การเรียนรู้และการเติบโต : หน้า 71/108

ค่า สั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้คงอยู่ ตราบนานเทานาน หยาดเหงื่อไหล? ใบหน้าของชวิน ...เพราะปองพลเกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน เขาเลย ต้องมาซ้อมฟุตบอล ชรินออกกำลังถึง ๕ โมง จึงลาโค้ชขอตัว กลับบ้าน ...เพราะเขากับเพื่อนๆ ช่วยกันยกโต๊ะ เก้าอี้ กัน ขยันขันแข็งใบหน้าแต่ละคนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบไคล และรอยยิ้ม ชวินรับบุญถึง ๕ โมง จึงกราบลาหลวงพี่กลับ ที่พัก ปีกเล็กๆ ของนกตัวน้อย ดัดกับเส้นขอบฟ้า สีแดง ดวงอาทิตย์ใกล้อัสดงเต็มที่ ชวินนั่ง ทานข้าวมื้อเย็นอยู่คนเดียว คุณพ่อคุณแม่คงยังไม่ กลับจนกว่าละครหลังข่าวจะเริ่ม ฉันปานะ พร้อมๆ กับเพื่อนสหธรรมิก ต่างพูดคุย ถึงเรื่องการเรียนและงานบุญใหญ่ที่กำลังใกล้เข้ามาในไม่ช้านี้ ชวินนั่งเหม่อมองไปบน กว้าง เขากำลังนึกถึง.... คำที่พ่อแม่ ผู้หลักผู้ใหญ่ย้ำเตือนเขาอยู่เสมอๆ “ตั้งใจเรียนให้มันมากๆ หน่อย เอนทรานซ์ไม่ดีดขึ้นมาอาย ชาวบ้านเขา แย่เลยนะ" เขาถอนหายใจ สนธยามาเยี่ยมเยียนดั่งเคย ดาราประดับฟาก คุณพ่อคุณแม่เพิ่งกลับมา ชรินลงไปไหว้ท่าน ก่อนขึ้นมาอ่านหนังสือ บนโต๊ะตัวโปรด เขาเอื้อมมือไปเปิด วิทยุคลื่นโปรด ค่า ที่หลวงพี่ท่านพูดให้ฟังตอนรับบุญ “อดีตอัน เข้มข้นจะมีความหมายอะไร หากใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันอย่าง ไร้ความหมาย" ชวินตั้งใจว่า เขาจะต้องฝึกฝนตนเองให้ดียิ่งๆ ขึ้น ไม่ให้วันคืนผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ เป็นดวงดาแห่งนภาแทนเจ้าจันทร์เดือนแรม เขาเพิ่งสวดมนต์ทำวัตรเย็น ฟังธรรมะจากพระ อาจารย์ปฏิบัติธรรมในรอบคาเสร็จ ยังเหลือภาษาบาลีอีก ๓๐๐ กว่าหน้าให้สามเณรท่านจัดการแปล บนโต๊ะตัวโปรด เขาเอื้อมมือไปเปิดเทปเทศน์หลวงพ่อม้วนโปรด มันช่วยให้ เขาใจเย็นมีสมาธิมากขึ้นทุกครั้ง นาฬิกาบอกเวลา ๕ ทม ชวินเริ่มง่วงแล้ว เขาหยิบสมุด ในทึกจากลิ้นชัก เรื่องราวต่างๆ ถูกเขียนไว้ในนี้มากมาย เด็กชายนั่งนึกไม่นาน จึงเขียนลงไป สามเณรท่านนึกไม่นาน จึงเขียนลงไป พอถึงค่า สุดท้าย ชวินเขียนถางตัวเองว่า วันนี้ได้อะไรบ้าง? เขานึกย้อนกลับ ทบทวนถึงทั้งวันที่ผ่านไป ชวิน ไม่รู้จะเขียนว่าอะไรดี นอกจาก "ผ่านไปอีกวันแล้ว” สมณะน้อยนึกย้อนกลับ ทบทวนถึงทั้งวันที่ผ่านไป ทุกวันที่ผ่านมานั้น ยอดเยี่ยมและทรงคุณค่าที่สุดแล้ว ท่าน เขียนลงไปสั้นๆ ได้ความสุขใจอันแสนบริสุทธิ์ เหมือนทุกวัน ชวินปิดสมุดไดอารี ดับโคมไฟที่หัวนอน ฉากชีวิตถูกปิดลงพร้อมๆ กับม่านดาที่ปิดสนิท ในความมืด... เสียงเหล็กกระทบกัน ระร้าถี่ย็บจากนาฬิกาปลุกเรือนเดิม... มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔ ๖๙