การตระหนักถึงความตายและการบวช : หน้า 83/108

ADP บัดนี้ ชีวิตเราล่วงเลยมามากแล้ว เหลืออยู่ อีกเพียง ๘๔,๐๐๐ ปี เท่านั้น ก็คงจะต้องตาย ผมหงอกเส้นนี้ เปรียบเสมือนเทวทูต ที่พญามัจจุราชส่งมา เดือนเราว่าย่างเข้าสู่ วัยชราแล้ว และจะต้อง ตายไปในไม่ช้า อนิจจา นี่เราหลงอยู่ในโลกียสุข จนกระทั่ง ผมหงอกเชียวหรือ เสียดายเหลือเกินที่เรา ปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่าง ไร้ค่า จนความตาย ใกล้เข้ามาแล้วจึงได้คิด เวลาที่ผ่านไปคือวัย และชีวิตที่ผ่านไปด้วย เราจะออกบวช วนนแหละ พระเจ้ามฆเทวะมีรับสั่งให้ประชุมอำมาตย์ข้าราชบริพาร แจ้งการตัดสินพระทัย เสด็จออกบรรพชา" ผมหงอกบนศีรษะของเราได้เกิดขึ้น นำเอาวัยหนุ่มของเราไปแล้ว เหมือน กับเทวทูตมาบอกว่า ถึงเวลาที่เรา ควรจะบรรพชาได้แล้ว จากนั้น พระเจ้าม๙๙๙ ได้พระราชทา๙๙ เจรางวัลให้แกลบกผู้นั้น และมอบราชสมบัติในพระราชโอรสปกครอง แทนพระองค์สืบไป พระองค์ไปผนวชเป็นฤาษี ณ พระอุทยาน แต่เขาอัมพวัน กรุงมิถิลา แคว้น ทนรัฐนั้น ทร เจริญพ^ เ^๑ ๘๔,000ปี เมื่อเสด็จสวรรคตแล้วได้ไปยัง TMA รหมโลก Even ใน LINE 0^ ครับ อาจารย์ * บรรพชา : บวช จบ ฝึกรไ ม พ. ๒๕๔ 63