คุณยายและอภิญญาจิต : หน้า 90/108

คุณเล่นม้าหรือ หลายๆเรื่องที่คุณยายได้มีอภิญญาจิตเกิดขึ้น ท่าให้ หลายๆ คนได้ทราบได้รับรู้ เช่นมีสามีภรรยาคู่หนึ่งมาวัด พระธรรมกายครั้งแรก ทราบข่าวก็ชวนๆ กันมา อยากจะ มาก็มา ๒ คน สามีภรรยา ช่วงที่เดินอยู่ในวัด ปรากฏว่า เจอคุณยายพอดี คุณยายยกมือไหว้ก่อน เขาก็ตกใจ คุณ ยายยกมือไหว้ไม่พอ บอก “สวัสดีคุณ” แล้วพูดต่ออีก มอง หน้าไปยังคุณผู้ชาย บอก “คุณๆ คุณเล่นม้าหรือ” ชายคน นั้นตกใจ ทำไมทักอย่างนี้ บอก “คุณๆ คุณเล่นม้าหรือ อย่า ไปเล่นเลย มันไม่ดี เป็นการพนัน” ชายคนนั้นหันรีหันขวาง มองภรรยาด้วยสายตาอันดู คงคิดโกรธในใจว่าภรรยาแอบ มาบอกเมื่อไหร่ ภรรยาคงนึกตอบในใจเหมือนกันว่า ฉันก็ มาครั้งแรกเหมือนกับเธอ มาพร้อมกับเธอ จะมาแอบบอก ดอนไหนล่ะ แปลกใจด้วยกันทั้งคู่ เจอคุณยายอย่างนี้ อึกทึกหน่อยนะ อีกเรื่องหนึ่ง ผู้เขียนได้มีโอกาสไปที่หมู่บ้านชลดา เจอคุณผู้ชายคนหนึ่งชื่ออรุณ เขาเล่าว่าได้ไปบ้านธรรม ประสิทธิ์ ไปเจอหลวงพ่อธัมมชโย ไปเจอคุณยาย เขา ศรัทธาหลวงพ่อ ศรัทธาคุณยายมาก แล้ววันที่ไปเจอคุณยาย ท่านก็ถามว่า “คุณ บ้านคุณอยู่ที่ไหน” คุณอรุณก็บอกว่า บ้านอยู่สำเหร่ คุณยายก็หลับตา ทำสมาธิ พอหลับตาสักครู่ หนึ่ง คุณยายอาจารย์ลืมตาขึ้น บอกกับคุณอรุณว่า "เออมัน อึกทึกหน่อยนะ ไม่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม แต่คุณในใจ นั่งสมาธิไปเถอะ แล้วจะเป็นอุปนิสัยติดตัวไปข้ามชาติ” คุณอรุณแปลกใจมาก เพราะว่าเพียงพูดคำว่าบ้าน อยู่เหร่เท่านั้นเอง คุณยายตอบถูกหมด ว่าบ้านอึกทึก หน่อยนะ ปฏิบัติธรรมไม่สะดวก เพราะบ้านเขาติดถนน รถยนต์วิ่งผ่านไปมา หนวกหู มีหนำซ้ำข้างๆ ยังเป็นสถานี ตำรวจอีก มีแต่ความวุ่นวายเกิดขึ้นตลอดเวลา แล้วเขาก็ ไม่ค่อยอยากจะปฏิบัติธรรมเท่าไหร่ ด้วยความที่บรรยากาศ มันไม่ชวนปฏิบัติธรรม ในใจนั่งตลอดมา พอได้ยินได้ฟัง คุณยายพูดอย่างนี้ เกิดกำลังใจว่า เออ ทนๆ นั่งหน่อย จะ เป็นนิสัยวาสนาติดตัวไปข้ามชาติ เลยมีกำลังใจ ตั้งแต่นั้น มานั่งสมาธิไม่เคยขาดแม้แต่วันเดียว เหตุการณ์บรรยากาศ จะเป็นอย่างไรก็ตาม นั่งธรรมะตลอด นี่ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ไม่อยากให้จับตัว อีกตัวอย่างหนึ่ง มีน้องคนหนึ่งเขาเล่าให้ฟัง บอก ตอนสมัยเขาเป็นเด็กเล็กๆ คุณพ่อคุณแม่พามากราบคุณยาย แล้วธรรมดา คุณยายเวลาเห็นเด็กเล็กๆ น่ารัก ก็อดที่จะ จับไม้จับมือไม่ได้ หลายๆ คนชอบให้คุณยายจับมือจับตัว จับศีรษะ ถือว่าเป็นมงคลอย่างยิ่ง คุณยายก็ทำอย่างนั้น ซึ่ง การกระทำอย่างนั้นจริงๆ เป็นสิ่งที่กระทำได้ ด้วยวัยของ คุณยาย และถูกต้องในแง่จิตใจ จิตวิทยา เพราะว่าบางคน ได้ยินชื่อก็ชื่นใจแล้ว บางคนต้อง เห็นหน้าก่อนถึงชื่นใจ บางคนต้องพูด ได้พูดได้คุยด้วยถึง จะชื่นใจ บางคนต้องได้ถูกตัวอะไรด้วย จับไม้จับมือรู้สึกมัน อบอุ่นใจขึ้นมา นี่เหมือนกัน คุณยายจับไม้จับมือใคร เขาจะ รู้สึกความอบอุ่นใจขึ้นมาทับทวี หลายๆ คนชอบมากที่จะ ให้จณยายจับตัว แต่เด็กคนนี้คิดว่า ไม่อยากให้ยายจับเนื้อจับตัว เห็นยายจับเด็กตัวเล็กๆ ข้างหน้าแล้ว ตัวเองไม่อยากให้จับ พอถึงคิวเขาไปกราบคุณยาย คุณยายไม่จับ ทั้งๆ ที่เป็นเด็ก น่ารัก ยายไม่จับ เออ...สมดังใจ อันนี้คือคุณยายเรา ตัวลอย ด้วยความที่คุณยายมีอภิญญา ทำให้ท่านเป็นบุคคล ผู้มีฤทธิ์ และเชื่อไหมถ้าใจเราอยู่กับผู้มีฤทธิ์ เราจะมีฤทธิ์ไป ด้วยเราจะมีอานุภาพไปด้วยในวันที่ผู้เขียนบรรยายธรรมงาน สวดอภิธรรมครั้งแรก เมื่อวันพุธที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ช่วง ๒-๓ วันนั้นจิตใจจดจ่ออยู่กับคุณยายแทบทุกเวลา พอ บรรยายธรรมเสร็จเรียบร้อย ผ่านไปวันหนึ่งค่อยนึกออกว่า เอ๊ะ ตอนที่เราเดินจากเก้าอี้มาหารูปเหมือน คุณยาย เพื่อ เตรียมบรรยายธรรม ขณะนั้นตัวเบามาก เหมือนตัวลอย เดินแบบตัวลอยๆ มา แปลก คือถ้านั่งสมาธิหลับตา ตัว ลอยเบาๆ ถ้าหลายๆ ท่านที่นั่งสมาธิบ่อยๆ คงเจอทุกคน ตัวเบาๆ ลอยๆ เหมือนตัวจะเหาะจะลอยได้ ลอยขึ้นบนอากาศ เหมือนลอยขึ้นบนฟากฟ้า บนจักรวาลไปเลยอย่างนั้น แต่นี่ ลอยแบบลืมตาลอย เดินตัวลอยๆ เหมือนเท้าไม่แตะพื้น เดินๆ ไปเรื่อยๆ แปลกดี ... 't.'