ชีวิตมนุษย์และการสะสมบุญ : หน้า 50/108

แห่งชีวิตเธอตัดสินใจเรียกท่านว่าน้องชาย ด้วยหมายจะบอกให้รู้ว่า เธอเป็นผู้แก่ กว่าท่านโดยคุณธรรม แต่ก็ไม่มีโอกาสที่ กิริยาตายไปเสียก่อน และบัดนี้เธอไป ในกาลสุดท้ายแห่งชีวิตเธอตัดสินใจเรียกท่านว่า จักอธิบายความให้ชัดเจนก็ถึงแก่กาล 66 น้องขาย ด้วยหมายจะบอกให้รู้ว่า เธอเป็นผู้แก่ 99 เกิดเป็นเทพนารีมีศักดิ์ใหญ่อยู่ในวิมาน ทอง ณ ดุสิตเทวโลก ด้วยอำนาจแห่ง กุศลกรรมที่เจ้าทำไว้ชักนำไป ขอท่าน จงอย่าได้เศร้าโศกเสียใจไปเลย" ได้สดับพระพุทธฎีกาอันเฉลย ความจริงออกมาเช่นนี้ อนาถบิณฑิกฯ นหาเศรษฐีก็มีความดีใจหายโศกเศร้า ถวายบังคมแทบพระยุคลบาทแห่งองค์ สมเด็จพระจอมไตรโลกนาถแล้ว ออก จากที่เสาเดินทางกลับมายังเคหสถาน ของตนด้วยอารมณ์ผ่องแผ้วสุดประมาณ เรื่องของสุมนาเทวีสกิทาคามี- อริยบุคคลนี้ ผู้เขียน ดย่อมาจาก หนังสือวรรณกรรมไทย เรื่อง “วิมุตติ รัตนมาลี” เขียนโดย พระพรหมโมลี(วิลาค ฌาณวโร ป.ธ.๙) กรรมการมหาเถร สมาคมในปัจจุบัน ชีวิตมนุษย์ที่ปลิดปลิวเปรียบ เสมือนใบไม้ร่วงตามกาลเวลาและ อายุชัยนั้นช่างสั้นนัก ตราบใดที่เรา กว่าท่านไดยคุณธรรม a ทั้งหลายยังต้องเวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสาร เราก็ควรสะสมบุญสร้างบารมีสร้างความ ดีเพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและเพื่อ ทุนเสบียงบุญสําหรับไว้ใช้ในภพหน้า หรืออย่างน้อยก็ให้คนรุ่นลูกรุ่นหลานได้ กล่าวขานถึงคุณความดีของบรรพบุรุษในวันหน้า ยถา วาริวโห ปูโร คจฺนํ น. ปริวตฺตดิ เช่นเดียวกับมหาอุบาสิกาผู้ทรงคุณแก่พระพุทธ เอวมายุ มนุสฺสานํ คจนํ น. ปริวตฺตต์ ศาสนาในปัจจุบันทั้งสามท่าน ชื่อของท่านจะถูกจารีต ไว้ในความทรงจําของสาธุชนคู่กับประวัติศาสตร์ (ขุ.ขา. ๒๘ / ๑๖๓) น้าเต็มส่ง ไม่ไหลทวนขึ้นที่สูงฉันใด ของวัดพระธรรมกายอีกนานเท่านาน เหมือนดั่งคำ สอนของพระพุทธองค์ที่ว่า มกร":คม พ.necte อายุของคน ก็ย่อมไม่เวียนไปสู่วัยเด็กอีก ฉันนั้น