การสำรวจจิตใจและร่างกายในการนั่งสมาธิ อ๊อกถ่อกว่า เหน่อเกอสิยา หน้า 25
หน้าที่ 25 / 274

สรุปเนื้อหา

การหมั่นสังเกตจะพบเหตุของการบกพร่องและช่องทางแห่งความสำเร็จ คำว่า “สังเกต” นี้คืออะไร เราจะมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีได้นั้นเราต้องสังเกตอย่างไร ๏ ปราณี จารุฤทัยกานต์ สังเกต คือการสำรวจจิตใจและร่างกาย ว่าในช่วงการนั่งสมาธิทำไมเรายังไม่ได้ผลการ ปฏิบัติที่ดี สังเกตก่อนนั่ง ขณะนั่ง หลังจากนั่งเสร็จในแต่ละรอบ ถ้าเรารู้สึกตึงก็ผ่อนคลายร่างกาย ถ้าง่วงก็ให้หลับในกลาง แต่ทางที่ดีต้องสังเกตว่า ทำไมง่วง ทานอาหารมากไปหรือเปล่า นอนดึกพักผ่อนน้อยก็ปรับให้นอนเร็วขึ้น ถ้าฟังหยาบ ก็ลืมตา ฟังละเอียดก็มีสติให้มากขึ้น วางใจหนักไป ก็ต้องวางใจเบ๊าเบา แบบสบายๆ เมื่อใจไม่รวมเร็วก็ต้องสังเกตว่าในระหว่างวันเราอารมณ์ดีไหม ศีลเราบริสุทธิ์ไหม เรามีอะไรต้องห่วงกังวลก็รีบจัดการให้เสร็จ ให้แผ่เมตตา ให้อภัยทุกคน ปล่อยวาง ประก

หัวข้อประเด็น

- การสำรวจจิตใจและร่างกายในการนั่งสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

24 การหมั่นสังเกตจะพบเหตุของการบกพร่องและช่องทางแห่งความสำเร็จ คำว่า “สังเกต” นี้คืออะไร เราจะมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีได้นั้นเราต้องสังเกตอย่างไร ๏ ปราณี จารุฤทัยกานต์ สังเกต คือการสำรวจจิตใจและร่างกาย ว่าในช่วงการนั่งสมาธิทำไมเรายังไม่ได้ผลการ ปฏิบัติที่ดี สังเกตก่อนนั่ง ขณะนั่ง หลังจากนั่งเสร็จในแต่ละรอบ ถ้าเรารู้สึกตึงก็ผ่อนคลายร่างกาย ถ้าง่วงก็ให้หลับในกลาง แต่ทางที่ดีต้องสังเกตว่า ทำไมง่วง ทานอาหารมากไปหรือเปล่า นอนดึกพักผ่อนน้อยก็ปรับให้นอนเร็วขึ้น ถ้าฟังหยาบ ก็ลืมตา ฟังละเอียดก็มีสติให้มากขึ้น วางใจหนักไป ก็ต้องวางใจเบ๊าเบา แบบสบายๆ เมื่อใจไม่รวมเร็วก็ต้องสังเกตว่าในระหว่างวันเราอารมณ์ดีไหม ศีลเราบริสุทธิ์ไหม เรามีอะไรต้องห่วงกังวลก็รีบจัดการให้เสร็จ ให้แผ่เมตตา ให้อภัยทุกคน ปล่อยวาง ประการ สําคัญคือใจต้องอยู่ในกลางให้ได้ตลอด นึกถึงหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย องค์พระ หรือนึกย่อ ขยายองค์พระ มหาปูชนียาจารย์ให้ได้มากที่สุดในแต่ละวัน เมื่อมานั่งใจจะรวมได้เร็ว ก็คือ ทำการบ้าน 10 ข้อให้ได้ทุกวันนั่นเอง แล้วผลการปฏิบัติธรรมจะดีขึ้น เหมือนบทกลอน หลวงปู่ที่ว่า “ประกอบเหตุ สังเกตผล ทนเอาเถิด ประเสริฐนัก” ค่ะ ๏ ศิริพร ทองศิริ คำว่า “สังเกต” นี้เป็นบ่อเกิดที่จะนำไปสู่การปรับปรุงแก้ไขและพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นไป จนนำไปสู่ความสำเร็จได้ ในความเข้าใจของลูกนั้น “สังเกต” เป็นลักษณะของความเอาใจ ใส่ต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือกิจการงานอย่างใดอย่างหนึ่งที่เรามีความตั้งใจจะปรับปรุงและพัฒนา ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป และเป็นอาการของการมีใจจดจ่อต่อสิ่งนั้นๆ ด้วย ในส่วนของการปฏิบัติธรรมนั้น “สังเกต” เป็นอุปนิสัยอย่างหนึ่งของผู้รักการปฏิบัติ ธรรม ท่านใดที่รักการปฏิบัติธรรมและต้องการให้ธรรมะของตนเองก้าวหน้าจะต้อง “หมั่น สังเกต” วิธีการนั่งธรรมะของตนเองในทุกๆ รอบ ไม่ควรสักแต่ว่านั่งให้ครบชั่วโมงไปเท่านั้น ตัวลูกเองเวลาปฏิบัติธรรมจะหมั่นสังเกตว่า 1. ร่างกายของเราเอื้อต่อการปฏิบัติธรรมในรอบนี้หรือไม่ ติดขัดตรงไหนบ้าง ง่วง เพลียหรือเส้นติดไหม หากติดขัดที่ร่างกาย ลูกก็จะปรับร่างกายก่อน 2. สังเกตอารมณ์และใจของตนเองว่าเอื้อต่อการปฏิบัติธรรมหรือไม่ อารมณ์สบาย หรือไม่ ถ้ายังติดขัด ขุ่นมัว หรือสะดุดตรงไหนก็จะรีบปรับใจและตัดใจ โดย ถ้าติดเรื่องงาน ก็จะนึกบอกตัวเองว่า “ชั่วโมงนี้เป็นชั่วโมงของเรา เป็นชั่วโมง ที่เราจะได้อยู่กับตัวเอง ก็ต้องใช้เวลานี้ให้ถูกต้องและเต็มที่ที่สุด”
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More