ข้อความต้นฉบับในหน้า
หน้าสุดท้าย
นวธรรม
บน
ผูขแนะแต่สิ่งที่ดี
ชีวิตมนุษย์ส่วนใหญ่เหมือนคนครึ่งหลับครึ่งตื่น สะลึมสะลือ และสับสนวุ่นวาย ไม่รู้ว่าจะ
จัดการอย่างไรกับชีวิตดี แม้จะเข้าไปนั่งในร้านอาหารแล้วก็ยังไม่รู้ว่าจะสั่งอะไรกิน ต้องเรียก
ถามหาเมนู ขอดูรายการอาหารเสียก่อน อยากจะตัดเสื้อสักชุดก็ต้องถามช่างก่อนว่า ดัดแบบ
ไหนจึงจะสวยทันสมัย หรืออยากจะไปเที่ยวที่ไหนก็ต้องอาศัยไกด์เป็นผู้นำพา แค่เรื่องง่ายๆ
เหล่านี้ยังต้องอาศัยคนช่วยแนะน่า แล้วถ้าเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้โดยเฉพาะเรื่องของชีวิตล่ะ
ต้นไม้ป้นที่พึ่งพาอาศัยของหมู่นก
นํ้าเป้นที่พึ่งพาอาศัยของหมู่ปลา
กัลยาณมิตรผู้ชี้แนะแต่สิ่งที่ดี
ย่อมเป็นที่พึ่งพิงอาศัยของขาวโลกนั่นเอง
ทุกวันนี้สังคมมีแต่ความวุ่นวาย สารพัดปัญหา เพราะสังคมยังขาดต้นแบบที่ดี ที่จะเป็น
ตัวอย่างในการสร้างความดี ทั้งที่มนุษย์ทุกคนแม้กระทั่งจอมโจรก็มีเชื้อสายที่จะทำความดีอยู่ใน
จิตใจ เพียงแต่ขาดกัลยาณมิตร(มิตรแท้) ผู้ชี้แนะแต่สิ่งที่ดี โอกาสจึงไม่เปิดให้ทำความดีได้ เหมือน
คนเดินหลงทางอยู่ในป่าทึบ หรือตกอยู่ในที่มืด ซึ่งเต็มไปด้วยภยันตราย ย่อมถึงที่หมายโดย
ปลอดภัยได้ยาก
กัลยาณมิตรเท่านั้น ที่จะเป็นผู้นำทางสว่างมาสู่ดวงใจชาวโลกทั้งปวง เพราะ
กัลยาณมิตรเป็นผู้มีจิตใจงดงามเต็มเปี่ยมด้วยคุณธรรม เป็นต้นแบบที่ดีงาม เป็นผู้ให้กำลังใจ
ประคับประคองบุคคลทั้งหลายให้ละเว้นความชั่วทำแต่ความดีและกลั่นจิตใจให้ผ่องใสอยู่เป็นนิจ
กัลยาณมิตรจึงเป็นผู้เปิดหนทางสวรรค์ช่วยปิดหนทางอบาย แล้วนำพาชีวิตชาวโลกไปสู่
จุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัยแน่นอน
มาทำหน้าที่กัลยาณมิตรผู้ชี้แนะแต่สิ่งที่ดีกันเถิด สังคมของเราจะได้มีสันติสุขภายใน
และนำมาซึ่งสันติภาพที่แท้จริงของโลก
๑๐๔
มกราคม พ..e Ages