การฝึกสมาธิและธรรมะภายใน : หน้า 93/108

ธรรมะ” คุณยายยืนนิ่งสักครู่หนึ่ง แล้วคุณยายก็เดินลงไป ขณะนั้นผู้เขียนก็ยังเป็นเด็กหนุ่ม อายุ ๒๔-๒๕ ก็นึกเอะ เด็กเล็กๆ ก็ต้องเสียงดังเป็นธรรมดา ทำไมคุณยายบอกแบบนี้ ยังงงๆ ไม่เข้าใจ ต่อมาคิดได้ว่า คุณยายท่านเป็นสุดยอดครูบา อาจารย์จริงๆ เพราะอะไร เพราะท่านไม่มองผ่านแม้แต่ เด็กไม่มองผ่านเรื่องธรรมะภายใน เน้นการฝึกสมาธิมาก แม้แต่เด็กตัวเล็กๆ ก็ไม่มองผ่าน ว่าจะต้องสอนให้เขามี ความสงบสำรวม สอนให้เขาเห็นธรรมะ ใส สว่าง ต้อง จี้จี้จี้ไชเรื่องนี้ ให้เขานั่งธรรมะ ให้มีธรรมะภายในให้ได้ คุณยายเน้นย้ำอย่างนี้ เป็นความจริง เพราะว่าถ้าพูดถึง ความตาย มันไม่ว่างเว้นใคร เราจะบอกว่า เด็กเล็กๆ เขา ยังซนอยู่ อย่าเพิ่งไปสอนสมาธิเขา ก็ไม่ได้ พอตอนเป็นวัยรุ่นหน่อย โอ๊ย วัยรุ่นก็อย่างนี้แหละ กำาลังเสียวๆ ฟ้าวๆ วัยรุ่นใจร้อน อย่าเพิ่งไป สอนเขา ให้เขาสงบกว่านี้หน่อย ก็ ไม่ได้อีก พอโตมามีการมีงาน โอ๊ย เขากำลังยุ่ง งานเยอะแยะอยู่ คง สอนสมาธิไม่ได้ แล้วเมื่อไหร่จะ สอนได้ มีอายุมากอีก โอ๊ยอย่าไป สอนเลย นั่งก็โอย ลุกก็โอย นั่งก็ ไม่ค่อยได้แล้ว อีกกี่วันก็จะไปเสียแล้ว ตกลงในโลกนี้ไม่ต้องสอนใครเลย แต่คำของยายแม้สั้นๆ ให้คดีทีเดียว ท่านมุ่งหวัง สอนหมดเลยให้ทุกคนในโลกให้เห็นธรรมะ ให้เข้าถึงธรรมะ ให้ได้ นี้คือเป้าหมายหลักของชีวิตที่เกิดมา เพราะฉะนั้น ลักษณะพิเศษของคุณยาย 2 ประการ คือ มีกรุณา มีอภิญญา มีหัวใจเป็นครู ท่าให้คุณยายมี ลักษณะที่โดดเด่น ทำให้คุณยายเป็นปูชนียบุคคล ผู้ควรค่า แก่การเคารพบูชา ผู้ควรค่าแห่งการร่วมบุญ ร่วมกุศล ร่วม ความดี ร่วมการสร้างบารมีด้วย เพราะฉะนั้นสิ่งที่เรากระทำ ได้ ๒ อย่าง คือ อามิสบูชาอย่างหนึ่ง กับปฏิบัติบูชาอย่าง หนึ่ง อามิสบูชาก็ได้แก่การถวายดอกไม้ ธูปเทียน ถวาย ปัจจัยสร้างลานธรรม บูชาคุณยายเป็นต้น ปฏิบัติบูชาก็คือ การปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิทุกวันดังคำสอนคุณยาย ให้เข้าถึง พระธรรมกายยันเป็นสิ่งที่ท่านเคารพเทิดทูน เป็นสิ่งที่มีจริง ดีจริง เข้าถึงได้จริง มีคุณค่าจริงๆ กับมวลมนุษย์ทุกๆ คน แล้วจะเป็นสิ่งที่ทำให้คุณยายชื่นใจที่สุด ปฏิบัติบูชา ท้ายที่สุดนี้ อยากให้ทุกท่านได้หลับตา ปฏิบัติบูชา ทำใจหยุด ทำใจนิ่งที่กึ่งกลางตัวเรา เพื่อน้อมบุญกุศลนี้ บูชาธรรมแต่คุณยายอาจารย์ ผู้เป็นที่เคารพรักยิ่งของพวก เราทุกๆ คน ให้เราทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ ทำใจหยุด ทำใจนิ่งเบาๆ ให้ใจนิ่งเบาๆ อย่าให้ใจคลาดเคลื่อน ทำใจให้นิ่ง ให้สงบ ทำใจให้แนบแน่นกับคุณยาย ด้วยการตรึกระลึก นึกถึงคุณยาย นึกภาพของคุณยาย ที่อยู่เบื้องหน้าเรา นึกถึงท่านไว้ใน กลางตัว กลางใจ กลางศูนย์กลางกาย นึกภาพคุณยายให้ชัด ให้ใส ให้สว่าง ให้ใจของเรากับใจของคุณยาย เชื่อมโยงกัน เพื่อเราจะได้สิ่งที่ดีที่สุด ให้ใจศิษย์กับใจครูอยู่จุดเดียวกัน ที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ความรู้ศิษย์ อาจารย์ต้องเป้นหนึ่งเดียวกันที่ฐานที่ ใจหยุด ใจนิ่ง ใจใสๆ ใจหยุด ใจนิ่ง ๗ ตรงนี้ ให้ใจหยุดใจนิ่งที่กึ่งกลางตัว ใจใสๆ ให้ภาพคุณยายใส สว่าง นึกภาพคุณยายใส สว่าง ใหญ่โตขึ้นไปเรื่อยๆ ให้เห็นภาพคุณยายชัด ใส สว่าง ขยาย ใหญ่ นไปเรื่อยๆ ใจเราจะนุ่มนวล ใจเราจะเป็นสุข ใจเราจะดื่มด่ ใจเราจะอบอุ่น ใจเราจะรู้สึกว่าไม่ไกลคุณยาย รู้สึกว่าเป็น สิ่งเดียวกันอยู่ด้วยกันที่ฐานที่ ๗ แล้ว นึกน้อมกุศลในการ มาฟังสวดพระอภิธรรม บุญที่ตั้งใจฟังตัวแทนพระสงฆ์ บรรยายธรรม บุญที่ตั้งใจทำใจหยุดนิ่ง น้อมบุญนี้แต่ คุณยายให้ท่านมีบุญบารมีที่แก่รอบยิ่งๆ ขึ้นไป แล้วคุณยาย จะได้น้อมบุญนั้นมา คุมบุญให้เรา แผ่บุญบารมีให้เรา คุ้มครองรักษาเราตลอดไป ตราบถึงที่สุดแห่งธรรม Watc | ๙๐