คุณยายและอภิญญา : หน้า 89/108

ไม่กล้าผ่านห้องผู้เสียชีวิตไปแล้วเลย มีความหวาดกลัว ต้องชวนคนนั้นคนนี้ไปด้วย เกิดความรู้รักสามัคคีขึ้นมา ฉับพลันทันที ความรักก็เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน สมัครสามัคคี ชวนกันไป บางคนแค่เห็นเสื้อเห็นผ้าผู้ล่วงลับไปก็กลัว บาง คนกลัวรูปภาพบ้าง ไม่อยากเห็นภาพ ไม่อยากเห็นดวงตา ของผู้ล่วงลับไป นี้คือของคนทั่วๆ ไป แต่สำหรับคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง นั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ไม่มีใครรู้สึกกลัว แม้แต่น้อย จะผ่านกุฏิท่าน ผ่านที่พักท่าน ไม่รู้สึกกลัวอะไร ดูข้าวดูของ ดูรูปภาพท่าน ชอบเสียอีก อย่างตัวผู้เขียนเอง ลูรูปภาพคุณยาย พอมาสถานที่บำเพ็ญกุศลทีไร ชอบจ้อง ชอบมองภาพคุณยายภาพนี้ มองท่านบ่อยๆ รู้สึกอบอุ่นเสมอ ไม่รู้สึกว่าคุณยายอยู่ ยู่ไกลเรา คุณยายอยู่ใกล้เราตลอดเวลา เพราะฉะนั้น ต้องมีเหตุอันใดอันหนึ่งซึ่งทำให้ คุณยายแตกต่างจากคนอื่นทั่วๆ ไป เหตุนั้นคืออะไร? คุณ ยายต้องมีลักษณะพิเศษที่แตกต่างคนอื่นอย่างแน่นอน ลักษณะพิเศษของคุณยายมีมากมาย ในที่นี้จะยกตัวอย่าง ๓ ประการคือ ความมีกรุณา มีอภิญญา และมีหัวใจครู แต ประการที่ 4 ความมีกรุณา คุณยายนั้นเป็นบุคคลผู้มีกรุณาอย่างสูงส่ง คือชอบ ช่วยเหลือผู้อื่น ใครมีทุกข์มีร้อนมาขอพึ่งบารมีของยาย อัน ที่จริงคุณยายจะเฉยๆ ก็ได้ ไม่ช่วยก็ได้ แต่คุณยายไม่เคย ปฏิเสธใคร ช่วยคลอด ซึ่งเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยาก ยากมาก ใครจะช่วยใครได้คลอดบ่อยๆ นั้นเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง สิ่งที่พวกเราเจอะเจอกับคุณยายคือ คุณยายจะบอกว่า "ยายจะช่วย" ดิฉันเดือดร้อนอย่างนั้นอย่างนี้มา ยายก็บอก “ยายจะช่วย” จะขายนั่นขายนี่สารพัดอย่าง “ยายจะช่วย ดิฉันต้องการบุตรสาว “ยายจะช่วย” สารพัดเลย คุณยายมี หัวใจที่มีความกรุณามีความเมตตาอย่างสูง โดยเฉพาะเรื่อง การนั่งสมาธิ คุณยายจะบอก “ยายจะคุมธรรมะให้” ซึ่งเกิด ขึ้นได้ยาก ส่วนใหญ่เราจะเจอลักษณะตัวใครตัวมันมากกว่า ขอความกรุณา ขอความช่วยเหลือยากที่ใครจะให้ความ ช่วยผู้ละโลก อีกเรื่องหนึ่งซึ่งคุณยายเคยช่วยครอบครัวของ ผู้เขียน คือช่วยคุณพ่อซึ่งล่วงลับไปเมื่อวันศุกร์ที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๙๓๒ ช่วงนั้นมีพระอาจารย์ที่ท่านดูแล ใกล้ชิด คือพระอาจารย์สมชาย ฐานะวุฑโฒ ท่านขอ รูปภาพคุณพ่อไป และผู้เขียนได้เขียนบัญชีบุญบัญชีบาปว่า ที่ผ่านมามีอะไรบ้าง เขียนส่งให้ท่านไป พอผ่านไปสัก ประมาณสัปดาห์ ๒ สัปดาห์ พระอาจารย์รานะวุฑโฒกีมา บอกว่า คุณยายช่วยคุณพ่อแล้วนะ ท่านไปที่สวรรค์ชั้นจาตุ มหาราชิกา ในใจตอนนั้นก็คิด สวรรค์มี 5 ชั้น สวรรค์ชั้น จาตุมหาราชิกาเป็นชั้นแรก โอ้ ทำไมคุณพ่อเราอยู่ต่ำจังเลย อยู่ชั้น ๑ เท่านั้นเอง คิดอย่างนั้น ๑ แต่พอได้ศึกษาธรรมะมากขึ้น ทราบทีเดียว รู้ทีเดียว ตะเกียกตะกายขึ้นไปได้ก็บุญแล้ว พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า คนส่วนใหญ่ละโลกไปสู่อบายภูมิเป็นจำนวนมาก ถ้าเทียบ ปริมาณแล้ว คนขึ้นสวรรค์ปริมาณเท่าเขาโค คนลง อบายดูมีนั้นปริมาณเท่าขนโค นึกลูโค ๑ ตัว มีเขาเพียง ๒ มีขนอาจจะเป็นล้านเส้น เป็นล้านๆ คนลงนรกหมด มีแค่ ๒ คนเท่านั้นเองที่ได้ขึ้นสวรรค์ นี่เป็น ๑ ในล้านๆ ก็เก่งแล้ว นี้คือคุณยาย ผู้เปี่ยมด้วยบุญบารมีแล้วยัง เปี่ยมไปด้วยความกรุณา ซึ่งมีบุคคลจำนวนมากที่ได้รับ ความเมตตาจากคุณยายเช่นนี้นับไม่ถ้วน ประการที่ ๒. มีอภิญญา อภิญญาแปลว่าความรู้ยิ่ง อย่างยิ่งเลย อภิญญา ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ไม่ได้นั่งเฉยๆ นอนเฉยๆ กินข้าวเฉยๆ แล้วก็ได้ขึ้นมา เปล่า อภิญญาต้องเกิดจากการฝึกฝน ปีก แล้วปีกอีก แล้วการฝึกฝนก็ต้องฝึกฝนถูกวิธี ถูกหนทาง โดยมีครูบาอาจารย์ที่ท่านมีบุญบารมีแก่รอบเป็นผู้แนะนำให้ คุณยายอาจารย์ท่านโชคดี มีครูบาอาจารย์ที่ดีคือ พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผู้รู้ธรรมะจริง เห็นจริง ถ่ายทอดได้อย่างยอดเยี่ยม และคุณยายเป็นนักสู้ เป็นนักสร้างบารมี เป็นนักฟิกสมาธิ เป็นนักปีกฝนตนเอง จึงทําให้ตนเองนั้นมีบารมี มีธรรมะที่สว่างไสว มีอภิญญา ช่วยเหลือง่ายๆ แต่คุณยายเป็นบุคคลที่มีกรุณาอย่างสูงส่ง จิตเกิดขึ้นมา พร้อมที่จะช่วยเหลือผู้อื่นอยู่ตลอดเวลา มกราคม พ.ศ. ๒๕๕