ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question
23 สิงหาคม พ.ศ. 2556
03
๏ พระธนพล กิตติวีโร
สังเกต คือการเฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างใส่ใจ เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของใจ ทั้งเรื่องความ
ละเอียด บริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติธรรม โดยสังเกตตั้งแต่เริ่มนั่งว่าเริ่มต้นเราทำถูกต้อง
ไหม ทั้งเรื่องปรับกาย ปรับใจ วางใจอย่างไร สังเกตขณะที่นั่ง ถ้าเราทำถูกวิธีร่างกายก็จะ
ผ่อนคลาย ใจสบาย พึงพอใจกับความรู้สึกนี้ รู้สึกโล่ง โปร่งเบา สบาย รู้สึกชอบและอยากจะ
นิ่งอยู่อย่างนี้นานๆ สังเกตตอนเลิกนั่งว่ารอบที่ผ่านมาเราวางใจอย่างไร ได้อารมณ์แบบไหน
ผลที่ได้เป็นอย่างไร จะทำให้เรารู้ว่ารอบที่ผ่านมาเราวางใจได้ถูกต้องไหม ต้องปรับปรุงตรง
ไหน แล้วจะได้ไม่เสียเวลาไปทำผิดซ้ำอีก และนำประสบการณ์ที่ดีที่สุดมาเป็นจุดเริ่มต้นใน
รอบใหม่ได้ทันที สังเกตตอนนอกรอบว่าเราทําอย่างไรแล้วใจละเอียด สามารถนํามาต่อใน
รอบต่อไปได้ทันที สังเกตว่าติดตรงไหน มีอุปสรรคในการปฏิบัติธรรมในเรื่องอะไร รีบสังเกต
ดูแล้วหาทางแก้ไข
O
พระพงศ์พิชญ์ ภูริปญฺโญ
การสังเกต ต้องมีมิเตอร์ ไม่มีมิเตอร์ก็จะจับจุดไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าจะสังเกตอะไรครับ
จากนั้นก็จำ อะไรถูก อะไรผิด และทำที่ถูกซ้ำๆ ครับ ลูกเอาความง่าย สบาย สุข บริสุทธิ์
พึงพอใจเป็นมิเตอร์ ทั้งนอกรอบในรอบ ยกตัวอย่าง เช่น นอกรอบ ลูกง่าย สบาย สุข บริสุทธิ์
ตรงไหนลูกก็เอา ไม่ต้องมีรูปแบบตายตัว บางที่ลูกชอบเฉยๆ พระท่านผุดผ่าน หรือบางที
นึกหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ครอบตัวก็ได้มันจะพอดีๆ กับสภาวะใจครับ นี่คือที่ถูก มันสดชื่น
จัง มีธรรมะ แต่ถ้าไปจริงจังทำผิดๆ ไปต้องอย่างงั้นอย่างงี้ (เมื่อก่อนที่ยังจับจุดไม่ได้) สังเกต
ว่าความง่าย ความสบายจะลดครับ สุขมั้ย ไม่สุข พอไม่สุขก็ไม่บริสุทธิ์ ใจพอใจมั้ย ไม่เลย
มีแต่ความทะยานอยากจะเอาให้ได้ มันจะเครียด กังวล ชีวิตไม่มีความสุขครับ
ในรอบก็คล้ายๆ กัน ปล่อยเฉยๆ ง่ายๆ ตัวหาย เข้าสู่ภายใน ยังไม่ได้สังเกตอะไร
จะมาสังเกตตอนความง่าย สบาย สุข บริสุทธิ์ ความพึงพอใจ ความชัด ความกว้าง
องค์ประกอบ อะไรต่างๆ ลดก็ปรับครับ ผ่อนๆ ครับ สรุปคือการสังเกตต้องมีมิเตอร์จึงจะจับ
จุดได้ครับ
21