ความทรงจำและประสบการณ์ของป้าหวิน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 1 หน้า 62
หน้าที่ 62 / 108

สรุปเนื้อหา

ที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของเราทุกวันนี้ “ป้าหวิน” บอกว่า “ท่านได้อธิษฐานบอกเทวดาว่าท่านต้องการเงินจำนวน เท่านี้แหละ เพื่อจะนำมาทำธุระที่ท่านปรารถนา และไม่รู้ว่า จะหาได้จากที่ไหน จึงขอให้เทวดาหามาให้ เทวดาก็เลย ดลใจเรา ให้ส่งเงินตามจำนวนนั้นไปให้ท่าน.......” ประสบการณ์ในครั้งที่สองที่คล้ายคลึงกัน คือ ได้ น่าหนังสือเรื่อง “ต้องเป็นให้ได้" ไปขายให้ท่านได้ค่า ตอบแทนมาเป็นจำนวนมากพอสมควร แล้วรีบแจ้งให้ท่าน ทราบ ให้รีบออกใบเรียกเก็บเงินมาโดยด่วนจะได้รับเงินไป “ป้าหริน" หัวเราะด้วยความยินดีอีกเช่นเคย และบอกว่า “ท่านตั้งใจจะทำบุญด้วยเงินจำนวนนี้ทีเดียว กำลังคิดอยู่ว่า จะหามาได้อย่างไร เงินก็มาถึงมือท่าน ได้ทำบุญสม ปรารถนาทีเดียว เหตุการณ์เช่นนี้เกิดกับท่านอีกสองครั้ง ต่อมา คือ ท่านได้รับค่าตอบแทนเป็น

หัวข้อประเด็น

- ความทรงจำและประสบการณ์ของป้าหวิน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของเราทุกวันนี้ “ป้าหวิน” บอกว่า “ท่านได้อธิษฐานบอกเทวดาว่าท่านต้องการเงินจำนวน เท่านี้แหละ เพื่อจะนำมาทำธุระที่ท่านปรารถนา และไม่รู้ว่า จะหาได้จากที่ไหน จึงขอให้เทวดาหามาให้ เทวดาก็เลย ดลใจเรา ให้ส่งเงินตามจำนวนนั้นไปให้ท่าน.......” ประสบการณ์ในครั้งที่สองที่คล้ายคลึงกัน คือ ได้ น่าหนังสือเรื่อง “ต้องเป็นให้ได้" ไปขายให้ท่านได้ค่า ตอบแทนมาเป็นจำนวนมากพอสมควร แล้วรีบแจ้งให้ท่าน ทราบ ให้รีบออกใบเรียกเก็บเงินมาโดยด่วนจะได้รับเงินไป “ป้าหริน" หัวเราะด้วยความยินดีอีกเช่นเคย และบอกว่า “ท่านตั้งใจจะทำบุญด้วยเงินจำนวนนี้ทีเดียว กำลังคิดอยู่ว่า จะหามาได้อย่างไร เงินก็มาถึงมือท่าน ได้ทำบุญสม ปรารถนาทีเดียว เหตุการณ์เช่นนี้เกิดกับท่านอีกสองครั้ง ต่อมา คือ ท่านได้รับค่าตอบแทนเป็นจำนวนตรงกับที่ท่าน ตั้งใจจากการเขียนสารคดี เรื่อง “คาสนวงศ์” และ “สารคดี ใจใส-ใจสบาย".………. ระยะหลังท่านล้มป่วยอีกครั้ง และหลายครั้งต่อมา ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เราพบกับมรสุมชีวิตครอบครัวอย่างหนัก เมื่อป้าทราบท่านได้ให้ความกรุณาเมตตากับเรา โดยบอกว่า “ไม่ต้องไปเยี่ยมบ้านะเพราะมันลำบาก อยากให้หนูแดงจำ ป้าไว้ในใจเหมือนวันแรกที่เราได้พบกัน ถ้าคิดถึงป่า อยาก เยี่ยมป่า โทรศัพท์มาหาป่านะ ป่าอยู่ตรงนี้เสมอ” เมื่อ ๒๐ ปีที่แล้ว ที่ เราก้มลงกราบท่าน เป็น ตัวแทนแม่ยามห่างไกล วันนี้ เราก้มลงกราบท่าน ณ บ้าน สีทอง ที่กายเนื้อท่านนอน สงบนิ่ง เราถามตนเองว่า “จำ ป้าหวินได้อย่างไร” และเราก็ บอกกับตนเองว่า เราว่า ป่าได้ อย่างนี้ เมื่อคุณยายอาจารย์ และหลวงพ่อทั้งสององค์ ต้องการแผ่นดินสร้างวัด “ป้าหวิน" ก็เป็นผู้หามาให้.... เมื่อหลวงพ่อสร้างวัด ป่าหวิน ก็ช่วยสร้างวัดจนเสร็จ..... เมื่อสร้างวัดแล้ว หลวงพ่อ ต้องการอบรม “ยุวะ” “ป๋าหวิน” ก็เป็นพี่เลี้ยงให้ทั้งทางธรรม และประคับประคองกิริยามารยาทให้งดงาม...... เมื่อหลวงพ่อ ตัดสินใจขยายวัดเพื่อสร้างธุดงคสถาน “ป้าหวิน” ก็ช่วย ระดมทุนและระดมคน...... เมื่อหลวงพ่อต้องการให้ พุทธศาสนิกชนได้มี หิริ-โอตตัปปะ ละอายต่อบาป รู้เรื่องนรก สวรรค์ “ป้าหริน” ก็เขียนเป็นหนังสือออกมาหลายเล่ม ซึ่ง แต่ละเล่มนั้น ถ่ายทอดออกมาได้อย่างดีเยี่ยม จนคนอ่าน ติดกันงอมแงม บางคนมาวัดพระธรรมกายด้วยหนังสือของ ป่าหวิน..... เมื่อหลวงพ่อต้องการ “ผู้นำ” บุญ” ตัวอย่าง "ป่าหริน” ก็เป็นตัวอย่างผู้นำ บุญ ผู้ถึงพร้อมด้วยคุณธรรม คุณสมบดี ทุกประการ....เมื่อหลวงพ่อต้องการสร้างผู้นำ บุญให้มาก พอที่จะขยายงาน “ป่าหริน" ก็ช่วยสร้างผู้นำา บุญ และให้ กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ.....เมื่อหลวงพ่อสร้างรูปหล่อเหมือน หลวงพ่อวัดปากน้ำด้วยทองคำ “ป้าหริน” ก็ช่วยระดมทุน และระดมศรัทธาจนสำเร็จ.... เมื่อหลวงพ่อต้องการบูชา ธรรมคุณยายอาจารย์ ด้วยการหล่อรูปเหมือนคุณยายด้วย ทองคำ ป้าหรินก็ระดมทุน ระดมทอง ด้วยดวงใจเปี่ยมด้วย รักศรัทธาต่อ “ครู” ผู้มีพระคุณทั้งสอง... เมื่อหลวงพ่อสร้าง มหาธรรมกายเจดีย์ “ป้าหริน” ทุ่มชีวิตจิตใจช่วยสร้างจน สําเร็จ และเมื่อหลวงพ่อปรารถนาจะเห็นลานธรรมรอบๆ 50 มกราคม พ.ค IV.!
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More