ข้อความต้นฉบับในหน้า
“ระวังความคุ้นเคยจะเลยเถิด มันจะเกิดสิ่งไม่คาดนะลูกหนา
เรื่องอิอิอ๊ะอ๊ะ จะตามมา
พญามารหัวร่อร่าเยาะเย้ยเรา”
เราเข้าใจความหมายในกลอนบทนี้ว่าอย่างไร และจะป้องกันอย่างไรไม่ให้เลยเถิด
• พระฤทธิเดช สิทธิเตโช
เวลาผ่านไปรวดเร็วมากจริงๆ เดี๋ยววันเดียวคืนเดียวก็หมดเวลาแล้ว จะมัวรอความ
พร้อมไม่ได้เลย จะรอให้งานเสร็จก่อนแล้วค่อยมานั่งหลับตา คิดอย่างนี้ไม่ได้เลย งานหยาบ
และงานละเอียดต้องทำควบคู่กันไป งานที่หมู่คณะมอบหมายให้ต้องรับมาทำอย่างมีความ
สุข เหมือนเราได้รับสมบัติจักรพรรดิ ขณะเดียวกันการตรีกธรรมะก็ดี การน้อมนําใจมานั่งที่
ศูนย์กลางกายก็ดี เป็นสิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไปด้วย ขาดกันไม่ได้
จัดสรรแบ่งเวลาให้ดี ต้องมีเวลามานั่งทำใจหยุดใจนิ่ง มาระลึกนึกถึงบุญ ทบทวน
บุญให้เกิดความปลื้มปีติในการลงมาสร้างบารมีของเรา ดวงปัญญาที่จะสอนตัวเองก็เกิดขึ้น
เราจะมองเห็นตัวเราเองชัดว่าเรามีเป้าหมายและมีหน้าที่ที่สำคัญต่างจากชาวโลกทั่วไป
จึงต้องใช้เวลาที่เหลือไม่มากนี้เร่งฝึกฝนอบรมตน เพิ่มชั่วโมงหยุดชั่วโมงนิ่งให้มากขึ้นไปเรื่อยๆ
กว่าที่ผ่านมา ระหว่างวันหมั่นตรึกธรรมะอย่าได้ขาด และสั่งสมอารมณ์ดี อารมณ์สบาย
เอาไว้ จะได้เอื้อต่อการปฏิบัติธรรมของเรา ใจเราก็จะใสบริสุทธิ์ทั้งในรอบและนอกรอบ
๏ พระโอภาส ปญฺญาโภ
1. เราต้องทบทวนตัวเองว่าเวลาที่ผ่านมาเราเอง
เราติดตรงไหน รีบแก้ไขให้ได้โดยเร็ว
เรามีความตั้งใจมาก ตั้งใจมั่ง หรือไม่ตั้งใจเลย
เราได้ปล่อยใจให้ฟุ้งซ่านไปเรื่องคน สัตว์ สิ่งของมากน้อยเพียงไร ถ้ามากไปก็
ให้รีบนําใจกลับมาไว้ที่ศูนย์กลางกายโดยด่วนก่อนที่จะออกพรรษาเสียก่อน
2. เราต้องไม่ประมาท หมั่นสอนตัวเองทุกๆ วันว่า “วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เรากำลัง
ทําอะไรอยู่”
3. เราต้องหมั่นสอนตัวเองว่า “ความตายไม่มีนิมิตหมาย เราจะตายเมื่อไรไม่รู้”
และ “ตัวเราต้องตายแน่ๆ บัดนี้เราได้เตรียมตัวตายพร้อมแล้วหรือยัง”
170