ข้อความต้นฉบับในหน้า
วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่
๏ พระมหาติด คุณรมฺโม
วันคืนล่วงลับแล้ว
รัตติกาล
วันคืนใช้ตั้งอยู่นาน
กลับได้
วันคืนดุจกระแสธาร
ไหลผ่าน เรานา
วันคืนเพื่อฝึกหยุดไว้
ปราชญ์
รัตตัญญู
ทุกคำถามที่หลวงพ่อถามเหมือนเป็นปัจฉิมโอวาทของพุทธองค์ที่ให้กับภิกษุทั้งหลาย
หลวงพ่อไม่ได้จากไปไหน แค่หลวงพ่อจะไปปลีกวิเวกเพื่อรักษาสุขภาพ และเพื่อรักษามวล
สรรพสิ่ง และรักษาวิชชาธรรมกายที่ท่านรักยิ่งกว่าสิ่งใด สิ่งที่ลูกจะทำคือพยายามรักษา
มโนปณิธานของหลวงพ่อ ฝึกตัวให้เข้าถึงธรรมกาย จะได้เป็นจมูกต่อลมหายใจให้กับตัวเอง
และมวลสรรพสัตว์ได้ ตราบลมหายใจยังมีครับ
๏ พระวิเชียร วชิรญาโณ
ลูกมีความตั้งใจฝึกใจให้หยุดนิ่งให้ถึงพระธรรมกายภายใน เพื่อจะศึกษาวิชชาธรรมกาย
ให้ได้ครับ โดยตั้งแต่ตื่นจําวัตรก็จะรวมใจนิ่งๆ ผ่อนคลาย ถ้ายังไม่รวมก็จะนึกถึงบุญไปเรื่อยๆ
ประคองให้ได้ในทุกอิริยาบถ พอนั่งสมาธิก็รวมใจได้เร็วขึ้นครับ หลังเลิกก็ประคองต่อให้สบาย
นิ่งๆ ภายในซ้ำๆ เฝ้าสังเกตเมื่อมีความคิดหรืออารมณ์ที่ไม่สดชื่นเป็นมลทินเข้ามาก็ปรับทันที
ไม่ยอมให้อยู่ในใจเด็ดขาด ทำอย่างนี้เรื่อยๆ ตลอดทั้งวัน สังเกตว่าในพรรษานี้ใจรวมได้เร็ว
ขึ้น และมีประสบการณ์ที่มั่นคงขึ้นมากครับ
พระมหาเศวตอมร จิตวํโส
1. ผมหมั่นตรวจสอบตัวเองอยู่บ่อยๆ ครับว่าปัจจุบันเรานั่งได้เต็มที่แค่ไหน ถ้ายัง
รู้สึกว่าน้อยอยู่ ก็จะพยายามรีบปรับปรุงให้ดีขึ้น ดูว่าใจเราเกลี้ยงแค่ไหน ไม่เกลี้ยงเพราะ
เรื่องอะไร ถ้าใช้ชีวิตแบบในปัจจุบันแบบนี้ธรรมะจะละเอียดได้ไหม จะไปถึงเป้าหมายที่
จะศึกษาวิชชาธรรมกาย จะรักษาธรรมะไปได้ตลอดรอดฝั่งไหม ยิ่งมีคำถามของหลวงพ่อ
ทุกวันก็ยิ่งตอกย้ำให้ต้องหมั่นพิจารณาตัวเองให้ยิ่งๆ ขึ้นไปอีกเยอะเลยครับ
2. วันคืนล่วงไปๆ สิ่งสำคัญที่สุดที่ผมตั้งใจทำทุกวันคือการรักษาใจให้เกลี้ยงๆ
ให้หยุดนิ่งและวิ่งไปเองได้ และในระหว่างวันก็อยู่ในกิจกรรมที่เป็นบุญกุศล ที่จะทำให้ใจปลื้ม
จนมาหยุดนิ่งและดิ่งลงไปได้ดีขึ้นครับ
176