ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question
22 สิงหาคม พ.ศ. 2556
02
O
พระประพุทธ พุทธิพโล
การมีวินัยคือหัวใจของการฝึกกาย วาจา และใจ ตอนแรกของการฝึกฝน ควรออกแบบ
สิ่งแวดล้อมและกิจวัตรให้เหมาะสมกับการปฏิบัติธรรม เพื่อพัฒนาจิตใจให้หยุดนิ่ง และเข้า
สู่ความสุขภายในได้อย่างต่อเนื่องตลอดเวลา
อะไรที่ควรทําก็ทําให้เยอะๆ อะไรที่ไม่ควรทำก็ทำให้น้อยๆ สิ่งที่ดีเราควรทําซ้ำๆ แม้ว่า
ตอนแรกอาจรู้สึกฝืน แต่พอทำบ่อยๆ ก็กลายเป็นนิสัย ถ้าไม่ทำแล้วจะรู้สึกผิดปกติ
ฉะนั้น ตอนเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย การมีวินัยเป็นสิ่งที่เหนี่ยวรั้งให้การ
ฝึกจิตทําได้ง่าย เหมือนไม่ต้องฝึก ไม่ต้องบอกตัวเองให้ท้า แต่กลายเป็นสิ่งที่ทําแบบเป็นระบบ
ระเบียบ และธรรมชาติ
• พระจิระศักดิ์ จรณสมฺปนฺโน
O
วินัยทางกาย ภายนอก ลูกฝึกจากกิจวัตรกิจกรรม จาก 5 ห้องชีวิตที่อยู่ใกล้ตัวเรา
ที่สุดครับ ฝึกคุณธรรมพื้นฐานที่หลวงพ่อและคุณยายสอนเสมอ ให้สะอาด มีระเบียบ มีความ
เคารพอ่อนน้อม ตรงเวลา สมาธิก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ ครับ
วินัยทางใจ ภายใน ลูกฝึกให้สอดคล้องกับภายนอก เพราะเมื่อหมั่นตรวจตราแก้ไข
ปรับปรุงวินัยภายนอกให้ดี ภายในก็จะละเอียดตามไปด้วยครับ ใจจะอยู่กลาง หลุดก็มีสติรู้
แก้ไข พัฒนาไปเรื่อยๆ ครับ
O
ปิยนุช นิมิตยงสกุล
1. ต้องมีความสม่ำเสมอในการปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ
2. ต้องทํากิจวัตร กิจกรรมในแต่ละวันให้ลงตัว ว่าช่วงนี้สวดมนต์ นั่งสมาธิ ช่วงนี้
รับบุญ ช่วงนี้ทำกิจวัตรส่วนตัว
3. ต้องรู้จักตัดใจเป็น ถึงเวลาต้องมาทำในสิ่งที่กำหนดไว้ ยกเว้นมีเหตุที่จำเป็น
เร่งด่วนจริงๆ
4. ต้องรู้จักคบหาเข้าใกล้กัลยาณมิตร อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม
จะทำให้ช่วยดึงเราไปปฏิบัติธรรมได้ อาศัยพลังหมู่เข้าช่วย
5. ต้องสอนตนเอง เตือนตนเอง หาโอกาสให้ตนเอง และเป็นกำลังใจให้ตนเองมา
ปฏิบัติธรรม
17