ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question (5
25 สิงหาคม พ.ศ. 2556
• พระปวิช ธมฺมพโล
ใช้ด้วยอาการขาดสติสัมปชัญญะคือมัวแต่เพลิดเพลินจนลืมตัว ลืมเพศภาวะของตัว
ลืมว่าอยู่ในสถานที่ใด ลืมพิจารณาว่ากำลังทำอะไรอยู่ หรือใช้ด้วยความคะนอง ไม่ได้พยายาม
ควบคุมความอยาก ไม่ได้หักห้ามใจ ปล่อยให้ความอยากนำการกระทำ
๏ พระมหาพงศ์ศักดิ์ ฐานิโย
1. ใช้อย่างไม่มีสติสัมปชัญญะ
2. ใช้ดูสื่อที่ไม่เป็นสาระ ทําใจให้ออกจากกลาง
3. ใช้สนทนาในกาลและบุคคลที่ไม่ควร เป็นการชักนำสิ่งที่เป็นอกุศลและข้าศึกของ
พรหมจรรย์
4. ใช้แล้วเกิดความละโมบ มีความทะยานอยากในตัววัตถุ แม้มีใช้แล้วก็อยากได้วัตถุ
ใหม่ๆ มาใช้อีกไม่รู้จักหมดสิ้น
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว เรายิ่งใช้อุปกรณ์ IT ยิ่งจะทำให้ใจเราหมอง ไม่บริสุทธิ์ และหยุด
นิ่งได้ยากครับ
๏ พระชานนท์ อานนโท
1. ดูสื่อที่ไม่เป็นสาระแก่นสาร เช่น ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกม เล่น Line, Facebook
ติดตามข่าวสารทางโลก เป็นต้น
2. คุยกับญาติโยมมากเกินไปทำให้มีเรื่องหมองเข้ามาในใจ
3. ใช้ไม่เป็นเวลาทําให้กระทบเวลานั่งธรรมะ หรือจําวัตรดึก
4. ปล่อยใจให้หลุดจากศูนย์กลางกาย ไม่ตรีกธรรมะ รักษาอารมณ์ในขณะที่ใช้
5. ใช้มากก็มีโอกาสใจหมองมากครับ ถ้าเราไม่ใช้ใจก็จะใสเป็นปกติอยู่แล้วครับ
แต่เพราะเราไปชักศึกเข้าบ้านเองแบบที่หลวงพ่อสอนเลยครับ ลูกก็คิดเปรียบกับตอนที่ไม่ได้
ใช้ IT อยู่เหมือนกันครับว่าตอนนั้นเรานั่งธรรมะดีกว่าตอนนี้เยอะ ใจก็รวมง่าย เรื่องที่เป็น
ข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ก็เข้ามาในใจเรายาก ใจอยู่กับเนื้อกับตัวมากเลยครับ
มีความสุขสงบแบบพระๆ สุขแบบเย็นๆ ดีครับ ลูกก็จะตั้งใจพยายามลดละเลิกทุกอย่างที่
ทำให้ใจหมองอยู่เหมือนกันครับ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องตัดขาดจากอุปกรณ์ IT เลยครับ
39