ข้อความต้นฉบับในหน้า
23 กันยายน พ.ศ. 2556
Question 32
O
พระอนุรักษ์ ภูริปญฺโญ
บางครั้งเราเห็นร่างกายเป็นสิ่งปฏิกูลแต่บางครั้งก็ไม่ใช่นั้นจริงครับ เพราะบางครั้งถ้า
ใจของเรายังไม่นิ่งพอ ไม่หมั่นประคองใจให้อยู่กับธรรมะ เราก็จะถูกรูปลักษณ์ภายนอกของ
ร่างกายเช่น หน้าตา รูปร่าง สีผิว หลอกเอาได้ครับ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะพอใจเราไม่อยู่กับ
ธรรมแล้ว การวิเคราะห์ วินิจฉัยที่จะมองสิ่งต่างๆ ให้เห็นแก่นแท้ในสิ่งนั้นๆ จะทําได้ยากมาก
ดังนั้นเราจึงต้องหมั่นปฏิบัติธรรม และหมั่นตรึกธรรม มองโลกตามความเป็นจริงให้ได้ครับ
• พระมหาสาธิต สมาจาโร
ใช่ครับหลวงพ่อ เพราะว่าเมื่อกามกําเริบ ความกำหนัดเข้าครอบงำา ก็จะทําให้เราถูก
สิ่งเหล่านี้บดบังให้ไม่เห็นไปตามนั้น ไปยึดติดรูปลักษณ์ภายนอกที่เค้าล่อหลอก ทำให้ดูว่าไม่
ปฏิกูล ทั้งที่มันเป็นปฏิกูล ดุจห้องสุขาที่เขาประดับประดาด้วยเครื่องหอม ตกแต่งอย่าง
ประณีต แต่เต็มไปด้วยอุจจาระ ปัสสาวะฉะนั้นครับ
• พระประพุทธ พุทธิพโล
O
มันแปลกดีนะที่ใจของเราชอบของต่ำๆ ที่ต่ำๆ ถ้าปล่อยใจไปตามกระแสโลก กระแส
กิเลสก็จะคิดผิด พูดผิด ทำผิด แล้วไปติดในอายตนะทั้ง 5 กับธรรมารมณ์ต่างๆ สิ่งที่ควรเห็น
ว่าเป็นโทษก็เห็นเป็นคุณ สิ่งที่ต่ำก็เชื่อว่าเป็นของสูง ทั้งที่ทวารของเราและผู้อื่นเป็นที่ระบาย
ปัสสาวะ อุจจาระและอากาศเสีย มันแปลกตรงทีถ้าเราไม่มีสติเอาความเป็นจริงมาพิจารณา
เราก็จะมองข้ามความสกปรกความโสโครกของร่างกายตัวเราเองและของผู้อื่น แถมอาจเห็น
ผิดอย่างมหันต์แล้วไปหลงว่าเป็นของสวยของงาม งามที่สุดในจักรวาลก็เป็นได้
๏ พระมหาฉัตรชัย จิรญชโย
สังขารร่างกายของเราและของคนอื่น บางช่วงก็คิดว่าเป็นปฏิกูล บางช่วงก็ไม่คิด ก็
เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะในเวลาใดที่ร่างกายได้รับการดูแลเอาใจใส่ ประดับตกแต่ง ชำระล้าง
ให้สะอาด เวลานั้น เราย่อมมองไม่เห็นจุดบกพร่องของร่างกาย มองไม่เห็นความเสื่อมโทรม
ไม่เห็นความเป็นปฏิกูล เห็นว่างดงามอยู่ตลอด แต่เมื่อใดที่ร่างกายไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่
ไม่ประดับตกแต่งไม่ชำระล้างให้สะอาด เมื่อนั้นเราย่อมมองเห็นว่าเป็นปฏิกูล เห็นจุดบกพร่อง
และเสื่อมโทรม เพราะมีกลิ่นเหม็น มีเหงื่อไคลไหลออก มีความไม่น่าดูน่าชม เหตุนี้นี่เอง บาง
เวลาเราจึงเห็นเป็นปฏิกูล บางเวลาจึงไม่เห็น
203