ข้อความต้นฉบับในหน้า
เราจะปล่อยวางทางใจอย่างไร
จึงจะไม่ปล่อยปละละเลยในภารกิจที่เราได้รับมอบหมาย
จากหมู่คณะ ทั้งจะทำให้ใจของเราใส สะอาด บริสุทธิ์ มีความสุข และหยุดนิ่งได้ง่าย
พระไกรพิชญ์ สจฺจาธิโก
ให้เราทําแบบยายคือตัดใจ ตอนรับบุญก็ทุ่มเทเต็มที่แต่ไม่เอาเข้ามาติดในใจ
เห็นสักแต่ว่าเห็น ได้ยินสักแต่ว่าได้ยิน พอเข้าที่นั่งก็ตัดใจตัดจากทุกๆ อย่าง ตัดใจนี้ฝึกได้โดย
การเริ่มจากเอาชนะตนเอง เอาชนะความอยากในตน ทีละเล็กทีละน้อย สุดท้ายระหว่าง
รับบุญไปก็ให้ตรึกดวง องค์พระ หรือภาวนาไปด้วยเพื่อให้ใจจะได้เกาะเกี่ยวในบุญตลอดเวลา
แล้วงานหยาบภายนอกจะติดเข้ามาในใจได้น้อยลง
๏ พระชานนท์ อานนฺโท
ลูกจะฝึกการตัดใจ ปล่อยวาง โดยการนึกถึงความตาย กฎไตรลักษณ์ การให้อภัย
แผ่เมตตา การสํารวมระวังรักษาใจไม่ปล่อยไปตามกิเลส และการฝึกวินัยในการตัดใจ เป็นต้น
จนทำให้ใจลูกคุ้นกับการทิ้งอารมณ์หยาบ ตัดเครื่องกังวลทั้งหลายได้ง่ายๆ ใจลูกก็จะปล่อย
วางจากเรื่องนอกตัวมาคลอเคลียนัวเนียอยู่แต่ศูนย์กลางกาย พอเวลาลูกนั่งธรรมะ ลูกก็จะ
ติดฉิบ! ปล่อยวางทิ้งไปให้หมดเลย ใจลูกก็จะนิ่งได้ง่ายๆ
๏ สุนันทา โกจิ๋ว
เมื่อเรายังต้องปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากหมู่คณะ ดังนั้นเราจำเป็นต้อง
ทําความบริสุทธิ์ของใจควบคู่กันไป เหมือนคำสอนของหลวงพ่อ ที่ว่า “ภารกิจและจิตใจต้อง
ไปด้วยกัน” กายทำภารกิจ ส่วนใจนำมาวางไว้ที่ตั้งของใจคือศูนย์กลางกาย ด้วยการตรึก
ธรรมะ หรือประคองใจให้อยู่ศูนย์กลางกาย โดยการท่องสัมมา อะระหัง และนั่งสมาธิทุกวัน
ไม่ขาด
ถ้าหากเราทําภารกิจและจิตใจคู่กันไป จะมีผลทำให้ภารกิจสำเร็จได้ง่าย อย่างเย็นๆ
โดยเฉพาะหลังนั่งสมาธิแล้วเราอธิษฐานจิต อาราธนาบารมีธรรมมหาปูชนียาจารย์ให้ท่าน
ช่วย ภารกิจก็จะสําเร็จได้ง่ายดายอย่างอัศจรรย์ บางครั้งดีกว่าที่เราคิดไว้ ทำให้เรามีความ
สุขในการสร้างบารมี
138