัง ได้ยศแล้วไม่พึงเมายศ ไม่พึงแสวงหายศโดยไม่ถูกทาง เพราะยศเช่นนั้นทำให้ตนหมดราคาหมดศักดิ์ศรี มกราคม พ.ศ. พ.^๙ ๓๑