การเรียนบาลีและการใช้ชีวิต : หน้า 70/108

32 ตำราข้างหน้าถูกมือของชริน เปิดขึ้น “เยอะแยะไปหมด” เขาบ่นอุบ “ไอ้ปอง” เขาหันหลังไปเรียกเพื่อนสนิท “จดที่ครูสอนไว้ด้วยนะ ข้าขอไปหน่อย" ชรินใช้หลังของ เพื่อนข้างหน้า บังทัศนวิสัยของอาจารย์ ก่อนฟุบลงบนโต๊ะ “เอ้อ...อีกแล้วนะแก" ปองมันว่า เขาบ่นอุบ “อันว่า พระศาสดา เสด็จไปแล้ว สู่ ส “เป็นไงถึงไหนแล้ว” อรรณพ เพื่อนร่วมชั้นเรียนและเพื่อน ร่วมกุฏิของชวินหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ “แปลด้วยกันไหม" "ดีสิ เดี๋ยวเราตรวจภาษาไทยให้” ชรินกางหนังสือภาษา มคธล้วนๆ ขึ้นตรงหน้า เขาเริ่มแปลเป็นภาษาไทยด้วย ปากเปล่า มีเสียงของอรรณพค้านขึ้นบ้างเป็นระยะๆ “ชริน” เสียงหนึ่งดังเรียก “บุคคลวัตคืออะไร” อาจารย์กัลยาเค้นเลียงเข้ม ผ่านริมฝีปากแดงสด ดวงตาหลังแว่นทรงสามเหลี่ยม เดา ไม่ถูกว่าท่านต้องการอะไรกันแน่ "เออ" ชรินหันหลังขวับ ปองทันเกมยื่นหน้ามากระซิบข้างหู “อือ..ครับ อาจารย์" ชรินลุกขึ้นยืน ยืดอก ตอบช้าๆ ชัดๆ ด้วยความมั่นใจ “ต้มยำกุ้งกับพริกไทยครับ" คำตอบของเขาเรียกเสียงฮาครืน ใหญ่จากเพื่อนร่วมชั้น “เอโส แปลว่า นั่น ต้องโยกประธานขึ้น ให้ถูกวจนะ” เขาละสายตาจากหนังสือ “แล้วตัวดุมพากย์ล่ะ ต้องลูวิภัตติ ด้วยนี่ ตัวนี้ลงวัตตมานาวิภัตติ” สมณะน้อยทั้งสองถูก ปัญหาหยั่งวิชาความรู้กันเต็มที่ หนังสือเล่มหนา ๕-๖ เล่ม ถูกเปิดพลิกไปพลิกมาอย่างกระตือรือล้น “เวลาผ่านไป เร็ จังนะ” ชรินเอ่ย “ดูบอลดึกอีกแล้วหรือ ไปพนันกับใครไว้อีกล่ะ" พีณฑ์สุดาเพื่อนหญิงของชวินถาม “นิดหน่อยน่า เอามันส์” “อีกแล้ว เอ้อ...ผีพนันนี่น่าเบื่อจริง ไปทานข้าวดีกว่า" เธอ ผละจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เขายืนงงเป็นไก่ตาแตก แดดยามเที่ยงแผดเผาล “เซ็ง” “อะไรอีกล่ะ ทานข้าวๆ อย่าไปคิดมาก” “งานนี้ ท่าจะหายโกรธยาก" ผนัก!!! ข้าวมันไก่ในมือชวินตกลงมา ตามแรงโน้มถ่วง “ใครวะ” เขาฉุน “อะไร” ชวินหายโกรธ ทันทีที่จำได้ว่าคนที่เขาเดินชนคือกัปตันชมรมมวย “ครับๆ ขออภัยคร้าบ" ชรินกับปองรีบเก็บของ รีบกระโดดหนีไป "ซวยอีกแล้ว" “ได้ความรู้คู่คุณธรรม เวลาจะไม่หมดไปเร็วได้ อย่างไร” “ไปฉันกันเถอะ” เสียงพี่เณรแว่วมาแต่ไกล ทั้งคู่ หยิบจีวร ไม่ลืมที่จะคว้าหนังสือไวยากรณ์เล่มเล็ก ทั้งสอง ออกเดินไปพร้อมๆ กัน มาอย่างไร้ความเมดดา ชรินลงมือขบฉันภัตตาหารเพลด้วยความสงบ สำรวม ไม่นานนัก พระภิกษุสามเณรก็ให้พรแก่ทานบดี ด้วยความพร้อมเพรียง “ดอนบ่ายเรียนเยอะไหม” เพื่อนสนิทของเขาถาม "เพียบ อังกฤษ ฟิสิกส์ เคมี โอ๊ย ขี้เกียจนึก” “เลิก เรียนนายไปไหนหรือเปล่า?” “รายงานรออยู่ ๓ วิชา ซ้อม บอลอีก" “ว่าจะชวนไปดูหนัง มาใหม่ สุดยอดเลย” ชวินหยุด คิดครู่หนึ่ง “ไปสิไป" “เพียบ ทั้งแปล ทั้งไวยากรณ์ นี่เห็นบอกว่ามี สัมพันธ์ไทยอีก “ชรินหยุดหายใจ" แต่แค่นี้ นักสร้างบารมี ต้องไม่ท้อถอย” “ดีมาก เลิกเรียนไปไหนหรือเปล่า?” “ไปสิ ว่าจะไปจัดเก้าอี้ต้อนรับพระ “ให้มันได้อย่างนี้สิ นี่แหละกำไรชีวิต” เพื่อนของเขาบอก ชรินนั่งเรียนไปเหม่อไป เขาเคยบอกกับคุณครู พระอาจารย์เข้ามาถ่ายทอดความรู้ ท่านมักบอก เวลาครูเรียกไปอบรมว่า “ผมไปซื้อของหน้าปากซอย ไม่ กับนักเรียนเสมอๆ ว่า “การเรียนบาลี นอกจากได้ความรู้ เห็นต้องถอดแสควร์รูทเลยครับ” ยังได้บุญอีกด้วย เพราะเป็นการธำรงไว้ซึ่งพระธรรม มากมาbao