การพิจารณาสังขารร่างกาย อ๊อกถ่อกว่า เหน่อเกอสิยา หน้า 186
หน้าที่ 186 / 274

สรุปเนื้อหา

18 กันยายน พ.ศ. 2556 O พระเอกลักษณ์ สุภธมฺโม สังขารร่างกายเป็นปฏิกูล ไม่เฉพาะของเราคนเดียวแต่สังขารร่างกายของคนอื่นก็เป็น ปฏิกูลด้วย ซึ่งก็ล้วนประกอบด้วยสิ่งสกปรก ไม่สะอาด ไม่น่าดู ไม่น่าชม ตั้งแต่ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ลูกนัยน์ตา หู จมูก ปาก ลิ้น น้ำตา ขี้หู ขี้ตา น้ำมูก น้ำลาย น้ำเหงื่อ น้ำเหลือง น้ำหนอง น้ำมัน เปลวข้น เปลวมัน น้ำดี เสลด กระดูก เนื้อ เลือด เอ็น เยื่อในกระดูก ปอด ตับ ม้าม ไต หัวใจ ไส้เล็ก ไส้ใหญ่ ผนังพังผืด มูตร คูถ อาหารเก่า อาหารใหม่ ตามที่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเมตตาสอนอธิบายชี้แจงแต่ละอย่างๆ มาโดยชัดเจน แจ่มแจ้งเลย ครับ ซึ่งก็มีก็เป็นเหมือนกันหมดทุกผู้ทุกนาม ไม่เว้นแม้แต่เพียงคนเดียว ถ้าพิจารณาดูร่างกายอันเน่าอยู่เป็นนิจของเราแล้ว ก็เปรียบดั่งถังขยะหรือถุงที่ เคลื่อนที่ได้ตลอ

หัวข้อประเด็น

- การพิจารณาสังขารร่างกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

Question 18 กันยายน พ.ศ. 2556 29 O พระเอกลักษณ์ สุภธมฺโม สังขารร่างกายเป็นปฏิกูล ไม่เฉพาะของเราคนเดียวแต่สังขารร่างกายของคนอื่นก็เป็น ปฏิกูลด้วย ซึ่งก็ล้วนประกอบด้วยสิ่งสกปรก ไม่สะอาด ไม่น่าดู ไม่น่าชม ตั้งแต่ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ลูกนัยน์ตา หู จมูก ปาก ลิ้น น้ำตา ขี้หู ขี้ตา น้ำมูก น้ำลาย น้ำเหงื่อ น้ำเหลือง น้ำหนอง น้ำมัน เปลวข้น เปลวมัน น้ำดี เสลด กระดูก เนื้อ เลือด เอ็น เยื่อในกระดูก ปอด ตับ ม้าม ไต หัวใจ ไส้เล็ก ไส้ใหญ่ ผนังพังผืด มูตร คูถ อาหารเก่า อาหารใหม่ ตามที่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเมตตาสอนอธิบายชี้แจงแต่ละอย่างๆ มาโดยชัดเจน แจ่มแจ้งเลย ครับ ซึ่งก็มีก็เป็นเหมือนกันหมดทุกผู้ทุกนาม ไม่เว้นแม้แต่เพียงคนเดียว ถ้าพิจารณาดูร่างกายอันเน่าอยู่เป็นนิจของเราแล้ว ก็เปรียบดั่งถังขยะหรือถุงที่ เคลื่อนที่ได้ตลอดเวลา ดังที่หลวงพ่อเมตตาสอนเตือนสติลูกๆ จริงๆ ยิ่งถ้าไปยินดีในสังขาร ร่างกายคนอื่นก็เหมือนกับเราได้เพิ่มถังขยะ เพิ่มถุงขี้ที่เคลื่อนที่เข้ามาอีก ยินดีเท่าไรก็บวก จำนวนถังขยะจำนวนถุงขี้มากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นเราก็ต้องมาจับแง่คิด หาประโยชน์สาระจากร่างกายที่เป็นปฏิกูลนี้ด้วยการ ปลงอสุภะ เบื่อหน่ายในร่างกายอันไม่งาม ปลด ปล่อย วาง หันกลับมาปล่อยใจ วางใจตรง ศูนย์กลางกาย ปฏิบัติธรรมให้เข้าไปถึง เข้าไปเฝ้าผู้รู้ภายในที่ใส สะอาด บริสุทธิ์ ซึ่งงดงาม กว่าผู้ใดในจักรวาล คือพระธรรมกายภายใน O นน พระครูปลัดสุเนตร ฉฬภิญโญ 1. สังขารร่างกายของเราเป็นปฏิกูลอย่างไร ร่างกายของคนอื่นก็เป็นของปฏิกูลอย่าง 2. ร่างกายของเรามีแต่เสื่อมลงไป และสิ่งที่เป็นปฏิกูลในร่างกายเราก็เพิ่มมากขึ้น เรือยๆ ร่างกายของคนอื่นก็เช่นเดียวกัน 3. ร่างกายเป็นสิ่งปฏิกูล เมื่อเราละสังขารนี้ไปแล้วไม่มีใครต้องการร่างกายนี้เลย ร่างกายย่อมเน่าเสีย ต้องนำไปเผาจนเหลือแต่กระดูก แม้แต่กระดูกก็ยังไม่มีใครต้องการเก็บ ไว้เลย ร่างกายคนอื่นก็เป็นอย่างนั้น 4. ร่างกายที่เป็นปฏิกูลนี้จะได้ประโยชน์มากที่สุดเมื่อนำไปทำความดี สั่งสมความดี ให้บังเกิดขึ้นกับตัวเราเองและผู้อื่น ดังนั้นคนเหมือนกันแต่ต่างกันที่คุณธรรมในตัวที่เราฝึกฝน อบรมตนมาได้ 185
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More